Marvin Emnes speelde na zijn 29ste verjaardag bijna geen officiële wedstrijden meer. Waar hij ooit als een raket op het podium verscheen, ging zijn carrière uiteindelijk als een nachtkaars uit. Dat was voor hem zo pijnlijk dat hij een tijd lang niet naar voetbal kon kijken. ‘Iedere keer dacht ik: Daar had ik nog moeten staan.’
Emnes (37) opende een paar maanden geleden een garagebox in Swansea. Daar zag hij allerlei shirtjes, schoenen en spullen die hij door de jaren heen in zijn carrière had verzameld. Het was lang geleden dat hij die opslagruimte had geopend. ‘Dat was echt even iets zwaars om te verwerken’, zegt hij zachtjes in een cafeetje in Rotterdam-Noord. ‘Toen besefte ik wel: Het is allemaal veel te snel voorbijgegaan.’
Veel voetballers realiseren zich achteraf dat hun carrière in een vingerknip voorbij was, maar in het geval van Emnes is het allemaal nóg een stuk sneller gegaan. Na zijn 29ste kan hij zijn officiële wedstrijden op één hand tellen. Na zijn vlammende start in Nederland en negen lekkere jaren in Engeland, begon de ellende in Turkije. Na een conflict met zijn werkgever Akhisarspor stonden er plotseling mannen met een pistool in zijn huis. Het zou achteraf het begin van het veel te vroege einde van zijn carrière inluiden.
Als Emnes terugblikt op de mooie tijden in zijn carrière, praat hij bevlogen en een paar decibellen harder. Zo kan hij een lachje niet onderdrukken als hij terugdenkt hoe hij als jonge, frivole buitenspeler doorbrak op Het Kasteel. Begin 2008 was hij plotseling niet meer te houden, met acht doelpunten in de laatste tien Eredivisie-wedstrijden van dat seizoen. Tot op de dag van vandaag herinneren mensen in Rotterdam hem nog regelmatig aan zijn winnende wereldgoal in de laatste minuut tegen Feyenoord.
‘Terwijl ik die avond ervoor ook lekker bezig was’, lacht Emnes achttien jaar later zijn gouden tand bloot. ‘Ik zat toen nog een beetje in een tweestrijd tussen focussen op voetbal en genieten met mijn vrienden. Ik had een feestje gehad en die pakte wat zwaarder uit dan ik had gedacht.’ Hij ziet zichzelf nu nog fietsen vanuit Rotterdam-Noord naar een feestje in de buurt van het stadion van Sparta. Het was toch wel erg gezellig en voor hij het door had, kiepte hij iets te veel Baileys naar achteren. ‘Terugfietsen naar huis, snel nog twee uurtjes pitten en weer richting Sparta.’ Na een assist van Arne Slot kapte hij twee tegenstanders uit en schoot hij de bal steenhard in de bovenhoek. ‘Heerlijk, toch?’
Source: VI Nieuws