Zap In de talkshows was er opluchting dat het armageddon van Trump was uitgebleven, maar echt hoop voor de toekomst wist niemand te bieden. Gelukkig zijn er De Fiksers die met oplossingen komen en zijn er vrienden als Saïd en Lody die laten zien dat er wel degelijk hoop is, mits je maar openstaat voor vragen en de blik van de ander.
Beeld uit 'Saïd en Lody'.
In tijden van crisis groeien partijen naar elkaar toe, merkte Eelco Heinen, de VVD-minister van Financiën, op aan tafel bij Pauw & De Wit. Het was niet zo dat hij hoopte op een crisis, maar het landsbelang stond wel op het spel en „de rekeningen zijn voor ons allemaal” en dus riep hij alle partijen op om samen te werken en over partijpolitiek heen te stappen. Er werd gezocht naar hoop: hoop op samenwerking en lichtpuntjes nu de wereld in crisis verkeerde.
Even daarvoor was hem gevraagd wat hij voor vissers kon betekenen die niet meer konden uitvaren vanwege de hoge dieselprijzen. Hij draaide er flink omheen, want zo simpel was het allemaal niet. Duidelijker was hij over het logeerpartijtje van de koning en de koningin volgende week in het Witte Huis. Hij was er een groot voorstander van dat ze gingen. „De Verenigde Staten waren nog steeds onze belangrijkste bondgenoot” en zoals sommige mensen over Donald Trump spraken vond hij echt niet kunnen.
De combinatie van het ongeduld bij wat minder positieve typeringen over Trump en het verzoek om samen naar oplossingen te zoeken, geeft weinig hoop voor een goede dialoog in een minderheidskabinet.
Misschien is het een goed idee wanneer Heinen gaat kijken naar het geestige programma De Fiksers (NPO3), dat naar oplossingen zoekt voor maatschappelijke problemen. Zo was er deze week een creatieve oplossing voor massatoerisme, namelijk een spreidingswet voor toeristen. Om agressie van voetbalsupporters tegen te gaan, wilden ze het wedstrijdelement eruit halen en werd er gespeeld op panfluitmuziek van Gheorghe Zamfir. En om alle meningen een beetje de kop in te drukken, stelden ze ‘Het Vragenjournaal’ voor, omdat één vraag zoveel meer zegt dan duizend meningen.
Dat vragen meer zeggen dan meningen, bleek uit de voortreffelijke NPO-Doc Saïd & Lody (NPO2), over de jongerenwerker Saïd Bensellam en de gepensioneerd rabbijn Lody van de Kamp. De twee hadden elkaar 15 jaar geleden ontmoet nadat Van de Kamp voor de Joodse Omroep was gefilmd terwijl hij langs een groep Marokkaanse jongeren liep die hem de Hitlergroet brachten. Bensellam had Van de Kamp daarna gebeld: de Hitlergroet was niet oké, maar het zo uit te zenden was dat ook niet, want nu werd gedaan alsof álle Marokkanen een hekel hadden aan Joden. Ze gaan met elkaar in gesprek en er ontstaat een vriendschap.
Na 7 oktober 2023 krijgt Van de Kamp reacties van zijn gemeenschap met „Kijk, dat zijn jouw moslims”, en wanneer Van de Kamp zijn vriend opzoekt in Bos & Lommer wordt hij nagesist. De vriendschap blijft en samen geven ze colleges om aan te tonen dat je met gesprekken en het stellen van open vragen nader tot elkaar kan komen, ook al lijkt de wereld daar geen ruimte voor te bieden.
Bij een college vraagt een student wat Van de Kamp denkt van de genocide in Gaza. Van de Kamp zegt dat hij ervoor gekozen heeft zich er niet over uit te spreken. In een één op één gesprek legt hij uit dat als hij zou zeggen dat er genocide plaatsvindt, dat in zijn gemeenschap als verraad zou gelden: „Dan hoor ik aan de andere kant”. Een andere student vraagt of Van de Kamp vindt dat iets soms te snel antisemitisme wordt genoemd. Van de Kamp, die uit principe tegen dergelijke stempels is, stelt: „Degenen die het hardst klagen over antisemitisme zijn niet degenen die zichtbaar Joods over straat gaan.” De open blik van beiden, de uitnodiging van Bensellam indertijd om het gesprek aan te gaan: hier was de hoop te vinden waar in de talkshows zo naarstig naar was gezocht.
Wat moet je deze week kijken? Tips en achtergronden over boeiende films, series en tv-programma’s