Het spel is matig, maar dat mag de pret niet drukken: bijna honderd Nederlanders maakten speciaal voor Scarborough Athletic - Chorley de oversteek naar Engeland. En ze zijn meer dan fans: na het faillissement van Scarborough werden veel Nederlanders ook eigenaar van de zesdedivisieclub.
is correspondent Groot-Brittannië van de Volkskrant.
‘De opstelling, Joop, we willen de opstelling!’ Nadat de Nederlandse voetbalfans tijdens de korte busreis tussen Scarborough en Bridlington, langs de kliffen van Noord-Yorkshire, uit volle borst De tapster uit Tijuana, Veeg ze van het matje, Eleonora en andere polderhits hebben gezongen, neemt ADO Den Haag-supporter Joop Buyt desgevraagd de microfoon van de touringcar om de opstelling van Scarborough Athletic om te roepen. ‘Nummer 5. Onze heerlijke linksback William Thornton’, klink het. ‘Nummer 7. Onze onvermoeibare middenvelder Rioooo Allan.’ Na elke naam gejuich.
‘Uitbreken!’, roepen enkele opgewonden fans wanneer in de geboortestad van kunstenaar David Hockney het stadionnetje Queensgate opdoemt. Maar de fans verlaten op keurige wijze de touringcar en begeven zich naar de accommodatie om hun club Scarborough Athletic op een zonnige zaterdagmiddag te zien spelen tegen Chorley, een wedstrijd tussen de nummers 7 en 15 van de National League North, de zesde divisie van de Engelse voetbalpiramide. Bijna honderd anglofiele Nederlanders hebben de oversteek gemaakt, te land, ter zee en in de lucht. Een van hen heeft een knuffel-zeehond meegenomen, de mascotte.
Het is letterlijk ‘hun’ club, want dit seizoen hebben 450 Nederlanders een aandeel van tussen de 15 en 500 euro gekocht in de zogeheten fenix-club uit de kustplaats. Scarborough Athletic is de opvolger van Scarborough FC, een club die in 2005 na 128 jaar failliet was gegaan door een schuld van 2,5 miljoen pond. Meteen volgde een doorstart waarbij de fans de club gingen leiden. Na jarenlang op Bridlington te hebben gespeeld, betrok de club in 2016 het eigen Flamingo-stadion, maar afgelopen zomer moesten ze daar uit omdat er problemen waren met het kunstgras. Zodoende spelen ze weer in ‘Brid’.
‘Dat was een sportieve en financiële tegenvaller’, zegt de 68-jarige voorzitter Trevor Bull, ‘want in Bridlington trekken we de helft minder toeschouwers, dus lagere recettes en kantine-inkomsten’. Gelukkig neemt de gemeente de kosten van het nieuwe kunstgrasveld op zich, 3 miljoen pond.
Als een geschenk uit de voetbalhemel waren daar opeens de Nederlanders om ons te steunen. Een kwart van de eigenaren zijn nu de ‘Dutch Seadogs’. Dat de hulp juist uit Nederland kwam heeft voor Bull ook een persoonlijke betekenis, want zijn moeder kwam uit Naaldwijk. Ook zijn vrouw is half-Nederlands.
De Nederlandse invasie is te danken aan de FC Afkicken-podcast De Eerste de Beste, waar twee keer per week over voetbal in het algemeen en de Nederlandse eerste divisie in het bijzonder wordt gesproken. ‘In de vrijdagmiddaguitzending, de vrijmibo, is de toon altijd wat luchtiger’, zegt presentator en NAC-supporter Ferry de Bont. Zittend in The Scholars Arms, de stamkroeg van de Scarborough-fans, vertelt hij dat zijn medepresentator Joop Buyt op het idee kwam een Engelse club te adopteren. ‘Daarbij vielen de namen van Exeter, Tranmere Rovers en Bury, maar uiteindelijk won Scarborough.’
Een groot pleitbezorger voor deze club was Martijn Schwillens, een Fortuna Sittard-fan en voetbaljournalist die al lang bekend is met de Seadogs. ‘In mijn studententijd wilde ik geld investeren in een club en toen heb ik enkele clubs benaderd. Scarborough was meteen enthousiast.’
Hij werd de jongste bestuurder in het Engelse profvoetbal en heeft destijds driekwart jaar in Scarborough gewoond. ‘De degradatie uit League Two, de vierde divisie, was indertijd de doodsklap’, kijkt Schwillens terug. De fenix-club begon destijds in de tiende divisie en is in de voorbije twee decennia vier keer kampioen geworden.
Niet alleen het romantische verhaal van de wederopstanding vormde een aantrekkingskracht, maar ook de wat afgelegen ligging. De adoptieclub moest niet te makkelijk te bereiken zijn, dus geen Londense club waar je zo heen vliegt. Moeizaam zou de reis naar het noordoosten van Engeland zeker worden. ‘We hadden gepland om met de boot naar Hull te gaan’, zegt Dordrecht-supporter en organisator Marco Schouten. ‘Maar op het laatste moment annuleerde P&O Ferries de overtocht waarna we met Stena naar Harwich moesten varen, gevolgd door een uren lange busreis.’
Wat ADO-fan Jacco van Leeuwen betreft bleek Scarborough een prima keuze te zijn geweest. ‘Een typische Engelse kustplaats met gokhallen, vet eten en een hoge kroegdichtheid. Na het ontbijt hebben we de heuvel beklommen waarop het kasteel staat. Prachtig.’ Tot de deelnemers van de Boys Trip XXL, zoals Buyt het noemt, behoren onder meer fans van Cambuur, Helmond Sport, De Graafschap, VVV, NEC, AZ, PEC Zwolle, FC Groningen en RKC. Waar de mannen in andere weekenden rivalen zijn, overheerst nu de liefde voor Scarborough. De enige Ajax-fan wordt genadeloos geplaagd.
Het bezoek is niet onopgemerkt gebleven. ‘Zaterdag is Non-League Day, een dag waarop supporters worden aangemoedigd om voetbal buiten de vier topcompetities te bekijken. Drie Nederlandse podcastmakers hebben het naar een nieuw niveau getild’, schreef Stuart Rayner in The Yorkshire Post, een regionale krant. In het programmaboekje looft voorzitter Bull de passie van de Nederlandse voetbalfans, iets waar hij recent ooggetuige van was tijdens zijn bezoek aan Feyenoord - Ajax. In de kantine ontstaat een run op de rode shirts, sjaals en mutsen van Scarborough Athletic.
Op het terras tussen de kantine en het hobbelveld veranderen de picknicktafels al snel in een staantribune. Met bier en baco’s in de hand kijken de Nederlanders naar een matige pot voetbal waarin niet wordt gescoord. Net als bij veel uitvakken in Nederland hangt er een net, maar dat is hier bedoeld om de ruiten van de kantine te beschermen tegen afzwaaiers. Wanneer de scheidsrechter voor een lichte overtreding van een thuisspeler fluit, klinkt het ‘Steek die vlag maar in je reet’, wat snel verandert in ‘Stick the flag in your ass’, gevolgd door ‘We love you Scarborough we do, ooooh Scarborough we love you.’
Tijdens de wedstrijd kijken fans van NAC en Sparta vooruit op hun aanstaande paaswedstrijd in Breda. ‘Ik ben voor Sparta maar gun NAC de zege want die club hoort in de Eredivisie thuis’, zegt Raoul van der Pluijm. Hij voegt eraan toe van de Engelse voetbalcultuur te genieten. ‘Kijk om je heen, die oude tribune, hele gezinnen die staan te kijken.’
Wanneer de stadionspeaker bekendmaakt dat er 996 toeschouwers zijn, een bovengemiddelde opkomst, roept de plaatselijke Boro-supporter John Davey ‘Well done Holland!’, om de gasten vervolgens aan te raden om toch vooral de plaatselijke Old Peculier Ale te proberen.
Na de wedstrijd nemen de Dutch Seadogs bezit van de eretribune om de trainer en zijn spelers toe te zingen. ‘Dit heb ik nog nooit meegemaakt’, zegt trainer Jonathan Greening, die in 1999 met Manchester United de Champions League won. ‘Helaas konden we ze geen doelpunten geven, maar volgend jaar spelen we in eigen huis op kunstgras, ik hoop dat ze dan weer komen.’ Volgens organisator Schouten zal dat zeker gebeuren, maar in de tussentijd hoopt hij te kunnen regelen dat Scarborough komende zomer voor een trainingskamp naar Nederland kan komen. ‘We zijn druk op zoek naar sponsors’, zegt hij.
Nadat voorzitter Bull zijn dank heeft uitgesproken trekken de fans hun schoenen uit, om daarmee te zwaaien. ‘Shoes off for Trevor Bull’, klinkt het uit honderd kelen. Enkele Dutch Seadogs gaan een balletje trappen met de door hen gesponsorde wedstrijdbal. De mededeling uit de kantine dat het bier op is, vormt het teken richting de Scarborough Arms te gaan om het voetbalfeest voort te zetten, samen met onder meer voorzitter Bull en de oud-speler die in 2005 het laatste doelpunt maakte voor Scarborough FC. Hagenees Joop Buyt glundert. ‘Waar een grap in een podcast toe kan leiden…’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant