De lezersbrieven! Over het staakt-het-vuren tussen de VS en Iran, het is ook lente (ondanks alle dreigende berichten), de verantwoordelijkheid van ouders, en wat het leven zo ingewikkeld maakt.
Toen ik in 1982 een baan kreeg waarbij ik slechts 30 minuten lunchpauze had, ging ik uitzoeken of dat mocht. Hoe kun je binnen 30 minuten naar de wc gaan, naar de kantine rennen en daar een salade of twee boterhammen, een (sinaas)appel en thee wegwerken? Maar het mag dus: mensen wettelijk dwingen te schrokken.
Op heel wat scholen met continuroosters worden tijdens de lunchpauze filmpjes gedraaid, halfuurtje film (en o ja, ook vlug wat eten) half uurtje naar buiten. Nederlanders lunchen niet alleen slecht, ze wennen van jongs af aan weinig aandacht te schenken aan wat ze naar binnen schuiven.
Ik ben er absoluut op tegen elk probleem op het bord van het onderwijs te schuiven. Maar het onderwijs hoeft ook niet mee te werken aan slechte (eet)gewoontes. En die lunchpauzes van een half uur moeten uit de wet. Dat is gewoon belachelijk kort.
Annelies Jacobsen, Doetinchem
De machtigste kleuter op aarde heeft het gefikst. Alweer een oorlog gestopt. Een zelf begonnen oorlog, maar toch. We zullen het weer vaak moeten horen de komende dagen: wie zo geniaal is, verdient de Nobelprijs voor de Vrede. En nu, op naar de volgende excursie.
Henk de Haas, Breda
De Amerikaanse president Donald Trump behaalt met het staakt-het-vuren tussen de Verenigde Staten en Iran geen van de doelstellingen van zijn oorlog. Ik ben benieuwd hoe Trump zijn eigen straatje gaat schoonvegen. Dat hij Europa als bezemwagen blijft gebruiken zal niet veranderen.
Arjan de Roon, Elst
‘Moeten vakantiegangers vrezen voor hun trip door kerosinetekorten?’ . Dreigende berichten. Alweer een extra reden om somber te worden. Ook ik betrap mezelf erop dat ik mopper, soms vaker dan me lief is.
Maar het is ook lente, de zon schijnt langer, bomen en planten staan in bloei. De vogels bouwen nestjes en zingen alsof er niets aan de hand is. Kuikens van eenden en ganzen achter hun ouders in het water, in de wei dartelende lammetjes en dansende koeien die voor het eerst in maanden gras onder hun hoeven voelen.
In diergaarde Blijdorp kwam een baby giraffe ter wereld. Precies groot genoeg om bij zijn moeder te kunnen drinken.
Niemand kan de toekomst écht voorspellen, maar nieuw leven buiten trekt zich daar weinig van aan; dat gaat gewoon door, zelfs in de huidige roerige tijden.
Fijn dat er in ieder geval iets gewoon blijft.
Ilona Dekker, Nieuwegein
‘We moeten sterk inzetten op preventie en nazorg voor geradicaliseerde jongeren’. Dat is zeker een goed idee. Misschien is het daarnaast ook goed om de ouders aan te spreken op hun verantwoordelijkheid tot opvoeden, leren wat respect is en dat je van andermans spulletjes afblijft.
De rol van de ouders blijft tegenwoordig veelal buiten schot, terwijl de gemeenschap de kleine huftertjes dan maar op het goede spoor moet zetten. Zijn wij daar aanbeland?
Jeroen Riemeijer, Purmerend
Mijn vader is vrij plotseling overleden. De advertentie betreffende zijn overlijden staat een paar dagen later in de krant.
Ik ben die dag ‘s avonds bij mijn broer. Mijn neefje van ruim 7 jaar ligt al op bed, maar komt weer naar beneden. Hij wil de advertentie uitknippen en meenemen. ‘Die leg ik onder mijn kussen, dan is opa niet zo ver weg!’
Cathy van Beek, Bodegraven
In volkswijken rijden kinderen op fatbikes, in het Gooi kiezen ouders steeds vaker voor de mini-auto Biro„ terwijl ouders van Progressief Nederland hun kinderen het liefst op een oude barrel door weer en wind laten stoempen.
Wie houdt het meeste van zijn kinderen? Wie haalt z’n neus op voor wie? Mijn hemel, wat is het leven ingewikkeld.
Vincent van Erp, Dordrecht
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant