Loverboys Het was dé hitfilm van 2024, ‘Loverboy: Emoties Uit’. Deel twee – ‘Vertrouw Niemand’ – blijkt opnieuw een pooierfilm die troebele fantasieën van de manosphere bevestigt.
Een klant met een prooi van Terrance.
Loverboy: Vertrouw Niemand. Regie: Danny Leysner. Met: Cyriel Guds, Sky Lemmer, Ward Kerremans, Olaf Ait Tami. Lengte: 91 minuten.
Te zien in de bioscoop.
Met 377.000 bezoekers was Loverboy: Emoties Uit Nederlands topfilm in 2024. Een film over ‘loverboys’, pooiers die kwetsbare meisjes de prostitutie in praten. Etnische jongens, blonde meisjes: dat is het plaatje.
Filmmaker Cyriel Guds verdient waardering voor de voortvarendheid waarop hij een webserie – Loverboy Amsterdam – uitbouwde tot een merk, buiten de gebaande paden van Filmfonds en omroepen om. Maar Guds alternatief is hypocriete exploitatie. Loverboy: Emoties Uit dankte zijn succes aan een sensationele, hitsige kijk op prostitutie en vrouwenhandel.
Held Terrance is een loverboy met een gouden hart die alles doet voor zijn dochtertje Jaleesa. Een argeloos meisje met „lieve woordjes” de prostitutie in manipuleren vindt hij acceptabel, maar volgens vriend Souf en bendeleider Slager kost dat te veel tijd: het moet via dreigen, klappen en verkrachting. Een kwestie van tactiek, maar daar trekt Terrance een rode lijn.
Deel één liep slecht af voor Terrance; na een celstraf is hij in deel twee – Vertrouw Niemand – een vuilnisraper met een vieze ‘Talibanbaard’ en verblijft dochtertje Jaleesa in een kindertehuis van jeugdzorg. Dan benadert de politie hem om undercover te infiltreren bij ene Nina, die in dienst van Roma-gangster Bogdan vrouwen ronselt voor de prostitutie. Subiet transformeert Terrance van sneue loser tot een pooier met strak leren jasje, spiegelbril en kek baardje; hij is weer helemaal in zijn element.
Er volgt een vlot gemaakte, maar infantiele undercoverfilm vol domme en willoze vrouwen en meisjes: „jonge kutjes”. Zoete woordjes, een paar klappen, en ze eten uit je hand. Zo organiseert Terrance op sociale media een ‘gratis saunaparty’ waar een dozijn meisjes in bikini op afkomt. In een kantoorruimte staan zij vervolgens met champagne in een kringetje te dansen tot Roemeense bruten binnenvallen om ze via groepsverkrachting te ‘breken’ voor de prostitutie. Ook wordt een willekeurig meisje ’s avonds in een Vinexwijk van de fiets gerukt en laat een studente („ik moet eigenlijk tentamens leren”) zich na gratis xtc, ghb en Hennesy tot seks dwingen – en dan is er geen weg terug natuurlijk.
Loverboys lijken geobsedeerd door anale penetratie. In deel één houdt bendeleider Slager zijn mannen via kontneuken met colaflesjes in het gareel, in deel twee chanteert Terrance zijn oude makker Souf met een filmpje waarin hij een dergelijke straf ondergaat. Lekt dat alsnog uit op sociale media, dan jammert Souf: „Nu denken ze dat ik… dat ik…” Ho-mo ben? Een lot erger dan de dood kennelijk: het blijft de arme Souf gelukkig bespaard omdat ze hem doodknuppelen.
Loverboy speelt in op pornografische fantasieën en angsten van lageropgeleide pubers. Voor het goede doel, dat wel: scenarist en hoofdrolspeler Cyriel Guds belooft een – niet gespecificeerd – deel van de filmrecette naar de niet onomstreden Stichting Free a Girl over te maken. Verlekkerd seks en geweld tonen om dat ‘aan de kaak te stellen’: die hypocrisie is ouder dan de film. De humorloze, melodramatische aanpak van Loverboy: Vertrouw Niemand doet evenwel vermoeden dat de makers niet helemaal beseffen wat ze maken: een pooierfilm die de vooroordelen van de manosphere én van PVV-stemmers bevestigt.