Tijd om de balans op te maken, op het jubileum van ’s werelds eerste huwelijken tussen partners van gelijk geslacht. Bijna 90 procent van de Nederlanders staat positief tegenover lhbti’ers, maar als het aankomt op hun rechten, lopen we achter.
Het is de nacht van 31 maart op 1 april 2001. De wereldpers verzamelt zich met satellietwagens en honderden journalisten voor het Amsterdamse stadhuis. Om klokslag middernacht trouwt burgemeester Job Cohen daar vier paren: Hélène en Anne-Marie, Peter en Frank, Ton en Louis en Dolf en Gert. Voor het eerst in de geschiedenis mogen partners van gelijk geslacht met elkaar trouwen. Nederland loopt voorop in de wereld.
Dat is vandaag precies 25 jaar geleden. Het beeld is nu helaas minder gunstig. Er waait een gure wind richting onze regenbooggemeenschap. Het aantal meldingen van geweld en discriminatie tegen lhbti+-personen verdubbelde in twee jaar tijd. Nederland staat, als het aankomt op goede wet- en regelgeving voor de rechten van lhbti+-personen, nog maar op de 13de plaats in Europa.
Myrtille Danse is voorzitter van COC Nederland. Philip Tijsma is voorzitter COC’s Werkgroep Politiek.
Dit is een ingezonden bijdrage, die niet noodzakelijkerwijs het standpunt van de Volkskrant reflecteert. Lees hier meer over ons beleid aangaande opiniestukken.
Eerdere bijdragen in deze discussie vindt u onder aan dit artikel.
Wat ons betreft is dit huwelijksjubileum een goed moment om dat tij te keren. Met meer politiecapaciteit om daders van discriminatie aan te pakken, bijvoorbeeld. En met scholen die zich allemáál inzetten voor respect en acceptatie, wie je ook bent en op wie je ook verliefd wordt. Geen uitzonderingen meer, waar je ‘wel homo mag zijn, maar niet homo mag doen’.
Het is tijd om onze wetgeving weer op orde te brengen, net zoals veel andere Europese landen dat afgelopen jaren hebben gedaan. Zo zijn pogingen om mensen te ‘genezen’ van hun seksuele voorkeur of genderidentiteit in Nederland nog steeds niet verboden. Zulke ‘behandelingen’ hebben natuurlijk geen enkel effect op je identiteit, maar leiden wel aantoonbaar tot trauma, depressie en suïcide. Daarom hebben landen als Duitsland, Frankrijk en Griekenland ze verboden. In Nederland ligt een wetsvoorstel om dat te regelen daarentegen alweer een half jaar stil in de senaat.
Het kabinet-Schoof trok vorig jaar de nieuwe ‘Transgenderwet’ in, zonder dat er ook maar een democratisch debat over had kunnen plaatsvinden. Die wet zou dure en onnodige barrières wegnemen voor transgender personen die hun officiële geslachtsvermelding willen wijzigen. Van Duitsland tot Spanje: al twaalf Europese landen hebben dat geregeld. Laten we dat in Nederland ook gewoon doen.
Ouderschap is voor regenbooggezinnen juridisch nog niet goed geregeld. Kinderen groeien steeds vaker op in een gezin met drie of vier ouders, bijvoorbeeld bij een lesbisch stel en een homoman. Volgens de Nederlandse wet mag zo’n kind nu maximaal twee juridische ouders hebben.
In het belang van het kind moeten dat ook drie of vier ouders kunnen zijn, vinden niet alleen wij, maar ook een Staatscommissie en de Raad voor de Jeugdbescherming. Tweede Kamerlid Ingrid Michon (VVD) presenteerde daarvoor een wetsvoorstel, maar dat is nog niet aangenomen.
Het is een gunstig moment voor een inhaalslag op al deze punten. Want ondanks harde tegengeluiden, staat bijna 90 procent van de Nederlandse bevolking positief tegenover de regenbooggemeenschap. Het kabinet besloot in het regeerakkoord om werk te maken van lhbti-rechten.
Daarom is onze oproep aan kabinet en Kamer: ga vandaag nog aan de slag voor een land waar iedereen zichtbaar zichzelf kan zijn. Breng ons een lentebries, na de gure wind van de afgelopen jaren. Laten we weer voorop gaan lopen in de wereld, zoals in die aprilnacht van vijfentwintig jaar geleden.
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant