Republikeinse partij De jaarlijkse conservatieve conferentie CPAC is dit jaar tam en gespleten. Jongere Republikeinen spreken zich uit tegen de oorlog met Iran én tegen bondgenoot Israël. „Dit is niet eens onze oorlog, we zijn er ingesleurd.”
De deelnemers aan de jaarlijkse conservatieve conferentie CPAC, waar aanhangers van de Republikeinse partij samenkomen, zijn dit jaar diep verdeeld.
Met open mond en zijn op beide wangen een hand staat Troy Robinson (21) verbijsterd te luisteren naar een rechtse televisiepersoonlijkheid die op een podium verkondigt hoe „een door de Islamitische Revolutionaire Garde bestuurd Iran ons onze zin zal geven”, nadat „we ze het licht uit de ogen bombarderen”. Volgens deze Eric Bolling is zowel doel als uitkomst van de oorlog helder: er komt geen regime change, maar „we nemen hun olie”.
Robinson schudt vol ongeloof zijn hoofd. „Hebben dit soort mensen weleens een geschiedenisboek over eindeloze oorlogen gelezen? Het is weer helemaal als met Irak, met verzinsels over massavernietigingswapens en wat voor gevaar die zouden zijn voor Amerikanen. Maar toen was er in ieder geval nog publieke steun voor het conflict, iedereen was pissig over 9/11. Dit is niet eens onze oorlog, we zijn er ingesleurd door Israël.”
De student rechten uit Illinois is in zwart pak en klassiek geruite das naar de jaarlijkse Conservative Political Action Conference (CPAC) gekomen om te netwerken met andere Republikeinen. „Ik ben een patriot, conservatief, christen, ik wil graag in de politiek werken, dus dit soort dingen zijn goed voor mijn cv.” Komende zomer gaat hij stage lopen bij Mike Johnson, de voorzitter van het Huis van Afgevaardigden. Lachend: „Zo lang hij die baan nog heeft.”
Troy Robinson (21) uit Illinois: „Deze oorlog is de druppel… I’m out.”
Robinson voelt zich politiek steeds verder verwijderd van de president en het Trump-getrouwe establishment van zijn partij en ziet de politieke toekomst somber in. „Er waren drie redenen dat mensen op Trump stemden. Immigratie, waarbij de grens nu wel dicht is, maar Trump ondanks het nodeloze geweld op straat minder mensen deporteert dan Obama. De economie, waar het niet best mee gaat. En met stip op drie: geen oorlogen meer.” Barstjes die er al zaten in de brede coalitie van kiezers die Trump in 2024 aan een spectaculaire overwinning hielpen „zijn diepe scheuren geworden”.
Robinson noemt zichzelf een ouderwetse Republikein die niets heeft met importheffingen en zich — zeldzaam in zijn partij — opwindt over hoe Trump de rechtsstaat toetakelt en de grondwet negeert. „Deze oorlog is de druppel… I’m out. Heel veel jongeren die de laatste keer Republikeins stemden, zullen dat niet weer doen. We zijn fucked bij de tussentijdse verkiezingen en maken geen enkele kans op het presidentschap in 2028.”
CPAC, de jaarlijkse hoogmis van het steeds radicaal-rechtsere Amerikaanse conservatisme, vindt dit jaar plaats in Dallas, Texas, in plaats van nabij Washington. De locatie is niet de reden dat de sfeer bedrukt is. Vorig jaar schreeuwden Republikeinen, kort na Trumps inauguratie, hun populariteit en politieke en culturele dominantie van de daken. Elon Musk verscheen met een kettingzaag op het podium om te laten zien hoe hij de federale overheid te lijf zou gaan. Trump beloofde dat zijn „grootste nalatenschap zal zijn als vredesstichter, niet als veroveraar”.
Voor CPAC hebben oudere Republikeinen hun Trump-shirts met glitters nog een keer aangetrokken.
Een jaar later ogen de aanwezigen niet alleen bedeesd, ze zijn ook diep verdeeld. Ouderen hebben hun Trump-shirts met glitters nog een keer aangetrokken en zeggen dat ze vertrouwen dat Trump „weet wat hij doet” in het Midden-Oosten. Jongeren zijn verontrust tot woedend, over de oorlog in Iran, het sturen van duizenden Amerikaanse militairen, een voorlopige rekening van 200 miljard dollar én over de blinde steun aan de Israëlische premier Benjamin Netanyahu. Het generatieconflict over Israël, dat tijdens de genocide in Gaza in 2024 werd uitgevochten binnen de Democratische Partij, heeft nu de Republikeinen bereikt.
De CPAC-organisatie heeft „onwrikbare steun aan Israël” uitgesproken en nauwelijks sprekers uitgenodigd die ook maar een beetje kritisch zijn op die relatie of op het bombarderen van Iran. Laat staan prominente podcasters als Tucker Carlson, Megyn Kelly en Candace Owens die online de weerstand op rechts vertolken. Alleen Steve Bannon, extra controversieel vanwege zijn veelvuldig figureren in de Epstein-files, heeft nog een rol.
Trump miste de conferentie sinds 2011 slechts twee keer, maar heeft zich nu afgemeld. Te druk met Iran, liet het Witte Huis weten. (Vrijdag spreekt de president op een bijeenkomst van het staatsinvesteringsfonds van Saoedi-Arabië. De rest van het weekend is hij op zijn buitenverblijf Mar-a-Lago.) Niemand heeft iets gehoord van vicepresident JD Vance, die zich sinds het begin van de oorlog in Iran sowieso opvallend stil houdt.
Sydney Duer (19) staat in de grote hal met standjes van allerhande Republikeinse media en verkopers. Er liggen dit jaar nauwelijks producten met Trumps afbeelding erop. De studente uit Pennsylvania heeft alleen maar vage herinneringen aan het presidentschap van Obama. Ze kent geen andere Republikeinse Partij dan die van Trump en had in 2024 dolgraag op hem gestemd, vertelt ze, maar ze was krap twee weken te jong. Nu noemt ze hem „een marionet van, hoe heet die man? Ik kan zijn naam nooit uitspreken”. Netanyahu? „Ja, die. Hij knijpt de president uit voor geld en wapens.”
Sydney Duer (19) uit Pennsylvania: „Ik zou Trump nu een vijf geven, hooguit een zesje.”
Wat haar betreft staakt de VS niet alleen de oorlog in Iran, maar ook alle financiële steun aan Israël. „Geef ze geen cent meer. Laat ze het zelf maar uitzoeken.” Ze juicht niet meer zo voor Trump als ze eerder deed, zegt ze. „Ik zou hem op dit moment een vijf geven, hooguit een zesje.”
Trumps populariteit heeft sinds het begin van deze oorlog een nieuw dieptepunt bereikt: volgens een peiling van Reuters/Ipsos steunt nog 36 procent van de Amerikanen hem. Onder Republikeinen is wel 74 procent voorstander van de bombardementen. De peiling specificeert niet naar leeftijd.
In de hal van het gigantische resort naast de luchthaven van Dallas zitten drie vrienden uit Maryland aan een tafel, net buiten de congreszaal waar sprekers hun president bewieroken. Zij hebben daar geen trek meer in. „Ik zeg het gewoon”, zegt Clayton Boone (25), nadat hij even twijfelt. „Trump heeft ons verraden.”
„De meest enthousiaste groep hier vandaag zijn de mensen met de Iraanse vlaggen. Geen fraai gezicht voor een conferentie van de partij die America First zou zijn”, aldus Christian Browning (18), die de Iraniërs „het liefst op de boot terug” zet. Deportaties kunnen hem niet ver genoeg gaan.
„De jonge mensen zijn opgegroeid in de decennia dat soldaten dood terugkwamen uit het Midden-Oosten. Trump ging stoppen met oorlogen. Ondertussen sturen wij geld naar Oekraïne, bombarderen kinderen in Gaza — het zijn onze bommen en we houden Israël niet tegen — en nu zijn we verstrikt in Iran”, zegt Browning.
Er zijn meer zaken waar ze ontevreden over zijn. Net als andere jongeren maken ze zich zorgen over de hoge benzineprijs en andere kosten voor levensonderhoud, die door deze oorlog verder worden opgedreven. Een huis kopen, een gezin stichten, voelt voor hun generatie onmogelijk. Jongeren die nu van de universiteit komen treffen bedrijven die meer investeren in kunstmatige intelligentie dan in jong talent. Soldaten van hun generatie raken weer in een oorlog in het Midden-Oosten verstrikt. „De miljardairs hebben een belastingverlaging gekregen, wat is er voor ons?”, zegt Boone.
Browning spreekt al in de verleden tijd over zijn steun aan Trump. „Die stupide loyaliteit van de hele partij aan hem begint eerlijk gezegd een probleem te worden. Hij wordt niet tegengesproken als hij iets debiels doet. Hij bepaalt straks wie zijn opvolger is, terwijl we toe zijn aan iets heel anders.” Vance noemt hij „een rat”.
Deelnemers aan CPAC bidden samen.
De jongeren die zich uitspreken tegen Israël, zeggen nadrukkelijk niet antisemitisch te zijn. Al bestaat die stroming zeker ook, met influencer Nick Fuentes als voorman.
Troy Robinson vertelt dat hij op de eerste dag van CPAC is weggelopen uit een gesprek met een meisje dat „een zelfverklaarde nazi” is. „Ze zei: ik haat de staat Israël. Ik zei: ik haat de staat Israël ook. Zij: ik haat Joden.” Hij is nog verbijsterd over haar uitspraak dat Joden alleen acceptabel zijn als ze zich bekeren tot het christendom en hun neuscorrectie laten doen.
„Dat is angstaanjagend. De oorlog in Iran in dienst van Israël maakt dat onwetende mensen niet alleen tegen het land zijn, maar ook tegen de mensen”, zegt Robinson. „Ik ben blij dat mijn generatie wakker wordt wat betreft Israël, maar je wilt er niet aan denken dat het doorslaat.”
Volg de laatste politieke ontwikkelingen in de VS op de voet