Zap Terwijl de zestiende editie van The Passion (KRO-NCRV) de boeken zal ingaan als de editie waarin de cast de sterren van de hemel zong, bezocht Simone Weimans in de VS met Chief Mann van de inheemse Munsee-stam de berg Split Rock om „de schepper” te bedanken en traditionele liederen te zingen.
Judas verraadde Jezus op de muziek van Marco Borsato.
Volgens de overlevering keek Judas Jezus diep in de ogen voor hij hem verraadde met een kus. Jezus wist al wat er ging gebeuren – tijdens het laatste avondmaal, dat plaats had op een bowlingbaan in Dwingeloo, had één van zijn discipelen tegelijk met hem een snee afbakbaguette uit een schaal genomen. „Dát is de man die mij zal uitleveren”, had Jezus gezegd. En nu stond die man voor hem, met in zijn kielzog de soldaten met wie hij een deal had gesloten, en Judas Iskariot en Jezus van Nazareth zeiden tot elkander: „Wil je weten hoe het danst zonder mij?” (Matteüs 26:49-50).
De zestiende editie van The Passion (KRO-NCRV) zal de boeken ingaan als de editie waarin de cast de sterren van de hemel zong, het thema ‘kom dichterbij’ was en Marco Borsato werd gere-integreerd. Het was voor het eerst in jaren dat er weer een nummer van de zanger (‘Hoe het danst’) werd vertolkt. Hij is vrijgesproken, dus het mag weer. Eigenlijk was het ook schandalig dat zijn muziek in de ban was gedaan zodra hij werd beschuldigd van ontucht, mopperden verschillende commentatoren in de aanloop naar donderdag; zoiets moet je pas doen als iemands schuld is bewezen.
Diezelfde commentatoren meenden dat vrijspraak betekent dat je volstrekt niets verkeerds hebt gedaan en lieten achterwege dat je ook, om wat te noemen, kunt worden vrijgesproken wegens gebrek aan steunbewijs, terwijl wel is vastgesteld dat je nogal ongure appjes hebt gestuurd aan een minderjarige. Maar voor die grijstinten is niet altijd ruimte op tv, hoe vaak we ook door The Passion worden aangemoedigd om niet wit, niet zwart, niet zwart-wit te denken (maar in de kleur van je hart). Een kleine terzijde: Terror Jaap kleurde tijdens The Passion oranje, want dat was de kleur van zijn gevangenispak. Hij speelde de crimineel Barrabas, die het volk liever op vrije voeten ziet dan Jezus, wat wil zeggen dat Terror Jaap, naast al zijn andere wandaden, nu ook nog indirect verantwoordelijk is voor de kruisiging van Jezus Christus.
Terwijl de spotlight op The Passion gericht was, gepresenteerd door NOS-nieuwslezeres Astrid Kersseboom, was donderdagavond haar collega Simone Weimans ook in een nieuwe rol te zien. Zij presenteerde de vierdelige documentaireserie Simone en de roofstaat (Omroep Zwart), waarin ze afreist naar voormalige kolonies van Nederland. Daar ontmoet ze mensen die vertellen hoe die koloniale geschiedenis nog steeds doorwerkt in het heden. Voor Weimans, die zelf Surinaamse voorouders heeft, is dit ook een zoektocht met persoonlijke betekenis.
In de eerste aflevering bezocht ze het huidige New York, waar Nederland in 1624 de kolonie Nieuw Amsterdam stichtte – ten koste van de inheemse bevolking. Nu bezocht ze met Chief Mann van de inheemse Munsee-stam de berg Split Rock. Ooit keek je daar uit „op het weidse landschap”, zei Weimans. Inmiddels was daar de Skyline van Manhattan voor in de plaats gekomen. Boven op de berg nam ze deel aan een ceremonie waarmee Chief Mann en andere leiders uit zijn gemeenschap hun voorouders eerden. In een schelp brandde hij tabak en salie om boven de rook „de schepper” te bedanken en traditionele liederen te zingen.
„Elke dag van ons leven is een dag om te helen”, zei Chief Mann. „Een dag waarop we werken aan vergeving en begrip, en verantwoordelijkheid nemen voor onze eigen daden.” Weimans veegde tranen weg. Huilen op tv was voor haar niet vanzelfsprekend, had ze eerder die avond aan Eva Jinek toevertrouwd. Maar het was goed dat haar tranen niet uit de aflevering waren geknipt. Ze brachten de geschiedenis dichtbij.
Elke donderdag de mooiste verhalen over kunst en cultuur: interviews, recensies en achtergronden