is redacteur van Zondag en televisierecensent van de Volkskrant.
De Teletubbies. Ze schoten door mijn hoofd toen eind vorig jaar, zo rond de tijd van het nieuws over de bezuinigingen op de NPO, bekendgemaakt werd dat het komende seizoen van Heel Holland bakt er eentje zou zijn van dagelijkse afleveringen, in plaats van wekelijks. ‘Het is eenmalig!’, zei Janny van der Heijden erover tegen Shownieuws. Ja, ja – iedereen weet dat herhaling in een klein hoekje zit. Oudbakken worden gaat snel, sneller dan je denkt.
Uitzendingen van de Teletubbies bestaan uit een vaste reeks herhalingen. De filmpjes op hun televisiebuikjes worden steevast twee keer achter elkaar getoond, muziek voorspelt wat er te gebeuren staat. Nog een keer, nog een keer, nog een keer. Dat kabbelende, dommige, zou goed zijn voor de ontwikkeling van een peuterbrein.
‘Kinderen willen, net als grote mensen, soms niks aan hun hoofd hebben’, schreef de Volkskrant er in 1998, de kinderserie was net nieuw, over.
Ik heb geen flauw benul hoe in de pakweg dertig jaar daarna het idee is ontstaan dat herhaling ook goed zou zijn voor volwassenen. Maar: here we are, vijf dagen op rij naar bakkers kijken die we in de twaalf vorige seizoenen van het programma ook al voorbij hebben zien komen, is een feit. Aran Bade signaleerde in RTL Boulevard een kleine trend: ook programma’s als De verraders en Married at First Sight zijn sinds kort meerdere keren per week geprogrammeerd. Catherine Keyl, in Shownieuws: ‘Ja, maar MAFS is met liefde, en dit is alleen maar met gebak.’
Utrechtse spritsen – boterkoeken in een zigzagpatroon en gedipt in chocolade – en een tulband naar eigen recept, die baksels stonden in de eerste aflevering centraal. De Oostenrijkse Daniel (uit seizoen acht) ziet dat zijn afzonderlijke spritsen nadat ze de oven uit zijn gekomen ‘gewoon één grote koek zijn geworden’. Dagmar (het vierde seizoen), over haar creatie: ‘Het is gewoon niet goed, niet gaar, het is gewoon erg zielig. Dan vraag je je af: waarom martel je jezelf toch zo?’
Jan, finalist in seizoen tien, heeft wat moeite bij het lossen van zijn tulband. Als de helft in de bakvorm blijft zitten, merkt hij op dat hij als stukadoor wel gewend is aan wat herstelwerk.
God, ja, het is koddig, zoet, maar ook: zo ongelooflijk voorspelbaar en inmiddels sleets. MAX-omroepbaas Jan Slagter verzekerde de kijker net als Janny van der Heijden ervan dat dit een eenmalige bedoening is. Ik ben er niet gerust op; hij ziet zijn broodjes wel gebakken. De kijker moet het ondertussen doen met de kruimels. Nog een keer, nog een keer, nog een keer. Wie durft er toch af te rekenen met al die herhaalrecepten?
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant