Tijdens de Ronde van Vlaanderen reed een deel van het peloton door rood bij een naderende trein. Dat kan bij Parijs-Roubaix, met acht spoorwegovergangen, opnieuw tot problemen leiden. ‘Niemand doet dat om de boel te flikken.’
is sportverslaggever van de Volkskrant en schrijft vooral over schaatsen, wielrennen en atletiek.
Op slechts 10 kilometer van de finish in Parijs-Roubaix ligt, op een landweggetje tussen de dorpjes Chéreng en Willems, een spoorwegovergang. Rode lichten, slagbomen en een waarschuwingsbord: ‘Un train peut en cacher un autre’. Het is het Franse equivalent van ‘Wacht tot het rode licht gedoofd is, er kan nog een trein komen’.
Maar een meute geconcentreerde wedstrijdrenners heeft niet altijd oog voor rode lichten of dalende slagbomen. Afgelopen zondag trapte in de Ronde van Vlaanderen grofweg een derde van het peloton ijzerenheinig door terwijl in Lede de waarschuwingslampen knipperden, onder hen ook de latere winnaar Tadej Pogacar en nummer drie aan de meet: Remco Evenepoel.
Volgens de reglementen is het reden voor diskwalificatie, maar de wedstrijdjury besloot niet in te grijpen. Anders was dat voor het parket in België, dat deze week aankondigde dat 54 renners juridische gevolgen zullen dragen voor het negeren van het rode licht. De overtreding valt volgens de nationale wetgeving onder de zwaarste categorie en kan na tussenkomst van een politierechter leiden tot boetes van 400 tot 5.000 euro.
Het incident in Vlaanderen wakkerde een oude discussie aan. Spoorwegovergangen en wielerparcoursen verdragen elkaar namelijk maar matig. In de Ronde van Vlaanderen zaten er zes in de 278 kilometer lange route. Maar aankomende zondag is de kans op een treffen met gesloten slagbomen in Parijs-Roubaix nog groter. Acht keer in de 258 kilometer tussen Compiègne en Roubaix kruisen de renners een spoorweg.
In het verleden heeft dat al vaak genoeg tot problemen geleid. Neem de editie van 2006, toen Fabian Cancellara diep in de finale in zijn eentje vooruit was, met twee groepjes achtervolgers in zijn kielzog. Toen de slagbomen vlak voor het dorpje Willems daalden, reden Leif Hoste, Peter Van Petegem en Vladimir Goesev door. Nadat ze als eersten na Cancellara in het velodroom van Roubaix over de finish waren gekomen, werden ze uit de uitslag geschrapt. Plek twee, drie en vier gingen naar Tom Boonen, Alessandro Ballan en Juan Antonio Flecha, die een halve minuut hadden gewacht op de passerende goederentrein.
In 2015 ging het opnieuw mis. Midden op de kasseienstrook tussen Wallers en Hélesmes daalden de slagbomen toen het peloton passeerde. En die situatie was een stuk meer gespannen dan in Vlaanderen afgelopen weekend, toen Mathieu van der Poel, net als veel anderen, rustig een plasje kon plegen voordat de slagbomen weer omhoog zouden gaan. Er was nog ruim 210 kilometer te rijden, de wedstrijd was nog niet ontbrand. Maar in Roubaix was het elf jaar geleden, op ruim 80 kilometer voor de finish, volop koers. Dat geldt sowieso op kasseien, waar coureurs niet snel het wiel van hun voorganger willen loslaten.
Een heel contingent renners glipte tussen de slagbomen door. Eén vermetele waagde het zelfs om de agent, die uit alle macht probeerde om in elk geval de staart van het peloton tegen te houden, achterlangs te passeren om nog net de oversteek te maken. Even later gleed een tgv voorbij.
Hierna werden de regels aangescherpt. Werd voor 2015 nog enkel gesproken van een oversteekverbod bij gesloten slagbomen, sindsdien is het ook verboden om een spoorwegovergang over te steken als de waarschuwingslampen oplichten, bellen rinkelen en de slagbomen dalen.
Er wordt komende zondag tijdens Parijs-Roubaix zo veel mogelijk rekening gehouden met de dienstregeling van het treinverkeer. Thierry Gouvenou, racedirecteur van Parijs-Roubaix, laat weten dat er bovendien voortdurend contact is met de nationale spoorwegmaatschappij SNCF en de treinverkeersleiding. ‘Zodat we kunnen anticiperen op veranderingen in de dienstregeling of vertragingen die impact zouden kunnen hebben op de wedstrijd.’
Als een groep, zoals ook in Vlaanderen gebeurde, ondanks de afstemming tussen wedstrijdorganisatie en spoorwegbedrijf toch door een naderende trein wordt opgesplitst, zal de jury ingrijpen, zegt Gouvenou. ‘De commissaires zullen de renners die al overgestoken zijn tegenhouden en laten wachten op het deel van het peloton dat is gestopt.’
‘Maar de primaire verantwoordelijkheid ligt bij de renners’, zegt de wedstrijddirecteur ook. ‘Zij moeten de regels van de UCI volgen en stoppen als ze licht- of geluidssignalen zien of als de slagbomen dicht zijn.’
Dat is wel heel gemakkelijk gezegd, vindt Daan Hermes, voorzitter van de Nederlandse Vereniging van Beroepswielrenners. Neem de situatie van afgelopen weekend in Vlaanderen. Het was geen kwestie van kwade wil dat zo’n grote groep door het rode licht reed.
‘Niemand doet dat om de boel te flikken’, zegt Hermes. ‘Zo’n peloton komt met ruim 50 kilometer per uur op zo’n spoorwegovergang aan. Die meute zit vol adrenaline en de jongens zijn dan vooral bezig om niet te vallen.’
Een grote groep renners zet je immers niet zomaar stil. Knijpt een renner op kop vanwege oplichtende rode lampen in de remmen, dan kan hij er niet van uitgaan dat degenen achter hem, weggestopt tussen ruggen die het zicht belemmeren, doorhebben dat er een reden is om te remmen. Een massale valpartij is in een peloton op snelheid in een oogwenk veroorzaakt. Hermes: ‘Het is anders als je 100 meter van tevoren al gesloten bomen ziet, maar nu deelden de slagbomen het peloton in tweeën.’
Wat de vakbondsbestuurder betreft zouden wedstrijdorganisatoren meer kunnen doen. ‘Zij moeten zorgen dat ze tijdig kunnen ingrijpen als zo’n situatie dreigt. En ook de politie is bij dit soort grote wedstrijden betrokken. Daar ligt een gezamenlijke verantwoordelijkheid. En die ligt niet in de eerste plaats bij de renners.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant