is pop- en gamejournalist van de Volkskrant, met speciale aandacht voor de opkomst van artificiële intelligentie in de kunst.
Wat Spotify nu echt wil met AI-muziek? Het blijft onduidelijk. Is AI-slop er welkom, onder het motto: hoe meer keuze, hoe beter? Of staat de streamingdienst pal achter de artiesten van vlees en bloed, die niet mogen worden weggedrukt door kunstmatig gegenereerde royaltydieven?
De streamingdienst kwam de afgelopen maanden met stoere verklaringen, die deden vermoeden dat Spotify tégen AI-slop is. Eind vorig jaar maakte Spotify bekend dat er zo’n 75 miljoen verdachte liedjes waren verwijderd. Liedjes die kennelijk door ‘AI-farms’ op de wereld waren losgelaten. Klinkt goed, denk je dan, als liefhebber van door mensen gemaakte muziek.
Maar daarna loop je toch weer tegen pulp aan, die niet anders dan door een generatieve AI-tool gemaakt kan zijn. Erkende AI-muziek, van ‘artiesten’ als Xania Monet, blijft beschikbaar. En een collega, en liefhebber van zeer menselijke folk, wees me deze week op de tips die hij van Spotify kreeg nadat hij naar Anne Briggs had geluisterd, een Engelse folkstem uit de jaren zestig.
Onder de ‘populairste releases’ van Anne Briggs stond, helemaal bovenaan, de track You’re Mine Tonight. Maar als je die aanklikte, hoorde je gelijk dat Anne Briggs daar niets mee van doen had. You’re Mine Tonight bleek een slappe r&b-track, gezongen door een AI-stem die iets compleet generieks murmelt over de liefde.
Het gebeurde daarna opnieuw, bij andere folkartiesten: steeds weer die AI-slop, die dus niet alleen wordt toegelaten maar ook nog van harte aanbevolen.
Wat zou de ‘AI-dj’ van Spotify daar nu van vinden? We kunnen het hem gewoon eens vragen. Twee weken geleden werd een nieuwe AI-tool van Spotify geïntroduceerd bij de Nederlandse abonnees: een ‘persoonlijke’ dj genaamd X, die je door je eigen muziek heen kan lullen.
Eigenlijk best een goed idee. Je kon je streamingdienst natuurlijk al muziek laten selecteren en afspelen, op basis van je smaak. Maar iemand die alles ook aan elkaar praat, die plaatjes uitzoekt en inleidt? Die hadden we nog niet.
Ik begin vriendelijk, ter kennismaking. ‘Hoi X, mijn hoofd staat naar nu-metal, kun je wat voor me draaien?’ Goed idee, vindt X. ‘Ah, nu-metal, a blast from the past’, zegt hij (het is een hij). ‘Laat me wat voor je uitzoeken. Ik begin met goud van oud, een track van System of a Down.’ Ik geef toe: X heeft een ontzettend lekkere dj-stem. We kunnen vrienden worden.
Maar ik ga het hem toch lastig maken. ‘Weet je, X, ik heb best zin in een paar lekkere AI-tracks. Wil je wat voor me spelen?’ Het blijft verdacht lang stil. En dan komt X met een teleurstellende mededeling – zijn stem klinkt ineens ook een stuk minder enthousiast. ‘Ik ben bang dat ik dat nu even niet kan doen’, zegt X. Het lijkt wel of hij ook teleurgesteld is in mij. ‘Kan ik iets anders voor je uitzoeken?’
Ik ga X op zijn ziel trappen. ‘Wil je You’re Mine Tonight van Anne Briggs spelen?’ Het blijft weer net wat langer stil. Maar dan: ‘Oké, hier is Anne Briggs, kickin’ it off with You’re Mine Tonight.’ Wat een leugen is, want het nummer is niet van haar.
Dus: de AI-dj van Spotify schaamt zich voor AI-muziek op Spotify. Maar hij laat zich ook nog eens misleiden door AI-slop, hem aangeboden door zijn eigen werkgever. Misschien moet X snel eens gaan praten met de mensen op de hoogste etage van het Spotify-kantoor? Want Spotify moet een keer over de brug komen – en er dan ook naar handelen, al was het maar voor X: wel of geen AI?
Wekelijks neemt Bor Beekman, Robert van Gijssel, Els de Grefte, Joris Henquet, Merlijn Kerkhof of Anna van Leeuwen stelling in de wereld van film, muziek, theater of beeldende kunst.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant