is buitenlandredacteur van de Volkskrant en schrijft over de EU en internationale samenwerking. Hij woont in Berlijn.
Rob Jetten liep mee in de Rode Lijn-demonstraties tegen Israël. Als premier moet hij politieke actie ondernemen, zeker nu Israël een discriminerende wet op de doodstraf heeft ingevoerd.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
In de woonkamer van de Israëlische minister van Nationale Veiligheid Itamar Ben Gvir hing lange tijd een foto van Baruch Goldstein, de Amerikaans-Israëlische arts die in 1994 29 Palestijnen doodschoot in Hebron. Diezelfde Ben Gvir is de drijvende kracht achter een maandag aangenomen wet die de doodstraf verplicht stelt voor Palestijnen die een terroristische aanval op Joden uitvoeren. De wet is echter niet van toepassing op Joden die Palestijnen doden.
De discriminerende wet laat eens te meer zien dat Israël zich heeft ontwikkeld tot een apartheidsstaat waarin Palestijnen als tweederangsburgers worden behandeld. Natuurlijk is dat niet nieuw. Al heel lang wordt door wetenschappers en mensenrechtenorganisaties van apartheid gesproken. In 2024 stelde de Commissie voor Eliminatie van Rassendiscriminatie van de Verenigde Naties dat de raciale segregatie in Israël mogelijk neerkomt op apartheid, als het land geen maatregelen neemt om de situatie te verbeteren.
Maar sinds de terroristische aanval van Hamas op 7 oktober is Israël verder geradicaliseerd. Dat leidde tot een genocidale campagne in Gaza en sterk toenemend geweld van Joodse kolonisten op de Westelijke Jordaanoever. Bovendien doen Israëlische politici geen enkele moeite meer om hun racisme en wreedheid te verbergen. De maskers zijn afgeworpen. Dat geldt zeker voor Ben Gvir, die in het Europese Schengenregistratiesysteem genoteerd staat als ongewenste vreemdeling, onder meer vanwege extremistische uitingen.
Van premier Netanyahu krijgt Ben Gvir alle ruimte om zijn extremisme uit te leven. Toch zou het onjuist zijn om de discriminerende wet op de doodstraf te beschouwen als een uitwas van een kleine extreemrechtse partij. De wet werd door de Knesset aangenomen met 62 tegen 48 stemmen.
Israël verkeert in de illusie dat alleen geweld tot veiligheid leidt. Daarbij toont het een beangstigend gebrek aan mededogen met niet-Joden, zoals nu ook weer in Libanon. Ben Gvir en anderen paraderen met een strop op hun revers, waarmee zij hun gebrek aan beschaving demonstreren. De Verenigde Staten leggen Israël in dit opzicht geen strobreed in de weg. Ook in de Amerikaanse regering is openlijk vertoon van wreedheid heel gewoon geworden, zeker bij minister van Oorlog Pete Hegseth.
Europa moet zijn stem verheffen tegen deze verwildering. Natuurlijk is de Europese invloed op Israël beperkt, maar een Europa dat zichzelf ziet als hoeder van het internationaal recht en de ‘op regels gebaseerde’ internationale orde kan niet werkloos blijven toekijken hoe Israël dat recht dagelijks met voeten treedt. De associatie-overeenkomst tussen Israël en de Europese Unie, die Israël belangrijke handelsvoordelen biedt, moet zo snel mogelijk worden opgeschort. Als de EU niet tot overeenstemming komt, moet Nederland eenzijdig de samenwerking met Israël staken.
‘Zorgen kenbaar maken’, zoals minister van Buitenlandse Zaken Tom Berendsen heeft gedaan, is niet voldoende. Wie zegt het internationaal recht te verdedigen en niets tegen Israël doet, schaadt zijn eigen morele integriteit. Rob Jetten zou dat als geen ander moeten begrijpen. Hij liep mee in de Rode Lijn-demonstraties tegen het geweld van Israël. Nu hij premier is, moet hij die verontwaardiging omzetten in politieke actie.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant