is journalist, ondernemer en columnist van de Volkskrant.
Terwijl premier Rob Jetten in de Verenigde Staten aardig moet doen tegen de man die hij ooit, terecht, een ‘crimineel’ en ‘vrouwenhater’ noemde, zijn de zaken in de Eerste Kamer deze week misschien nog wel delicater voor de D66-leider. Daar wordt namelijk beslist over de asielwetten die vrijwel rechtstreeks zijn overgenomen van het extreemrechtse kabinet-Schoof. Asielwetten waar vrijwel geen enkele D66-kiezer achter staat.
De volgens de voorzitter Mei Li Vos (Progressief Nederland) wat te snel sprekende minister Bart van den Brink (CDA) kwam gisteren tekst en uitleg geven over de twee asielwetten van oud-minister Marjolein Faber. Hij werd daarbij scherp ondervraagd door de senatoren, onder wie Boris Dittrich van D66. De Tweede Kamer heeft al ingestemd met de zogenoemde Asielnoodmaatregelenwet en de Wet invoering tweestatusstelsel, waarbij coalitiepartijen CDA en D66 tegenstemden.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
In de Eerste Kamer blijft D66 tegenstemmen, maar zal het CDA waarschijnlijk voorstemmen, waarmee er een meerderheid voor de strenge asielwetten ontstaat. Hoewel de CDA-senatoren allemaal zelf hun afweging maken en een Wiegeltje altijd op de loer ligt, beloofde Madeleine van Toorenburg namens het CDA ‘geen verrassingen’. Met de belofte dat er geen illegale mensen gaan worden opgejaagd zullen de partijgenoten van minister van den Brink vermoedelijk genoegen nemen.
De opvallendste rol tijdens de behandeling van de asielwetten in de Eerste Kamer was voor senator Cees van de Sanden, die vanwege juist deze asielwetten uit de VVD-fractie stapte. Zijn bijdrage van afgelopen maandag, die u gerust integraal mag terugkijken, luistert als een acht minuten durende aanklacht tegen zijn eigen partij en de uitverkoop van haar liberale beginselen.
Zijn betoog bevatte een duidelijk moreel argument – strafbare illegaliteit is fundamenteel onjuist – en een praktisch argument, namelijk dat de nieuwe wetten de uitvoering niet verlichten maar verzwaren. ‘Een politiek machtsinstrument in een wettelijk jasje’, was zijn oordeel. Daarop kwam Van Toorenburg met de jij-bak dat Van de Sanden ‘op de slippen van de VVD’ was binnengekomen, en nu niet zo moreel verheven moest lopen doen. Mocht er nog twijfel zijn over wat de CDA-senatoren gaan doen.
Van de Sanden is een VVD’er zoals je ze zou wensen: een selfmade ondernemer die op zijn 30ste nog eens rechten ging studeren en daarna advocaat werd. Ik deed het andersom, maar onze conclusie is hetzelfde: de VVD is geen liberale partij meer en heeft een broertje dood aan rechtsstatelijkheid. Zoals ik maandag al schreef lijkt dat een terugkerende scherprechter binnen liberaal Nederland: of je wel of geen rechten hebt gestudeerd. Nu de belangrijkste VVD’ers van dit moment – Yesilgöz, Heinen, Karremans en Brekelmans – geen van alle jurist zijn, blijkt de VVD niet langer een partij waarop je in rechtsstatelijke zin kunt bouwen.
Maar dat de VVD verloren is wisten we al. Pijnlijker is deze zaak voor D66, dat er wellicht op gokte dat de Faberwetten in de Eerste Kamer zouden sneuvelen. Voordat hij minister-president werd noemde partijleider Jetten de wetten nog ‘onfatsoenlijk broddelwerk’, nu lijkt het erop dat hij ze moet gaan uitvoeren. Sterker nog, er lijkt het kabinet veel aan gelegen om te kunnen zeggen dat het er wél asielwetten doorkrijgt. Dat is voor de meute genoeg, zeker nu de wereldpolitiek voor genoeg afleiding zorgt.
Dat Jetten momenteel met lange tanden een Big Mac zit weg te knagen onder de gouden Xenos-ornamenten van het Witte Huis kunnen we best begrijpen. Maar dat hij straks een rammelende wet moet gaan uitvoeren, waar hij zelf tegen is, is een pijnlijke realiteit die aan de formatietafel nog ver weg leek.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant