Rechtszaak Sendric S. schoot in twee weken tijd drie voorbijgangers neer in het Rotterdamse stadsdeel IJsselmonde. Hoewel gedragsdeskundigen concludeerden dat hij verminderd toerekeningsvatbaar is, dient vergelding volgens het OM mee te wegen in de veroordeling.
Een rechtbanktekening van Sendric S. tijdens een pro-formazitting.
Het Openbaar Ministerie eist twintig jaar gevangenisstraf en gedwongen tbs-behandeling tegen seriemoordenaar Sendric S. (25), die in Rotterdam-IJsselmonde drie willekeurige mannen op straat neerschoot.
Enkel een langdurige gevangenisstraf doet volgens het OM recht aan het leed en de pijn dat S. de nabestaanden heeft aangedaan. Vaak wordt in strafzaken met verdachten met een psychische stoornis betwijfeld of tbs nog effect sorteert na langdurige detentie. Maar volgens het OM dient vergelding een belangrijke rol te spelen in de veroordeling.
S., die zijn daden in politieverhoren en tegenover de rechter heeft bekend, schoot eind 2024 en begin 2025 drie voorbijgangers neer. De slachtoffers waren 58, 63 en 81 jaar. De locaties van de drie schietincidenten bevonden zich op loopafstand van elkaar, in het stadsdeel waar de twintiger op dat moment woonde.
Volgens het OM is in alle drie de zaken sprake van voorbedachten rade. Hij schafte een vuurwapen aan om mensen dood te schieten, verklaarde S. zelf. Snapchat-berichten aan de leverancier van het wapen staven die verklaring.
Justitie verwijt S. hiernaast ook een poging tot doodslag, vanwege het neersteken van een dakloze man in het centrum van Rotterdam.
Op de eerste zittingsdag verklaarde S. instructies te hebben gekregen van stemmen in zijn hoofd. Ze gaven hem, zo beweerde hij, de opdracht een wapen te kopen en vervolgens over te gaan tot de geweldsdaden, in ruil voor een geldbedrag. Op de dag van de derde moord zou S. op zijn bankrekening hebben gekeken of het geld al was overgemaakt.
Gedragsdeskundigen van het Pieter Baan Centrum, waar S. is geobserveerd, concludeerden dat sprake is van schizofrenie en een lichte verstandelijke beperking. Dat de schutter naar eigen zeggen stemmen hoorde, achten de onderzoekers plausibel: zijn moeder en zus hoorden hoe hij soms terugpraatte en ruzie zocht.
Volgens de psycholoog en psychiater is S. „sterk verminderd” toerekeningsvatbaar. Ze adviseerden de rechter om hem tbs met dwangverpleging op te leggen.
De officier van justitie neemt die conclusies over, maar wijst erop dat S. incoherente verklaringen aflegde. In een politieverhoor had S. gezegd dat hij wilde weten „hoe het was” om iemand dood te schieten. Dat hij tot drie keer toe iemand vermoorde, was volgens hem omdat hij bij de eerste keer „niet heel veel voelde”.
Volgens het OM staat niet vast dat de stemmen S. „opdrachten gaven waartegen hij geen weerstand kon bieden”. Ondanks de stoornis ziet de officier „enigszins besef van wederrechtelijkheid en morele ongeoorloofdheid”, wat mede zou blijken uit S.’ verklaring dat hij een „kick” kreeg door uit handen te blijven van de politie.
S. hoorde de eis van justitie schijnbaar onbewogen aan. Zijn verdediging komt straks aan het woord.
Dit bericht wordt aangevuld.