De Duitse stal was in 2010 teruggekeerd als fabrieksteam in de Formule 1 nadat het midden jaren vijftig korte tijd de koningsklasse had gedomineerd en sindsdien alleen maar als motorleverancier actief was geweest.
De overwinning van Rosberg in 2012 was slechts een voorbode voor wat twee jaar later bij de introductie van de hybride V6-turbomotoren zou leiden tot een ongekende dominantie die bijna acht seizoenen jaar duurde - van 2014 tot en met 2021 - en Mercedes acht constructeurs- en zeven coureurstitels opleverde.
Het nieuwe Mercedes was ontstaan uit het kampioensteam Brawn GP dat in 2009 met de dubbele diffuser de concurrentie van de kaart had geveegd. Toen Mercedes het team aan het einde van het jaar van Ross Brawn kocht en met Michael Schumacher een bewezen kampioen in huis haalde, leek alles erop te wijzen dat er direct successen geboekt zouden worden.
De Mercedes W01 bleek geen doorslaand succes
De realiteit was echter dat het team in 2010 en 2011 finaal aan gort werd gereden door de concurrentie. McLaren, Ferrari en vooral Red Bull bleken veel te snel en de wederopbouw bleek lastiger dan gedacht. Brawn haalde ervaren krachten als Bob Bell, Aldo Costa en Geoff Willis naar het team en hun gezamenlijke inspanning leidde tot de Mercedes W03 die was uitgerust met het slimme, maar controversiële dubbele DRS-systeem, ook wel de F-duct genaamd.
Tijdens de openingsraces in Australië en Maleisië leek het er nog niet echt op dat deze innovatie Mercedes overwinningen zou gaan schenken. De Zilverpijlen hadden veel moeite om de Pirelli-banden goed op temperatuur te krijgen en dus speelden Rosberg en Schumacher geen rol van betekenis.
Het team spendeerde tijd, geld en energie in het oplossen van de problemen met het rubber en in China bleek dan eindelijk het volle potentieel van de W03. Rosberg pakte pole en Schumacher kwalificeerde zich op P3, maar hij kreeg P2 in handen na een gridstraf voor McLaren-coureur Lewis Hamilton.
Rosberg kende een prima start op het Shanghai International Circuit: aan het einde van de eerste ronde had hij een gaatje van 0,7 seconden op zijn teammaat Schumacher die vakkundig de rest van het veld opving. In de tiende ronde was het gat gegroeid tot ruim 5 seconden en begon iedereen zich op te maken voor de pitstops.
Nico Rosberg rijdt weg bij Michael Schumacher en Jenson Button
Schumacher kwam als eerste Mercedes-coureur naar binnen en had de pech dat zijn nieuwe rechtervoorwiel niet goed vast werd gezet. Het betekende het einde van de race voor de zevenvoudig wereldkampioen en een flinke deuk in het vertrouwen van het team.
Rosberg volgde niet veel later voor zijn eerste stop: bij hem ging alles wel goed en hij kon zijn race aan de leiding vervolgen. Ook de tweede stop van Rosberg verderop in de race verliep vlekkeloos en de Duitser ging onbedreigd op jacht naar zijn allereerste Formule 1-zege en de eerste overwinning voor Mercedes sinds 1955.
Nico Rosberg viert zijn overwinning.
Het team kon dat seizoen nauwelijks een vervolg geven aan dit succes: Schumacher pakte nog een derde plaats in Valencia en Rosberg werd tweede in Monaco, maar daar bleef het voorlopig bij. Voorlopig, want een jaar later werd Schumacher vervangen door Hamilton en kwamen Toto Wolff en Paddy Lowe aan boord. Het bleek de opmaat voor een uitstekend seizoen 2013 waarin acht poles werden behaald en vier overwinningen werden geboekt.
Weer een jaar later volgde het hybride V6t-tijdperk waarin Mercedes de rest van het veld -vergelijkbaar met de huidige situatie - mijlenver achter zich liet.
Wat zou jij graag willen zien op Motorsport.com?
- Het Motorsport.com-team
Source: Motorsport