is verslaggever en columnist van de Volkskrant en schrijft veel over (sociale) media en emancipatie.
Natúúrlijk heb ik gekeken. Het kwam allemaal weer langs, in Louis Theroux: Inside the Manosphere: sigaren, lambo’s, infinitypools, OnlyFans-siervrouwen op schoot. We zagen fitness- en crypto-influencer HSTikkyTokky op straat een matpartijtje aangaan voor de views, we hoorden iets over veelwijverij en de vrouwen schenen allemaal akkoord, iets over die 100-urige werkweek waar ik niks van geloof – de hele droefenis kwam weer voorbij. Toch was er ook iets droefs aan het kijken zélf.
Ten eerste was er de afstand tussen televisieman Louis Theroux en de online-manosphereman, die zich liet filmen, maar nauwelijks liet bereiken. Een van de rake commentaren in de film komt van Sneako, een Amerikaanse socialemediapersoonlijkheid, die ‘normaal gesproken niet reageert op verzoeken van de reguliere media’. Waarom dit keer wel? Sneako: ‘Mensen in die sphere (manosphere, red.) zitten nu in de politiek.’ Sneako zelf is nu ook politiek commentator. En: ‘Wie nu in de manosphere zit, wil gewoon snel geld verdienen met die talking points, maar die kennen mensen al.’ Hij heeft geen ongelijk: Theroux staat in zekere zin bij een verlaten slagveld.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Deze film is voor wie de manosphere nog níét kent, zeggen sommige Theroux-fans. Maar ja: wie dan? Je moet je afvragen waarom juist dít Therouxs eerste Netflix-film is. Netflix heeft kennis van onze diepste kijkverlangens en die zijn niet al te complex: iets over een moordenaar, rapper, sporter, celeb, of alles tegelijk, een algoritmisch geoptimaliseerd, licht verteerbaar dieet. Kritische Netflix-documentaires zijn vaak Olvarit-documentaires, over onderwerpen waarvan de kijker al min of meer weet wat hij moet vinden. Wat een gewetenloos monster Epstein is, wat een teringlijer die P. Diddy, en dat de manosphere echt wémelt van de cynische sukkels. Ik heb het allemaal gekeken, en het is gemaakt omdát ik zou kijken.
Vriendelijkere documentaireportretten zijn bij streamingdiensten intussen vaak een vehikel voor iemands merk (Victoria, Yolanthe, Meghan & Harry). Is een docu er niet uitsluitend ter meerdere eer en glorie van jou, dan noem je het een ‘hit job’. Een lichtend voorbeeld is de weggemoffelde docu over Prince van Ezra Edelman – die eerder het meesterlijke OJ: Made in America maakte.
De erven gaven hem in een vorig Netflix-tijdperk toegang tot het archief, hij kreeg volledige zeggenschap. Edelman kwam terug met iets wat het genie compliceerde, een negen uur durende documentaire over een mens. ‘Hit job’, zeiden de erven, Netflix trok vorig jaar de stekker eruit, en nu mogen de erven zélf een leuke Netflix-docu maken over hoe geniaal Prince ook alweer was. Wisten we al. Vier delen van één uur, alstublieft.
Een armoedig journalistiek klimaat op streamingdiensten is natuurlijk gunstig voor populisten. In januari was in de Amazon-docu Melania (producer: Melania Trump) te zien hoe Melania Trump zich dapper door haar afspraken met couturiers en interieurstylisten heen zwoegt.
Wie laat zich door ergerlijk journalistenvolk bevragen, als je op socials zelf over je imago gaat? Nou ja, misschien iemand die de naam Louis Theroux helemaal niets meer zegt. ‘Er lopen een paar strafzaken’, zegt Theroux op enig moment tegen HSTikkyTokky. Dit ergert TikkyTokky mateloos. Ook de moeder van TikkyTokky vindt dit te ver gaan. ‘Als je het niet met hem eens bent’, vraagt ze verontwaardigd, ‘waarom verdien je er dan geld aan met een documentaire?’ Vanwege de controverse, want controverse is geld, zegt ze.
Moeder TikkyTokky heeft haar zoon niet geleerd dat je iets kunt doen uit overtuiging, roeping of nieuwsgierigheid. De mensen van TikkyTokky beginnen de confrontatie te filmen, terwijl Therouxs crew zijn camera op hen gericht houdt. Ik denk dat Theroux meer zoekt dan controverse. Maar de wereld van Theroux is niet immuun voor die van TikkyTokky, en ze laten hem graag voelen dat hij er overbodig is. Dan wordt het een standoff, en daar wordt doorgaans niemand wijzer van.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns