De lezersbrieven! Over gebrek aan moed bij het Nationaal Comité 4 & mei, én reacties op de Volkskrant-special over het huwelijk dat sinds een kwarteeuw opengesteld is voor mensen van hetzelfde geslacht.
Het is niet de eerste keer dat het Nationaal Comité 4 & 5 mei het niet aandurft Sef en andere ‘bepaalde’ muzikanten aan te wijzen als ambassadeur van de vrijheid. Ook met Broederliefde en sommige 4 mei-lezingen gebeurde iets vergelijkbaars. En dan hebben we nog niet met de ‘afwijzingen’ die zich buiten het gezichtsveld hebben plaatsgevonden.
Het Comité laat oprechte muzikanten, die zich uitspreken voor gelijkwaardigheid en vrijheid voor iedereen, in de kou staan. Omdat het Comité en zijn achterban doodsbang is voor ophef en gedoe?
In plaats te gaan staan voor rechtvaardigheid, gelijke rechten voor iedereen en vrijheid van meningsuiting, kiest het Comité voor een zogenaamd neutrale opstelling. Zogenaamd voor verbinding, terwijl deze muzikanten niet anders doen dan opkomen voor vrijheid en menselijkheid voor iedereen. Die zou het comité juist een plek moeten geven op 5 mei. Gelukkig zijn de bevrijdingsfestivals zelf minder bang.
Niek van der Sprong, directeur Bevrijdingsfestival Overijssel van 1991-2017, Gouda
Wat heerlijk om 52 verhalen te lezen uit de gemeenschap waar ik zelf ook deel van uit maak. Herkenning en rolmodellen zijn zo ontzettend belangrijk. Chapeau voor de Volkskrant en voor degenen die frank en vrij hun liefde en leven met de lezers delen.
Ik ben babs (buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand) geworden toen ik vond dat dat kon; nadat het huwelijk voor iedereen was opengesteld. Zelf ben ik niet getrouwd, en de stellen (lesbisch, hetero of homo) die ik sprak voordat ik hun huwelijk ging sluiten moesten soms wel eens slikken omdat ze door een ongehuwde ‘pot’ werden getrouwd. Maar het pakte altijd goed uit.
Van de honderden stellen die ik trouwde is één huwelijk op veel manieren bijzonder geweest. Twee vrouwen, een uit Brazilië en een uit Nederland, die er geen bezwaar tegen hadden dat hun huwelijk in de Wim T. Schipperszaal in de Amsterdamse Stopera werd gefilmd. Nu kwam het verzoek ook van de gelauwerde Steve McQueen, die voor zijn prachtige en aangrijpende documentaire De bezette stad precies op die plek wilde filmen. Ze gaven elkaar het ja-woord toen de cameraman net even niet oplette, dus dat moest over.
Wie dit heel speciale huwelijk op deze door de historie getekende plek wil terugkijken, dan kan dat dus met deze documentaire. Gaat dat zien!
Eef Keijzer, Amsterdam
Wat een mooi artikel over het huwelijk tussen mensen van hetzelfde geslacht of mensen die genderneutraal zijn. Maar wat jammer dat in de titel gekozen wordt voor het woord ‘queerhuwelijk’.
Het queerhuwelijk (of homohuwelijk) bestaat niet expliciet in de Nederlandse grondwet. Op 1 april 2001 is via een wijziging van het Burgerlijk Wetboek geregeld dat het huwelijk is opengesteld voor mensen van hetzelfde geslacht of genderneutraal.
Dus waarom het zo noemen? Het is gewoon een huwelijk. Ik als man in een huwelijk tussen twee mannen loop daar continu tegenaan. Tegen een heterokoppel zeggen we ook niet: oh, wat leuk je hebt een heterohuwelijk.
We weten dat er negatieve reacties komen op queer- of homohuwelijk. Dus als we daarvan af willen, noem het dan gewoon een huwelijk tussen twee mensen van hetzelfde geslacht of genderneutraal, die van elkaar houden. Dan wordt het gelijk aan een huwelijk tussen een man en een vrouw. Het artikel laat dit verder namelijk heel mooi zien.
Ariën Vos, Rotterdam
Dank voor de hartverwarmende stukjes over al die verschillende homostellen. Kern van de verhalen: we zijn gewoon gewone mensen. Hopelijk dringt dat besef in de komende eeuwen door tot in de verste uithoeken van de wereld.
Elly van den Boom, Sittard
Samen met mijn klas op de middelbare school hebben ik naar de vrolijke foto’s gekeken van prachtige mensen van hetzelfde geslacht die sinds 2001 met elkaar in het huwelijk zijn getreden. In zo’n land wil ik leven.
Gelukkig besefte de leerling die de vraag stelde of normale mensen net zo gelukkig zijn, direct wat deze vraag impliceerde.
Rien Flipse, docent, Lochem
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant