Red Bull Racing domineerde de Formule 1 nog in 2022 en 2023, maar sindsdien is het team steeds meer sleutelfiguren kwijtgeraakt. Sommigen trokken zelf de deur achter zich dicht, terwijl anderen juist weg werden gestuurd. Maar wie hebben het team in de afgelopen drie jaar verlaten?
Foto door: Mark Sutton / Motorsport Images
Al in mei 2023 werd het vertrek van Rob Marshall aangekondigd, zodat hij in 2024 de overstap kon maken naar McLaren. Het was het eerste grote afscheid in jaren bij Red Bull, het team waar Marshall sinds 2006 voor werkte. Zo speelde hij als hoofdontwerper een belangrijke rol bij de eerste wereldtitels van de formatie, die tussen 2010 en 2013 werden behaald.
In 2015 kreeg Marshall promotie tot hoofd engineer en in die rol was hij belangrijk bij de wederopstanding en de tweede succesperiode. Tegelijkertijd droeg hij ook bij aan andere projecten van het bedrijf. "We gaan zijn invloed missen", zei toenmalig teambaas Christian Horner over het vertrek van Marshall, die naar McLaren verkaste om technisch directeur van de engineering- en ontwerpafdeling te worden.
De invloed van Marshall lijkt ook bij McLaren cruciaal te zijn voor succes, want afgelopen jaar werden beide wereldtitels veiliggesteld. Bij het team uit Woking werkt Marshall ook weer samen met Peter Prodromou, die eerder ook voor Red Bull werkte.
Foto door: Dan Istitene / Getty Images
In de rangorde is hij misschien niet zo hooggeplaatst als enkele anderen op deze lijst, maar hij is wel bekend bij het publiek: in maart 2024 kondigde Lee Stevenson zijn vertrek bij Red Bull aan, nadat hij achttien jaar voor het team werkte.
Na zijn loopbaan te zijn begonnen bij Jordan, voegde Stevenson zich in 2006 bij Red Bull als vierde monteur. Daarna klom hij op tot eerste monteur voor de auto van Daniil Kvyat in 2015. Toen Kvyat begin 2016 vervangen werd door Max Verstappen, bleken ze een goede klik te hebben. Stevenson bleef tot 2020 eerste monteur, om daarna te promoveren tot hoofd ondersteunende monteur. In 2023 werd hij benoemd tot hoofdmonteur.
Hoewel hij Red Bull daarna verliet, bleef Stevenson hoofdmonteur toen hij de overstap maakte naar Sauber. Bij dat team, dat inmiddels als Audi door het leven gaat, heeft hij inmiddels promotie gekregen tot teammanager.
Foto door: Alexander Trienitz
Na succesvolle periodes met wereldtitels bij Williams en McLaren maakte Adrian Newey in 2006 de overstap naar Red Bull. Slechts drie jaar later had hij het team omgetoverd tot een titelkandidaat, die tussen 2010 en 2013 alle wereldtitels opeiste met de RB6, RB7, RB8 en RB9.
De transitie naar de hybride V6-turbomotoren verliep moeizaam voor Red Bull, enerzijds door de gebreken van de Renault-motor, anderzijds doordat het team kampte met correlatieproblemen. Newey besloot daarna om een stap terug te doen en zich meer op projecten buiten de Formule 1 te richten.
Toen Red Bull overstapte van Renault naar Honda, begon Newey zich weer meer met het ontwerp te bemoeien - iets wat mogelijk was, doordat Pierre Waché in 2018 benoemd werd tot technisch directeur. Het leidde tot een nieuwe succesperiode met vier coureurstitels en twee constructeurstitels tussen 2021 en 2024.
Newey verlengde zijn contract bij Red Bull nog in 2023, maar mede door de Horner-affaire en de daaropvolgende interne machtsstrijd besloot hij in mei 2024 om het team te verlaten. Dat gebeurde op het moment dat de RB20 enkele tekenen van zwakte begon te tonen.
Sinds begin 2025 is Newey in dienst bij Aston Martin, waar hij managing technical partner is geworden. "Als je me twaalf maanden geleden had verteld dat ik Red Bull zou verlaten en weer opnieuw zou beginnen, had ik gezegd: 'Nee, je bent gek'", zei Newey destijds tegen Auto, Motor und Sport.
"Maar om verschillende redenen had ik het gevoel dat ik mezelf niet trouw zou blijven als ik bij Red Bull was gebleven. De eerste moeilijke vraag was dus of ik bij Red Bull zou blijven. Ik was eerlijk tegen mezelf en concludeerde dat ik niet kon blijven, en na die beslissing was het de vraag wat ik daarna zou gaan doen."
Dat werd dus een rol bij Aston Martin, waar hij begin 2026 - voor het eerst in zijn loopbaan - benoemd werd tot teambaas. Het is echter de vraag hoe lang hij die rol nog blijft vervullen.
Foto door: Red Bull Content Pool
Hij was iets minder prominent dan Newey, maar Jonathan Wheatley speelde desondanks een belangrijke rol in de successen van Red Bull. Na een stint als hoofdmonteur bij Benetton en Renault kwam hij in 2006 bij Red Bull, eerst als teammanager en vanaf 2014 als sportief directeur.
In die laatste rol, waarvoor hij plaatsnam op de pitmuur, overzag Wheatley onder meer de succesvolle pitcrew van het team. Tegelijkertijd was hij ook verantwoordelijk voor de communicatie tussen de renstal en de wedstrijdleiding.
In 2024 wilde Wheatley op 57-jarige leeftijd graag nog een stap maken in zijn loopbaan, maar bij Red Bull was daar geen mogelijkheid voor door de aanwezigheid van Christian Horner als teambaas. Hij moest dus buiten de deur kijken en besloot om over te stappen naar Sauber, dat in 2026 omgetoverd zou worden tot Audi.
Als teambaas hield Wheatley het slechts twee races vol bij Audi. De Brit is alweer vertrokken bij de Duitse fabrikant en wordt genoemd als kandidaat om deze rol bij Aston Martin te gaan vervullen.
Wheatleys vertrek was voor Red Bull aanleiding voor een reorganisatie en een reeks interne promoties. Zo kreeg Gianpiero Lambiase, de race-engineer van Max Verstappen, een belangrijkere en meer algemene rol toebedeeld.
Foto door: Mark Thompson / Getty Images
Nadat hij zich in 2003 al bij Jaguar voegde, bleef Will Courtenay verbonden aan het team toen Red Bull de boel overnam. Tussen 2005 en 2010 was hij eerst strategie-engineer en later strategie-analist, om in juni 2010 te promoveren tot hoofd strategie. Die positie behield hij tot eind 2025, toen hij de overstap maakte naar McLaren.
De aankondiging van Courtenays vertrek vond plaats kort na de GP van Singapore van 2024, toen ook bekend werd dat hij bij McLaren als sportief directeur aan de slag zou gaan. Maar waar Wheatley zonder een lange periode van gardening leave naar Sauber kon overstappen, gold dit niet voor Courtenay.
Wel kreeg Courtenay toestemming om begin 2026 aan de slag te gaan voor McLaren, ondanks een contract dat eigenlijk pas halverwege het jaar zou aflopen.
Foto door: Red Bull Content Pool
Christian Horner was pas 31 jaar oud toen hij in 2005 de eerste teambaas van Red Bull werd. De Brit kreeg het vertrouwen van Red Bull-oprichter Dietrich Mateschitz en wist ondanks zijn gebrek aan ervaring op het hoogste niveau meteen de basis te leggen voor de toekomstige successen van het team. Dat deed hij door competente mensen aan te trekken, onder wie topontwerper Adrian Newey.
Red Bull groeide daarna snel uit tot een topteam en stelde onder leiding van Horner acht wereldtitels veilig tussen 2010 en 2013. Na een lastige start van het hybride V6-turbotijdperk legde hij vervolgens de basis voor een nieuwe succesperiode door in 2019 over te stappen van Renault naar Honda.
Het leidde in 2021 tot de eerste wereldtitel van Max Verstappen, waarna in 2022 en 2023 opnieuw beide wereldtitels werden gewonnen. Vooral in 2023 was de dominantie groot met 21 zeges in 22 Grands Prix.
Na deze succesvolle campagne begon het door Horner gebouwde fort echter scheuren te vertonen. Het begon met het naar buiten komen van vermeend grensoverschrijdend gedrag van Horner, die door interne onderzoeken echter werd vrijgesproken en zijn positie kon behouden. Wel groeide de interne spanning en ontstond er een machtsstrijd.
Tegelijkertijd werden de prestaties minder. Verstappen werd in 2024 nog wereldkampioen, maar de constructeurstitel ging verloren. Het bracht de positie van Horner opnieuw aan het wankelen en na de moeizame start in 2025 werd Horner in juli aan de kant geschoven. Tegelijkertijd vertrokken nog twee ervaren mensen: hoofd marketing en commercie Oliver Hughes, en communicatiedirecteur Paul Smith.
Foto door: Kym Illman / Getty Images
Naast de hiervoor genoemde figuren speelde Helmut Marko ook een belangrijke rol in de ontwikkeling van Red Bull tot een van de topteams in F1. Als adviseur was hij niet alleen de rechterhand van Dietrich Mateschitz binnen het team, maar ook stond hij aan het roer van het opleidingsprogramma dat jonge talenten klaarstoomde voor een plek in de Formule 1.
De carrière van Sebastian Vettel is ongetwijfeld de grootste prestatie van Marko's loopbaan bij Red Bull. De Duitse coureur werd de eerste wereldkampioen van het team, nadat hij in zijn hele juniorloopbaan al gesponsord werd door Red Bull. Ook met Max Verstappen werd Marko vier keer wereldkampioen, maar de Nederlander voegde zich in 2014 pas bij het opleidingsteam nadat hem voor 2015 een plek bij Toro Rosso was beloofd.
Het Red Bull Junior Team heeft echter nog veel meer coureurs de kans gegeven om in de Formule 1 te debuteren, niet in de laatste plaats omdat Red Bull twee F1-teams heeft - met Red Bull als vlaggenschip en Toro Rosso/AlphaTauri/Racing Bulls als juniorteam. Naast huidige coureurs Verstappen, Isack Hadjar, Arvid Lindblad en Liam Lawson zijn onder meer Carlos Sainz, Alexander Albon en Pierre Gasly ook producten van het opleidingsprogramma.
Marko's invloed reikte echter verder dan alleen het juniorteam. Naast Horner speelde hij als manager ook een rol in de grote successen. De afgelopen jaren was hij een sleutelfiguur voor Max Verstappen en zijn inner circle bij de interne machtsstrijd. Zo sprak hij begin 2024 zijn steun uit voor de coureur tijdens de onrust die door de Horner-affaire werd veroorzaakt. Ook verlengde hij zijn contract tot 2026.
Wel was er regelmatig controverse rond Marko door zijn managementstijl en zijn publieke uitspraken. Zo veroorzaakte de Oostenrijker nog een reeks bedreigingen aan het adres van Andrea Kimi Antonelli tijdens de GP van Qatar door de Italiaan te verwijten met opzet aan de kant te gaan voor Lando Norris. Die uitspraken nam hij later overigens terug.
Uiteindelijk besloot Marko kort na de seizoensfinale van 2025 in Abu Dhabi om Red Bull te verlaten. Enkele bronnen gaven toentertijd echter aan dat het een beslissing van hogerhand was. De kwestie rond Antonelli speelde hier naar verluidt een rol in, net als een niet goedgekeurde poging om Alex Dunne toe te voegen aan het Red Bull-programma.
Foto door: Red Bull Content Pool
De F1-loopbaan van Gianpiero Lambiase begon in 2005 bij Jordan. Dat team bleef hij onder verschillende namen (Midland, Spyker, Force India) trouw, totdat hij in 2015 overstapte naar Red Bull. Daar werd hij aangesteld als de race-engineer van Daniil Kvyat.
Toen Kvyat zijn plek begin 2016 kwijtraakte aan Verstappen, behield Lambiase zijn rol. Het leidde tijdens de Spaanse GP van 2016 meteen tot een overwinning en dat bleek niet het laatste succes van de samenwerking. Tussen 2021 en 2024 werd de combinatie vier keer wereldkampioen.
Intern maakte Lambiase ook stappen bij Red Bull. In 2022 werd hij aangesteld als hoofd race-engineer, om na het vertrek van Wheatley een rol als Head of Racing te krijgen. Dat bleef hij combineren met zijn werk als race-engineer van Verstappen.
De afgelopen periode werd Lambiase meermaals gelinkt aan een overstap naar een ander team, maar pas in april 2026 werd het vertrek van de Brit echt aangekondigd. Hij verlaat Red Bull zodra zijn contract eind 2027 afloopt, waarna hij in 2028 aan de slag gaat als Chief Racing Officer.
Wat zou jij graag willen zien op Motorsport.com?
- Het Motorsport.com-team
Source: Motorsport