De ontknoping van nu al een bijzonder seizoen staat voor de deur voor NEC, dat in de competitie strijdt om Champions League-voetbal en binnenkort de bekerfinale mag spelen. Sami Ouaissa (21) is er helemaal klaar voor. In aanloop naar de apotheose vertelt de Marokkaanse Limburger over de roze wolk in Nijmegen, zijn bijzondere band met ‘ruziezoeker’ Basar Önal en een atypische wedstrijdvoorbereiding. ‘Er is net weer een nieuwe lading cacao binnengekomen.’
Sami Ouaissa heeft dit seizoen de voor- en nadelen van interlandvoetbal aan den lijve ondervonden. Bij de eerste twee interlandperiodes van het voetbaljaar werd de rechtsbuiten van NEC nog niet geselecteerd en toen was het bij zijn Nijmeegse werkgever, die steeds meer internationals in de selectie heeft gekregen, erg rustig op het trainingsveld. Er trainden dan wel wat jeugdspelers mee, om de aantallen een beetje op orde te brengen, maar het was duidelijk anders dan anders. Niet heel erg leuk. De kleine partijspelletjes die gespeeld werden, waren bovenal bijzonder vermoeiend.
In november werd Ouaissa voor het eerst uitgenodigd voor Jong Oranje, waar hij zich in de afgelopen week voor de tweede keer mocht melden. En nu ziet de dribbelaar opeens toch ook wat hij mist. ‘Die vrije dagen in de interlandperiodes zijn wel top’, lacht Ouaissa op het terras van Hotel Oud London, de traditionele uitvalsbasis van de Nederlandse beloftenploeg tegenover de KNVB Campus in Zeist. Hij zegt het met een knipoog en de bekende grote glimlach op zijn gezicht. ‘Nee, het is natuurlijk heel mooi om hier te zijn. Ik heb nooit bij Nederlandse jeugdelftallen gezeten, dus toen ik hier voor het eerst kwam, kende ik nog niemand persoonlijk. Dat was een beetje ongemakkelijk, maar nu kwam ik al heel anders binnen. Al ben ik nog steeds heel rustig, hoor. Dat is misschien dat Limburgse in mij; ik ben in het begin wat terughoudend bij nieuwe mensen. Mensen uit de Randstad zijn veel socialer en opener, in Limburg blijven ze liever wat meer op de achtergrond. Dat is wellicht de volgende stap voor mij, om me wat meer te openen.’
Dit verhaal is afkomstig uit het VI-weekblad.
Source: VI Nieuws