Bij verreweg het merendeel van de wolvenaanvallen was vorig jaar het vee niet goed beschermd. In gebieden waar de wolf al langer is, wordt steeds vaker ook goed beschermd vee aangevallen. Maar de meeste schapen staan ook daar niet achter een wolfwerend hek.
Vorig jaar vielen wolven ruim elfhonderd keer vee aan. 81 keer stonden dieren achter een wolfwerend hek. Bij 44 aanvallen had de veehouder een poging gedaan om het vee te beschermen voor wolven. Dat blijkt uit cijfers van BIJ12, die door NU.nl zijn geanalyseerd. BIJ12 houdt voor de provincies wolvenzaken bij.
Zoals je hieronder in het lichtblauw kan zien, had de veehouder in bijna 90 procent van de aanvallen (88,8 procent om precies te zijn) geen maatregelen genomen om dieren goed te beschermen.
Zo'n wolfwerende omheining luistert nauw. Die moet een bepaalde hoogte hebben en meerdere draden hebben waar stroom op staat. Ook moeten die draden op de juiste manier zijn geplaatst, omdat een wolf er anders tussen- of onderdoor kan.
Wolven zijn slimme dieren en hebben snel in de gaten waar ze eventueel een weiland in kunnen. Het gaat dan bijvoorbeeld om een opstapje voor een hek, waardoor ze er makkelijk overheen kunnen springen of wat stroomdraden die slap hangen. Bij 4 procent van de aanvallen was dus zo'n poging gedaan om vee te beschermen, maar was dat niet goed gegaan.
Uit de grafiek aan het begin van dit verhaal is ook af te lezen dat het aantal wolvenaanvallen jaarlijks flink toeneemt. In 2023 waren dat er ruim vierhonderd. In 2024 ruim achthonderd en vorig jaar dus ruim elfhonderd.
Dat komt doordat het aantal wolven in Nederland nog steeds toeneemt. Het exacte aantal is lastig te bepalen, maar op dit moment leven er zo'n honderd tot 150 wolven in ons land.
Voor een deel zijn dat zwervende wolven. Dat zijn wolven die op zoek zijn naar een eigen territorium. Die kunnen op veel plekken in Nederland opduiken. Maar veel wolven hebben een vast leefgebied in Nederland. In totaal zijn er op dit moment veertien wolventerritoria in Nederland.
In zeven van die gebieden leven al drie jaar of langer wolven. Twee daarvan bevinden zich in Drenthe, de rest op de Veluwe. Maar ook in de gebieden waar al langer wolven leven, staan schapen bij aanvallen vaak niet goed beschermd.
Vorig jaar waren er ruim vijfhonderd aanvallen in zulke gebieden. In ruim 80 procent van de gevallen stonden de schapen of andere dieren daar niet goed beschermd.
Op de plekken in Nederland waar wolven zich korter dan drie jaar geleden of nog helemaal niet hebben gevestigd, waren vorig jaar 590 aanvallen. Bij die aanvallen stond slechts 4 procent van de dieren achter wolfwerende hekken.
Het is te verklaren dat in die gebieden meer vee werd aangevallen dan in de gebieden die al langer wolventerritorium zijn. Zwervende wolven die op zoek zijn naar een eigen leefgebied, eten vaker vee. Zodra wolven gevestigd zijn, schakelen ze vaak over op wild, zoals reeën, edelherten en wilde zwijnen.
Putten was de plek waar wolven de afgelopen drie jaar het vaakst hebben toegeslagen: in totaal 133 keer. Veehouders uit Putten hebben al meerdere keren gezegd dat het zo niet langer kan. Ze willen dat er maatregelen tegen de wolf worden genomen. Zelf nemen ze die maatregelen overigens maar nauwelijks. Bij slechts acht van de 133 aanvallen stond het vee achter een wolfwerend hek of was daar een poging toe gedaan.
Wat uit bovenstaande afbeeldingen ook blijkt is dat er elk jaar steeds meer goed geplaatste wolfwerende rasters 'gewoon' worden gepasseerd door wolven. In 2025 gebeurde dat 81 keer, het jaar ervoor 31 keer en in 2023 negen keer.
Een wolfwerende omheining is dus nooit volledig wolfproof. Er zijn bijvoorbeeld wolven die wat meer durven dan andere wolven en die daardoor minder bang zijn voor stroom.
Maar wat ook uit de cijfers blijkt, is dat rond heel veel weilanden geen wolfwerende maatregelen zijn genomen. Wolvenexperts hameren al jaren op het belang om vee goed te beschermen. Ze zeggen dat wolven daarmee wordt afgeleerd om op vee te jagen. Door vee grotendeels niet goed te beschermen, worden wolven als het ware "slecht opgevoed".
Als uit een DNA-analyse blijkt dat dieren zijn doodgebeten door een wolf, dan krijgt de veehouder daar een vergoeding voor. Het maakt niet uit of een schaap wel of niet goed beschermd stond.
Twee jaar geleden pleitte Pieter van Geel, wolvenadviseur van de provincies, ervoor om daarmee te stoppen. Hij adviseerde om de regeling af te bouwen. En alleen compensatie te geven aan veehouders die hun dieren goed hadden beschermd.
De twaalf provincies namen dat advies in eerste instantie ook over. In een conceptplan stond dat een wolfwerend hek een voorwaarde zou zijn om bij een wolvenaanval aanspraak te kunnen maken op een vergoeding.
Maar er kwam flink wat kritiek vanuit veehouders en BBB-provinciebestuurders. En dus werd het in het definitieve plan anders opgeschreven. Provincies kunnen ervoor kiezen om wolfwerende maatregelen als voorwaarde te stellen voor er een vergoeding wordt uitgekeerd voor doodgebeten vee. Maar ze zijn daartoe niet verplicht.
Source: Nu.nl algemeen