Astronauten Reid Wiseman, Victor Glover, Christina Koch en Jeremy Hansen zijn weer gezond en wel terug op aarde. Vrijdagnacht om zeven minuten over twee precies (Nederlandse tijd) landde maancapsule Integrity bungelend aan drie parachutes in de oceaan bij Californië, na een vlekkeloos verlopen val door de dampkring.
Maarten Keulemans is wetenschapsredacteur bij de Volkskrant, gespecialiseerd in klimaat en microleven.
Buitengewoon spannend was de terugkeer wel. Eerder nog liep de onbemande maancapsule van de Artemis 1-missie onverwachte schade op aan zijn hitteschild bij terugkeer in de dampkring. Bij de terugkeer moet de capsule hitte trotseren tot 1.650 graden Celsius, hoger dan het smeltpunt van staal. Om het hitteschild te sparen en geleidelijker snelheid te minderen, had de missieleiding de route naar beneden iets aangepast, door de capsule een keer te laten ‘stuiteren’ op de dampkring.
Zes bloedstollende minuten lang was er geen radiocontact mogelijk met de capsule. Een ingecalculeerd verlies van contact: door de extreme hitte rondom, was de capsule enige tijd niet meer te bereiken. Maar kort daarna kwam het ruimtevaartuig ongeschonden in beeld van de gespecialiseerde grondcamera’s die hem opwachtten: een geblakerde klont ijzer, die omlaag viel door de wolken en stapsgewijs werd afgeremd door een reeks parachutes.
‘Wat een reis’, zei commandant Reid Wiseman na de plons in de oceaan. ‘We are stable one, four green crew members.’ Dat is astronautentaal voor: de capsule dobbert keurig rechtop, en de vier bemanningsleden zijn prima in orde. Anderhalf uur later werden de astronauten een voor een uit hun capsule gehaald door een bergingsteam en overgebracht naar een klaarliggend transportschip.
Negen dagen, een uur, 31 minuten en 35 seconden, duurde de reis naar de maan en terug. In die periode verbrak de maanmissie, de eerste bemande reis naar de maan in 53 jaar, een reeks records. Niet eerder waren mensen zo ver verwijderd van de aarde, niet eerder werd de maan bezocht door een vrouw, een astronaut van kleur of een niet-Amerikaanse astronaut – technicus Jeremy Hansen werkt voor het Canadese ruimteagentschap. Bij hun ronde om de maan zag het viertal bovendien stukken van de achterkant die mensenogen nog niet eerder direct hadden gezien.
‘Missie volbracht’, verklaarde Nasa-directeur Jared Isaacman kort na de landing in een bericht op X. ‘Dit was een testmissie, die verder de onbarmhartige omgeving van de ruimte in ging dan ooit tevoren. En ze bracht reële risico's met zich mee’, aldus Isaacman. De directeur blikte ook vooruit op de ‘spannende missies die nog volgen, als we terugkeren naar het maanoppervlak, een maanbasis bouwen en ons voorbereiden op wat komen gaat.’
Dat moet vanaf mei 2028 gebeuren, is het voornemen, als Nasa een Artemis-missie wil lanceren voor een landing op de maan. Het is echter de vraag of Nasa die deadline haalt. Zo moet er tegen die tijd een maanlander in een baan om de maan draaien, waarop de astronauten kunnen overstappen. Die is echter nog in ontwikkeling.
Bij de missieleiding brak kort na de terugkeer een spontaan feestje los met gejuich voor de astronauten. ‘Het doet hier denken aan de sfeer na de laatste vlucht van de space shuttle’, aldus Nasa. Op de monitors een motto en wensdroom ineen: ‘Taking humanity back to the moon, and going further’.
Alles over wetenschap vindt u hier.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant