is columnist voor de Volkskrant
Ik zit thuis blijkbaar veel te bazelen over de boeken die ik lees, want toen ik vertelde over VHS, het nieuwste boekje van Thomas Heerma van Voss, over de teloorgang van de VHS-band en nog wel meer dan dat, zei mijn zoon: ‘O, dus Thomas Heerma van Voss schrijft boeken over dingen waarnaar hij terugverlangt?’
Hopsa, daar heb je dan een boekenrubriek voor, om je puberzoon je te laten vertellen hoe het met de overkoepelende thema’s in het werk van een schrijver zit.
Inderdaad vertelde ik mijn zoon een tijdje geleden over Het archief, het boek van Heerma van Voss over zijn tijd bij een verdwijnend literair tijdschrift. En nu is er dus VHS.
VHS is een boekje in de serie Mijn eerste liefde van Uitgeverij Cossee, en films op VHS-band waren dus de eerste liefde van Heerma van Voss. En misschien ook wel: de videotheek, Filmplan, waar hij die huurde. En misschien: de beste vriend, Gijs, met wie hij die huurde. En misschien: de tijd, nu voorbij, waarin hij films huurde met Gijs.
Iedereen die weleens nostalgisch is over video’s en videotheken en iedereen die sowieso weleens nostalgisch is (een lekker breed publiek) zal zich herkennen in dit boekje. Het is zo mooi uitgegeven dat ik er niet eens ezelsoren in durfde te maken, dus onthield ik dat Heerma van Voss op pagina 8 vertelt over de idiote ondertiteling bij films in die tijd: ‘Bij In the Line of Fire werd elk scheldwoord van Clint Eastwood ondertiteld met ‘turflul’.’ Ook onthield ik dat, toen het streamen op gang kwam en de videotheken verdwenen, de vader van Heerma van Voss dat uitsprak als ‘stree-amen’.
Het erge aan stree-amen is dat je je niet meer naar een prettig muf ruikende winkel hoeft te slepen, waar een eigenares staat die Anne Marie heet, met wie je bevriend raakt, waar je vervolgens zelf gaat werken, waar je alle andere klanten leert kennen – de vlotte veertiger bijvoorbeeld, die elke film ‘cheesy’ noemt – en waar je het geluid van een videoband die door de brievenbus wordt gegooid en in de daarvoor bestemde lege hondenmand belandt, kunt dromen.
Het andere erge aan stree-amen is dat je nu nooit meer met zorg een film hoeft uit te kiezen, waardoor dat je film voor die dag is, en je hem veel aandachtiger bekijkt dan wanneer je hem elk moment kunt inwisselen voor een andere film.
Heerma van Voss beschrijft zelfs een heel evenement dat hij organiseerde rond een vooruit bemachtigde Taiwanese video van Star Wars Episode 1: A Phantom Menace. Hij zette thuis twee banken neer en nodigde dagenlang vrienden uit die dolblij de film met ‘rafelig’ beeld kwamen bekijken.
Ja, vroeger was alles rafelig, en beter, of vast niet, maar soms voelt het wel zo.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant