Antarctica Door klimaatopwarming wordt de keizerspinguïn ernstig in zijn voortbestaan bedreigd, stelt natuurorganisatie IUCN officieel vast. Snel smeltend ijs door klimaatverandering is de boosdoener.
Keizerspinguïns op Antarctica.
Poolreiziger Apsley Cherry-Garrard noemde na het observeren van de broedcyclus het bestaan van de keizerspinguïn weinig benijdenswaardig. „Welbeschouwd geloof ik niet dat er iemand op aarde is met een slechter leven dan een keizerspinguïn”, zei de Brit. Hij werd bekend werd met zijn boek The Worst Journey in the World, over een poolexpeditie waarbij drie eieren werden bemachtigd voor onderzoek en die voor een aantal van Cherry-Garrards medereizigers fataal afliep.
De broedcyclus van de keizerspinguïn is spectaculair in zijn ontberingen, zoals Cherry-Garrard vaststelde. De mannetjeskeizerspinguïn neemt het broeden voor zijn rekening, terwijl het vrouwtje een lange mars naar zee begint om zich te voeden. Het ei bewaart het mannetje al die tijd tussen zijn voeten, terwijl hij zich in een groepsverband beschermt tegen de poolwind van soms wel 200 kilometer per uur bij -50 graden.
Nu dreigt klimaatopwarming de grootste pinguïnsoort fataal te worden. Onderzoekers stellen al jaren massale sterfte van kuikens vast, die nadat ze zijn uitgebroed te snel het ijskoude water in duikelen door het steeds sneller smeltende zeeijs rondom Antarctica. De International Union for Conservation of Nature (IUCN), de natuurorganisatie die officieel door de VN is aangemerkt als observator, heeft donderdag bekendgemaakt de grootste van de achttien verschillende pinguïnsoorten te classificeren als ‘met uitsterven bedreigd’. Ook de Antarctische pelsrob is in deze categorie geplaatst.
De keizerspinguïnpopulatie zal volgens prognoses van de IUCN in 2080 zijn gehalveerd. Directeur Grethel Aguilar stelt in een persbericht dat het tijd is dat „alle sectoren wereldwijd in actie komen” om verdere klimaatopwarming tegen te gaan. „De uitsterving versnelt voor onze ogen”, aldus directeur Martin Harper van vogelbeschermingsorganisatie BirdLife International. Tot nu toe was de IUCN-status van de keizerspinguïn ‘kwetsbaar’, met een hoog risico op uitsterven. Dat is nu officieel een zeer hoog risico geworden. Op basis van satellietbeelden stelt de organisatie vast dat tussen 2009 en 2018 het aantal keizerspinguïns ongeveer 10 procent is geslonken, met zo’n 20.000. Mede door het massale verdrinken van keizerspinguïnkuikens.
Jonge pinguïns komen uit het ei en brengen ongeveer vier maanden door op de ijsplaat die zich in de winter vormt rondom Antarctica, totdat hun verenkleed waterdicht is. Volwassen keizerspinguïns zijn ieder jaar ruim een maand in de rui, een periode waarin ze niet kunnen zwemmen. Door de opwarming van de aarde zijn de Antarctische zeeijsniveaus echter tot recorddieptes gedaald. Wanneer het zeeijs te vroeg breekt, kunnen hele kolonies in zee storten, waardoor de kuikens verdrinken. En zelfs als sommige dieren het water weten te ontkomen, zijn ze doorweekt en gedoemd om dood te vriezen.
De keizerspinguïn staat centraal in de Franse natuurfilm La Marche de l’empereur (March of the Penguins) uit 2005. De soort is vermoedelijk ontdekt tijdens de tweede ontdekkingsreis van James Cook naar het huidige Australië, door bioloog Johann Reinhold Forster, die hem echter schaarde onder de koningspinguïns (Aptenodytes patagonicus). Pas in de 19e eeuw werd de keizerspinguïn, die zo’n twintig centimeter groter is dan zijn verwanten, als aparte soort geïdentificeerd (Aptenodytes forsteri).
De keizerspinguïn „wekt de indruk dat hij tot een superieure beschaving behoort en niet kan bevatten dat hem iets aangedaan kan worden door een tweebenig wezen”, schreef de Schotse bioloog James Murray in Antarctic Days (1913). „Hij heeft het mis.”
De laatste ontwikkelingen rond klimaat, natuur en duurzaamheid