Elke week luncht NRC mee bij een bedrijf. Deze week: psychologiepraktijk Nedanza in Rotterdam.
Psycholoog Peter (links) is gespecialiseerd in zingeving en geeft tai-chi-les.
Een stootkussen, een flip-over en een elektrisch fonteintje staan naast elkaar. De lichte behandelkamer van pastoraal psycholoog Peter Pijpers (74) kijkt uit op een diepe groene tuin aan de Westersingel in Rotterdam. Boven de open haard een enorme ingebouwde boekenkast met titels als: Hoezo vrije wil? en De verbeelding van het denken.
Naam bedrijf: NedanzaLocatie: RotterdamBranche: GezondheidszorgJaaromzet: 1,3 miljoen euroAantal werknemers: 15Kosten lunch: van de zaak
Peter – rond brilletje, wollen vest – geeft een zachte handdruk. Hij is gespecialiseerd in zingeving en tai-chi-leraar. Het stootkussen is voor de groepsles tai-chi op maandagen, de fontein een symbool voor het stromen van energie. „Wel eens mee bezig geweest, zingeving?”, wil Peter na een lange stilte van mij weten.
Ivo Kruijt (25) dekt de grote ovale tafel in de kamer van Peter. Naast een bakje wortels staat een doos tissues. Peter: „Ik doe hier, aan deze tafel, ook groepstherapie.” Ivo zet afbakbroodjes, gekookte eieren en beleg neer. Hij heeft ook voor ons een eitje gekookt. Vanuit de gang klinkt zachtjes het geluid van een gong. „Ah, dat is de lunchgong”, zegt Peter.
Een verdieping hoger, in de werkkamer van oprichter en psycholoog Nedim Köse (54), hangt een grote goudkleurige schijf. Orthopedagoog Feyza Gürler (36) heeft er net op geslagen, we waren te laat voor een foto. Officemedewerker Ömer Köse (24) wil het wel een keertje overdoen.
Terug aan de lunchtafel beweegt iedereen langzaam en is beleefd. „Mag ik kaas van jou, alsjeblieft?”, wordt beantwoordt met: „Ja, natuurlijk, alsjeblieft.” Tijdens het pellen van de eieren is het stil.
Nedim wil graag een casus voorleggen aan de rest. Hij en Feyza hadden net een gesprek met een moeder en dochter. „Ik heb ADHD en ik kan niet bij mijn gevoel, dat bleef de dochter maar herhalen”, zegt Feyza. Volgens Nedim werken de labels in de ggz stigmatiserend: „Het label wordt de waarheid en staat elke vorm van echte verbinding in de weg.” De rest knikt instemmend. Feyza vraagt om de honing en de kaas: „Ik hou van zoet-zoute of zoet-zure combinaties. Het is net als in het echte leven, je hebt beide nodig.”
Het gesprek ebt langzaam weg, het is weer even stil. „Mag ik misschien de peper nog een keer van jou, alsjeblieft?” „Ja, geen probleem, alsjeblieft.” De lunch is een belangrijk moment voor iedereen bij Nedanza om stoom af te blazen. „Als je in oprecht contact wil werken, is het nodig om het te delen”, zegt Nedim.
Elke laatste donderdag van de maand is een opleidingsdag. Nedim geeft les over systeemtherapie, Peter over contactuele therapie. Iedereen oefent op zichzelf en op elkaar. Peter eet eerst netjes z’n mond leeg en zegt dan: „Zelfcontact is een heel belangrijk aspect, vanuit daar maak je contact met de ander.” Volgens Fabian Slaats (29) kent iedereen elkaar door de opleidingsdagen heel goed. „Je eigen trauma’s en familiedynamieken zijn dan onderwerp”, zegt Fabian.
Elke maandagavond geeft Nedim de groepsles tai-chi, open voor cliënten én werknemers. „Ik dacht dat ik sterke benen had, maar het is loodzwaar”, zegt Ivo. Iedereen knikt instemmend. „Binnen een paar minuten sta je helemaal te shaken”, zegt Ömer. In de zomer is de les buiten. De fontein naast de flip-over kabbelt voort.
„Mag ik alsjeblieft de servetjes van jou?” De tissues, die normaal dienen om tranen mee op te vangen, gaan over tafel. Fabian maakt nog een laatste boterham met hagelslag en veegt dan z’n handen af aan het dunne papier. Er klinken vogels uit de tuin. Iedereen is klaar met eten, de lunch duurt nog 25 minuten. „We blijven meestal gewoon even rustig zitten, of lopen nog een rondje”, zegt Nedim.
Stukken die je helpen om je leven fijner en je carrière beter te maken