In de rubriek VI Tijdmachine brengen we met regelmaat nieuwe verhalen over toen, en elke dag van het weekeinde herplaatsen we een artikelen uit ons rijke archief. In de maand waarin we de sterfdag van Johan Cruijff herdenken gaan we terug naar medio 1995, toen de icoon aan de vooravond van zijn laatste seizoen als trainer stond.
De druk stond er destijds op bij Barcelona, dat in 1995 de landstitel had moeten laten aan Real Madrid en in de Champions League was gestrand in de kwartfinale. Langzaam namen de spelers die zich in 1992 tot kampioen van Europa hadden gekroond afscheid. Het gaf ruimte aan talenten zoals Jordi Cruijff, die in onderstaand verhaal al voorspelde wat er zou gebeuren als zijn vader ooit zou vertrekken als hoofdtrainer. Frans van den Nieuwenhof peilde in de zomer van 1995 de stemming bij vader en zoon Cruijff.
Wie bedenkt zoiets? Welke trainer geeft de Europese Voetballer van het Jaar de bons? Dat doet alleen de meester van de omgekeerde logica. Wat zelfs rebellen van de jaren zestig als Denis Law of George Best niet overkwam, gebeurde Hristo Stoitchkov. Enkele maanden nadat hem de Gouden Bal werd overhandigd, kreeg de Bulgaarse vedette van zijn trainer een rode kaart voor het leven. Aanleiding daartoe vormde een rode kaart voor Stoitchkov in de wedstrijd tegen Real Madrid. Begin januari verspeelde Barcelona in het Estadio Bernabéu zijn waardigheid en zijn titelkansen. Het werd 5-0, een conflict was geboren. Een conflict dat ontaardde in een vete tussen volksheld en verlosser.
Johan Cruijff is helder in zijn analyse van het rampjaar. 'Het probleem lag bij de buitenlanders, Koeman uitgezonderd.' De naakte feiten spreken boekdelen. In het seizoen 1993/94 maakte Barcelona 91 competitietreffers, vorig seizoen stokte de teller bij zestig. Twee jaar terug waren Romário en Stoichkov samen goed voor 46 treffers, afgelopen jaar reikten ze niet verder dan veertien. Ziedaar het verschil. Was de terugval bij de WK-vedetten te voorzien? Cruijff: 'Toen we aan het seizoen begonnen, waren Romário en Stoitchkov de nummers één en twee van de wereld. Als ik ze op dat moment had weggestuurd, zou ik in een gesticht zijn opgenomen. Daarom begrijp ik de kritiek vanuit het bestuur ook niet. Als er iemand zo bijdehand was geweest om dit te voorzien, had-ie me moeten waarschuwen.' En de onvrede bij de supporters? 'Ach, die beschouw ik als de tirannie van de minderheid. De honderd mensen die tegen je zijn, zullen schreeuwen om jouw vertrek. Maar de duizenden die het met je eens zijn, hoor je niet.'
De breuk met Stoitchkov is niet alleen veroorzaakt door de sportieve malaise. 'Het gaat om drie hoofdlijnen', aldus Cruijff. 'Sportief gezien kan rancune een positieve drijfveer zijn, maar iemand die vanaf januari twee keer scoort, wil zichzelf niet meer bewijzen. Daarnaast speelt het persoonlijke aspect: Stoitchkov had een zeer slechte relatie met een derde van de spelersgroep en toonde een negatieve persoonlijke discipline. Verder kijk je naar de economische kant van het verhaal. Een nieuw contract had de club zes miljoen gulden per jaar gekost. Nu hebben we hem voor dertien miljoen verkocht. Voor dat bedrag heb ik een half nieuw elftal kunnen kopen.'
Source: VI Nieuws