Seks waarbij alle genotsorganen serieus worden genomen is geen niche, het is de norm die we zouden moeten hebben.
Het zenuwnetwerk van de clitoris is voor het eerst volledig in beeld gebracht, zo is te lezen in de publicatie van onderzoeker Ju Young Lee van afgelopen maart. Fantastisch nieuws. Terwijl de wetenschap haar achterstand inhaalt, blijft de rest van de wereld achter. Want we weten al jaren meer dan we laten zien, meer dan we kinderen leren, en zeker meer dan we terugzien op televisie en in de bioscoop. En dat laatste bracht mijn frustratie onlangs tot een hoogtepunt.
Mijn werk bestaat uit gesprekken voeren over veilige seks, maar ook minstens zo vaak over fijne seks. Daarover spreek ik voornamelijk vrouwen en anderen met een vulva, en voor hen is seks lang niet zo bevredigend als voor hun partner met penis. Zulke gesprekken eindigen bijna altijd met het uitleggen waar dat gegeven vandaan komt. Niet alleen over geïnternaliseerde schaamte of de moeite die vrouwen hebben met het innemen van ruimte voor hun genot, maar ook over het feit dat penis-in-vaginaseks (piv-seks, zoals seksuoloog Ellen Laan het ook wel afkortte) voor degene met penis over het algemeen stimulerender is dan voor degene met vagina, en dat enkel piv-seks voor iemand met een clitoris vaak niet genoeg is voor een orgasme.
Over de auteur
Sophie Hintzbergen is expert seksuele gezondheid.
Dit is een ingezonden bijdrage, die niet noodzakelijkerwijs het standpunt van de Volkskrant reflecteert. Lees hier meer over ons beleid aangaande opiniestukken.
Eerdere bijdragen in deze discussie vindt u onder aan dit artikel.
Dat biologielessen en seksuele vorming op scholen zich niet meer enkel richten op het voorkomen van soa’s en zwangerschappen is vooruitgang. Naast informatie over consent en communicatie is er inmiddels meer aandacht voor de clitoris, die door uitgeverij Malmberg in 2021 voor het eerst volledig werd afgebeeld in biologieboeken. Maar niet alle uitgeverijen doen mee, en kinderen groeien nog steeds op met onvolledige informatie.
We kunnen grappen blijven maken over heteromannen die de clitoris niet kunnen lokaliseren, maar als hen niet geleerd wordt waar die zit, hoe moeten ze haar dan vinden?
Wat we langzaamaan leren in de klas staat in schril contrast met wat we daarna voorgeschoteld krijgen als we de televisie aanzetten. We weten dat veel vrouwen liever naar lesbische porno kijken dan naar seks tussen man en vrouw, onder andere vanwege het gebrek aan aandacht voor de clitoris en écht vrouwelijk genot. Van porno weten we dat het de werkelijkheid niet representeert, en dat het negatieve effecten heeft op onze ideeën over seks in real life. Maar geldt dat ook voor de seks die ons in films wordt getoond?
Neem de recent uitgebrachte film The Drama, van regisseur Kristoffer Borgli. Als Charlie, gespeeld door Robert Pattinson, zijn geloften bespreekt met zijn beste vriend, beschrijft hij fantastische seks, geïllustreerd met een handgebaar waarbij hij zijn vuist door een cirkel laat glijden. Wat we vervolgens zien beperkt zich tot piv-seks.
Dat dit is wat seks in deze film inhoudt, wordt pijnlijk duidelijk wanneer hij en Emma, gespeeld door Zendaya, seks proberen te hebben terwijl hun relatie onder spanning staat. Na kort zoenen rolt hij zich vrijwel direct bovenop haar, zonder aandacht te besteden aan haar vulva. Wanneer blijkt dat penetratie niet lukt door het ontbreken van zijn erectie en hij zich tevergeefs aftrekt, geven ze het op.
Niemand in de film bevraagt de erectie van Emma, de staat van het genotsorgaan van degene met vulva. Dat detail zegt alles: seks begint als hij klaar is, en eindigt als hij het niet meer is. Haar opwinding is decoratief of volledig afwezig, en lijkt hierdoor zelfs irrelevant.
Ik pleit daarom voor verandering die verder gaat dan onze biologieboeken. Verandering in ons taalgebruik, om te beginnen met seks ook seks noemen als er geen penis in een vagina gaat (lesbische seks is immers ook seks). En verandering in wat ons op tv en in bioscopen wordt getoond.
Ja, seks is ook ongemak en stuntelen, maar niets is toch geiler dan oprechte opwinding tussen twee mensen wier genotsorganen het allebei naar hun zin hebben omdat er fatsoenlijk aandacht aan wordt besteed? Ik pleit voor meer vingeren en beffen, en ook pijpen en aftrekken in beeld. Niet als provocatie, maar als correctie.
Seks waarbij alle genotsorganen serieus worden genomen is geen niche, het is de norm die we zouden moeten hebben. De wetenschap heeft haar werk gedaan, nu de rest nog.
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant