is schrijver en columnist voor de Volkskrant.
Wat de kwaliteit van de voorbeschouwing betreft is er geen mooiere koers dan Parijs-Roubaix. Samen met de Ronde van Vlaanderen vormt ‘Roubaix’ qua voorbeschouwingen een klasse apart, maar van die twee staat Roubaix op eenzame hoogte. Niet in Vlaanderen, waar ze in de aanloop naar de Ronde een week lang de tv-programmering omgooien en het wemelt van de speciale Ronde-bijlagen. Maar internationaal spant Parijs-Roubaix de kroon.
Dat komt mede door de plaats op de wieleragenda. P-R vindt plaats ná de Ronde. De uitslag van de laatstverreden Ronde is daardoor stof voor de voorbeschouwingen op Roubaix. In zekere zin kun je de Ronde zien als één grote voorbeschouwing op Roubaix.
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Dus gaat het al de hele week over Pogacars zege in Vlaanderen en of Van der Poel daar niet wat meer had moeten ‘linkeballen’ (een linkebal is een ‘wieltjesplakker’, een profiteur). Het verschrikkelijke cliché dat je eerst het bordje van de ander moet leegeten kwam net een keer te vaak langs. José De Cauwer: ‘Dat doen grote kampioenen niet.’ Alleen: voorbeschouwend bezien bestaat de kans dat in P-R juist Van der Poel dominant zal zijn – en wat doet Pogacar dan? Gaat hij in Mathieus wiel hangen of neemt hij ook eens een keer over?
Van der Poel over deze kwestie: ‘Het zal moeilijk worden om hem te lossen, maar omgekeerd ook.’ Voorbeschouwen = smullen.
Roubaix geldt als een onvoorspelbaarder koers dan de Ronde en dat is koren op de molen van de voorbeschouwers. Uiteindelijk houden die zich bezig met maar één vraag (in ontelbare variaties): wie gaat er winnen? Het rijtje Colbrelli, Hayman, Vansummeren is veelzeggend. Het zijn niet de namen van vergeten schrijvers van wielerballades, maar die van winnaars van P-R.
In Roubaix kan, anders dan in Vlaanderen, in principe de helft van het peloton winnen. De eerste P-R die ik versloeg voor de Volkskrant werd gewonnen door ene Wampers. Ik had nog nooit van Wampers gehoord en wist me geen raad. De onvoorspelbaarheid verbreedt het spectrum van voorbeschouwing aanzienlijk.
Bij de voorbeschouwing hoort ook een blik in het verleden. Het Nieuwsblad blikte deze week bijvoorbeeld terug op Franco Ballerini, de tragische held van P-R 1996 en 1999 (edities die hij won) en P-R 1992 (die hij verloor, onvergetelijk drama). Ballerini, schreef de krant, moest een jaar na zijn dood (2010) weer worden opgegraven. Waar léés je zulke dingen? P-R kent winnaars sinds 1896, dus de voorraad aangrijpende voorbeschouwende verhalen is onbeperkt.
Tot de voorbeschouwende sfeer behoorde deze week ook de kwestie van de kasseiendiefstal: onverlaten sloopten kasseien als trofee uit de vermaarde kasseienstroken van Parijs-Roubaix en zetten ze thuis op de schoorsteenmantel. Dat is onacceptabel, de dieven wrikken aan het fundament van P-R en moeten worden gegeseld.
In een zinvolle voorbeschouwing had Erik van Lakerveld van de Volkskrant in de komende P-R acht spoorwegovergangen geteld. Wat als er een trein komt op het moment dat je net op weg bent de koersverrassing van de eeuw te worden? Nieuws uit de voorbeschouwingen: Visma mag niet rijden met het Gravaa-systeem, waarmee je tijdens het rijden je banden kunt oppompen. Dat verkleint de kansen van Wout van Aert, de eeuwige pechvogel.
Remco Evenepoel kwam ook meermaals langs in de voorbeschouwingen. Roubaix is hem op het lijf geschreven, zeker na wat hij liet zien in Vlaanderen. Alleen doet Remco zondag niet mee.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant