Tulsi Gabbard | inlichtingenchef De politieke carrière van Tulsi Gabbard, de baas van de Amerikaanse inlichtingendiensten, kent veel opvallende wendingen. De voormalige favoriet van vooruitstrevend Hawaï ontpopte zich tot Trump-lakei, al moet ze van de Iran-oorlog niks hebben.
Inlichtingenchef Tulsi Gabbard tijdens een hoorzitting in het Huis van Afgevaardigden in maart 2026.
Toen Matthew LoPresti (52) kennismaakte met Tulsi Gabbard, veranderde dat zijn beeld van politici definitief. Vijftien jaar geleden kwam hij als burger naar haar kantoor in het stadhuis van Honolulu om iets te bespreken over recycling in zijn buurt. Zijn verwachtingen waren erg laag, van politici had hij geen hoge dunk. Maar al na een paar minuten verdween dat gevoel. „Ze was heel aardig en luisterde, ik voelde me compleet ontspannen. Ze was charismatisch, beleefd.”
Hij werd „duizelig”, zegt hij twee keer, in een bar niet ver van het stadhuis. „Ik weet het nog heel goed.”
LoPresti werd daarna zelf politiek actief op Hawaï. Als lid van het Huis van Afgevaardigden in de staat leerde hij Gabbard goed kennen. In 2019 was hij erbij toen ze op het Waikiki-strand haar campagne voor presidentskandidaat van de Democraten lanceerde, met een sterke focus op anti-interventionisme. „Het betekende veel, een local girl die dit van plan was. Zoiets was op Hawaï nog nooit gebeurd.”
Zeven jaar later is Gabbard de nationale inlichtingenchef van Donald Trump en is LoPresti’s bewondering omgeslagen in teleurstelling. „Het is verbijsterend wat er gebeurd is. Pijnlijk zelfs, voor mij.”
Tulsi Gabbard (1981) was het grootste deel van deze eeuw de hoop van progressief Hawaï en even zelfs van de hele Democratische Partij. Tot ze na een mislukte gooi naar het presidentschap overstapte naar de Republikeinen en in de regering-Trump aan de slag ging als inlichtingenchef. Als ‘opperspion’ is ze verantwoordelijk voor de Amerikaanse inlichtingendiensten en een deel van de federale recherche FBI.
Gabbard is volgens Amerikaanse media een trouwe medestander van de president in zijn obsessie met een trits samenzweringstheorieën, waaronder die over verkiezingsfraude van 2020. Ze dook eerder dit jaar op bij de inval bij een verkiezingskantoor in Georgia, de focus van Trumps beweringen.
Gabbards precieze standpunten waren de afgelopen jaren lang niet altijd duidelijk, maar eentje is dat wel: ze heeft een enorme afkeer van buitenlandse inmenging van de Verenigde Staten. Gabbards presidentscampagne van 2019 verkocht T-shirts met de tekst ‘geen oorlog met Iran’ (24,99 dollar). Haar vertrouweling Joe Kent nam begin vorige week ontslag als directeur van het National Counterterrorism Center omdat hij niet kon leven met het conflict.
Gabbard zelf hield zich in hoorzittingen in het Congres op de vlakte over de dreiging die van Iran zou zijn uitgegaan. „Het is aan de president om te bepalen of iets wel of niet een ‘directe dreiging’ is”, zei Gabbard, ofschoon dat volgens veel experts juist de taak van de inlichtingendienst is.
Inmiddels wordt gespeculeerd dat Gabbard binnenkort ontslagen wordt. Wie is deze vrouw, die al jaren probeert de top van de nationale politiek te bereiken, maar zich nu geconfronteerd ziet met haar grootste nachtmerrie? Dat vragen oude bekenden in Honolulu zich ook af. „Ze heeft me voor de gek gehouden”, zegt Neil Abercrombie, voormalig gouverneur van de staat.
Een manier om naar Gabbards vroege leven te kijken, loopt via healthfood-keten Down to Earth, met vele filialen in de Hawaïaanse hoofdstad, met zijn uitgebreide saladebar, inclusief een smakelijke vegan eggplant parmigiana, afgewisseld met vegaworst en de nodige homeopathische medicijnen.
Down to Earth is, zo berichtte The Wall Street Journal in 2025, via een complexe eigendomsstructuur in handen van Science of Identity, een zeer gesloten hindoeïstische organisatie – een sekte, volgens sommigen. Tulsi Gabbard is het bekendste lid. De groepering is een afsplitsing van de Hare Krishna-beweging, opgericht in de jaren zeventig door goeroe Chris Butler, die iets ten noorden van Honolulu zou wonen. Leider Butler zou door veel leden verafgood worden. Ze koken voor hem en volgens ex-leden mengen sommigen Butlers nagels door hun eten.
Gabbard werd geboren op Amerikaans Samoa, als kind van een Samoaanse vader (die later een tijdje een deli had in een Down to Earth-winkel) en een witte Amerikaanse moeder. Het gezin verhuisde al snel naar Honolulu, waar Gabbard opgroeide binnen de Science of Identity-gemeenschap (’tulsi’ is een heilige bloem in het hindoeïsme). Ze volgde vooral thuisonderwijs. Verder is over haar jeugd is weinig bekend.
Gabbard maakt al op jonge leeftijd politiek furore op Hawaï. Als ze 21 is, stopt ze met een studie tv-productie en wint ze uit het niets als Democraat een zetel in het Hawaïaanse Huis van Afgevaardigden, waarmee ze een van de jongste verkozen politici ooit in de VS wordt.
Tulsi Gabbard na de aankondiging van haar kandidatuur voor Democratisch presidentskandidaat in 2019. Rechts op de foto haar moeder Carol en vader Mike Gabbard.
Het succes is niet verrassend voor mensen die haar in die eerste jaren kennen. „Ze was gracieus, charismatisch en heel erg aardig”, zegt LoPresti. Gabbard lijkt goed te kunnen luisteren en zet zich onder andere in voor natuurbescherming. Ook haar besluit rond 2002, vlak na haar eerste verkiezing, om zich aan te melden bij het leger, wekt ontzag.
Gabbard diende in het eerste decennium van de eeuw in Irak en Koeweit en kwam ook in gevechtssituaties terecht. Haar tijd in het Midden-Oosten wisselde ze af met een studie bedrijfskunde en verschillende politieke functies, als wethouder in Honolulu en in het Huis van Hawaï. Ze wil meer, blijkt rond 2012: ze gaat op zoek naar steun voor een poging in het landelijke Huis van Afgevaardigden in Washington D.C. te komen.
Daar zijn sommige lokale Democraten sceptisch over. Zij hebben veel vragen over haar visie op homoseksualiteit. Gabbards vader, Mike Gabbard (78), is sinds 2002 lokaal politicus en staat bekend om zijn virulente anti-homostandpunten. Zo was hij presentator van een eigen anti-lhbti-radioshow ‘Let’s Talk Straight Hawaii’. Gabbard sr. is nog altijd lid van de Senaat in de staat, hij stapte in 2007 van de Republikeinen over naar de in Hawaï veel machtiger Democraten.
Ook zijn dochter heeft zich negatief uitgelaten over homoseksualiteit, maar ze weet critici over te halen, vertelt voormalig gouverneur (2010-2014) en progressieve Democraat Neil Abercrombie (87) in een restaurant in Honolulu. „Ik heb met haar afgesproken, en ze zei dat ze van mening veranderd was, dat ze het licht had gezien.” Gabbard verwijst naar haar tijd in Irak, waar ze zou hebben geleerd hoe belangrijk individuele vrijheden zijn. „En ik geloofde haar.”
Zijn vrouw Nancie Caraway, een academicus gespecialiseerd in de feministische geschiedenis van de VS, gaat zelfs campagne voor Gabbard voeren. In een filmpje op YouTube uit 2012 noemt Caraway haar een vrouw met de „hoogst mogelijke integriteit en intelligentie”. Abercrombie: „Terwijl ze eigenlijk eerst nog sceptischer was dan ik. Zij voelt zich nu ook meer verraden.”
Nog voor haar verkiezing tot het Congres eind 2012 omschrijft Nancy Pelosi, leider van de Democratische fractie, Gabbard als een „rijzende ster” en mag ze spreken op de Democratische partijconventie. Ze is het eerste hindoe-lid van het Huis, en de eerste uit Amerikaans Samoa. Gabbard werd twee keer herkozen en was vicevoorzitter van het partijbestuur. In 2016 steunde ze Bernie Sanders als presidentskandidaat.
Bernie Sanders in 2016 met Tulsi Gabbard. Ze steunde Sanders’ campagne om presidentskandidaat voor de Democraten te worden.
Gabbard lijkt in veel opzichten de perfecte Democraat, maar dat begint vanaf 2017 te veranderen wanneer ze een opmerkelijk standpunt inneemt over Syrië. Gabbard vindt het beter dat dictator Bashar al-Assad aan de macht blijft, omdat het land anders in chaos uiteen kan vallen en een voedingsbodem voor de terroristische organisatie IS kan bieden. Ze uit harde kritiek op president Barack Obama, vanwege het leveren van wapens aan groeperingen in de Syrische burgeroorlog die volgens Gabbard islamitische extremisten zijn.
Tot verrassing van vriend en vijand komt het tot een urenlange ontmoeting in Damascus met Assad, terwijl allang bekend is dat hij chemische wapens tegen de eigen bevolking heeft gebruikt. Bijna iedereen in Washington is verontwaardigd, maar Gabbard verdedigt zich door te zeggen dat ze het er niet mee eens is dat de VS regime change in Syrië nastreven. „Assad is niet de vijand van de VS, omdat Syrië geen direct gevaar vormt voor de VS.”
Het blijkt een voorschot op de belangrijkste – of zeg gerust enige – basis van haar poging Democratisch presidentskandidaat te worden. Gabbard valt hoon ten deel: meerdere Democraten, onder wie Hillary Clinton, omschrijven haar als een Russische pion, ofschoon daar geen bewijs voor is. Gabbard noemt Clinton op haar beurt „de koningin van de oorlogshitsers”.
De poging is zo kansloos dat sommigen zich later afvragen of Gabbard niet vooral een nationaal profiel probeert te creëren. Daarna gaat het in ieder geval razendsnel. Gabbard verlaat haar partij en duikt op bij Fox News, waar ze direct naadloos meedraait: de Democraten geven volgens haar alleen maar om „laffe wokeness” en „brengen ons dichterbij een nucleaire oorlog”. Al in de midterm-Congresverkiezingen van 2022 steunt ze Republikeinse kandidaten. Zonder enige ervaring in de inlichtingenwereld draagt de weer verkozen Trump haar twee jaar later voor haar huidige baan voor.
Inlichtingenchef Tulsi Gabbard presenteerde in 2025 een rapport dat volgens haar de bewering tegenspreekt dat Rusland de verkiezingen in 2016 ten gunste van Trump probeerde te beïnvloeden.
In het zwaar Democratische Honolulu overheerst dan al een tijdje totale verbazing. „Ik zie zoveel dissonantie met de persoon die ik kende”, zegt LoPresti. Net als iedereen in de stad kan hij alleen maar speculeren over wat Gabbard drijft. „Wat is haar einddoel? Is dat puur toegang tot de macht? Als dat zo is, is het in ieder geval gelukt. Maar ik denk dat veel mensen hier zich verraden voelen.”
Achteraf is hij sommige dingen wel in een ander licht gaan zien. De enige kritiek die in Honolulu vroeger wel eens klonk, was dat ze wel érg snel opklom. „Ze werd steeds verkozen, maar deed dan niet echt iets. Ze gebruikte het alleen als opstapje, zeiden ze.”
„Ze wisselt van gedaante”, zegt voormalig gouverneur Abercrombie. Hij begint over de theorie dat ze een agent is van Science of Identity, wat al vaker is geopperd. Het is al sinds de jaren zeventig bekend dat goeroe Butler heeft geprobeerd mensen de politiek in te krijgen en Gabbards stormachtige carrière is wel erg volgens het boekje verlopen – inclusief het plotselinge dienstnemen in het leger, een schier onmeetbaar politiek voordeel in de VS.
Vlak voor haar benoeming tot inlichtingenchef stuurde de Californische Anita van Duyn een veelbesproken brief naar verschillende Congresleden. Van Duyn beweerde een ex-lid te zijn van Science of Identity en Gabbard in haar jeugd te hebben gekend. In haar brief waarschuwde ze dat Gabbard „onder complete invloed” staat van Butler, die haar zou hebben klaargestoomd voor de politiek.
Gabbard sloeg in de hoorzitting bij haar benoeming terug door te zeggen dat ze ervan is beticht een agent van de Russische president Vladimir Poetin te zijn, van Assad, van goeroe Chris Butler en zelfs van Narendra Modi, de hindoe-nationalistische premier van India die Gabbard een paar keer ontmoette. „Maar niemand ziet de absurditeit ervan in dat ik tegelijkertijd de agent van vijf mensen zou zijn.”
Voor iemand die zo flexibel is met meningen is het ironisch dat ze nu in de verdediging zit door vrijwel de enige constante waar ze op vast te pinnen is: anti-interventionisme. „Ze zit klem”, zegt Abercrombie. De ex-gouverneur mag haar in 2012 dan geloofd hebben, Gabbards fout is dat ze Trump geloofde toen hij zei dat hij geen nieuwe oorlogen zou beginnen, zegt hij. „Ze dacht dat hij het meende als hij iets zei. Maar dat doet hij niet.”
Tulsi Gabbard getuigt in de Senaat, geflankeerd door de directeur van de militaire inlichtingendienst en de waarnemend directeur van de National Security Agency.
Volg de laatste politieke ontwikkelingen in de VS op de voet