De Zitting Verdachte Marco kon niet accepteren dat hij na zestien jaar relatie werd verlaten en vervolgens het contact met zijn twee dochters verloor. „Ik vind dat je je onvolwassen gedraagt.”
Een gezinsman in hart en nieren, dat is Marco volgens zijn advocaat. Hij haalt er 90 procent van zijn geluk uit, leeft ervoor. „Het brak hem in twee toen hij hoorde dat zijn partner wilde scheiden.” En dat hij zijn twee dochters niet meer kon zien.
Het verklaart de 249 e-mails en talloze appjes die Marco van der L. eind 2024 en begin 2025 naar zijn ex-partner stuurde. Berichten die niet om over naar huis te schrijven waren en misschien wel dwingend overkwamen – maar om dat als stalking te kwalificeren? Het waren uitingen van een bezorgde vader, zegt advocaat Gabriëlle Vermaak. Van een man die bezig was met verlies verwerken, niet met controle uitoefenen.
Zittingen als deze vinden dagelijks door heel Nederland plaats: strafzaken over gebroken relaties waar huiselijk geweld, stalking of nog ernstiger feiten spelen.
In grijze trui en met zijn donkerblonde haar in de gel zit de 39-jarige Marco achter een tafel op nog geen twee meter van de Rotterdamse politierechter Eelco Havik. Die kijkt de verdachte indringend aan terwijl hij de belangrijkste punten uit het strafdossier benoemt.
Marco’s ex-partner is ook aanwezig, in gebloemd jack en met haar slachtofferadvocaat. Ze zwijgt de hele zitting.
De rechter vertelt dat ze zestien jaar samen waren, toen Marco’s ex-partner eind 2023 een punt achter de relatie zette. Hun dochters waren tien en dertien jaar. Toen de vrouw het jaar daarop een eigen woning vond, werd op co-ouderschap aangestuurd. Dat kwam niet goed van de grond: de kinderen zagen ertegenop.
De vrouw ontving vervolgens „heel veel mails” van Marco. Ze deed een melding bij Veilig Thuis. Ze vertelde dat hij ook berichten naar de kinderen stuurde, waarin hij haar zwartmaakte. Begin 2025 volgt een ‘stopgesprek’ met Marco – maar de mails blijven komen.
De oudste dochter stuurde haar vader een boos bericht: „Ik vind dat je je onvolwassen gedraagt.” Ze schreef dat ze vanwege haar mentale gezondheid afstand moest nemen: „Annuleer die kutvakantie.”
„Ik zou enorm schrikken als mijn dochter dat zei”, zegt de rechter. Marco vertelt dat hij ontzettend veel spijt heeft. Dat hij uit de bocht vloog doordat hij zich uitgesloten voelde van de opvoeding. Zijn dochters heeft Marco – vanwege een (meermaals verlengd) contactverbod – inmiddels al een jaar niet gezien. „Dat doet zo veel pijn in mijn hart, als vader zijnde.”
Marco benadrukt dat hij zich volledig aan het verbod heeft gehouden. „Ik sta overal voor open en werk overal aan mee.” Meermaals sprak hij met de reclassering en hij zocht onder meer hulp bij een psycholoog en psychiater. Die konden slechts vaststellen dat hij last heeft van verdriet.
Over de omgang met de kinderen loopt ook bij de civiele rechter een zaak. Marco – zzp’er in de bouw – zegt vanwege de hoge advocatenkosten inmiddels 19.000 euro aan schulden te hebben opgebouwd. „Het levert me alleen stress op, deze hele periode. Ik heb zenuwpijn, rugpijn, pijn aan de benen en het slaat af en toe uit naar mijn tanden.”
Volgens de officier van justitie is overduidelijk sprake van stalking. Marco maakte gedurende een lange periode stelselmatige inbreuk op de persoonlijke levenssfeer van zijn ex-partner. „Heel kwalijk”, vindt ze dat dit ook ten koste van de kinderen gebeurde.
Ze eist honderd uur taakstraf, waarvan twintig voorwaardelijk. Ook wil ze een locatie- en gebiedsverbod voor twee jaar. En de officier vraagt om een schadevergoeding van 2.500 euro voor de ex, evenals een compensatie voor de reiskosten die ze maakte voor therapie.
De rechter en griffier verlaten de zaal enkele minuten. „Ik acht bewezen dat u mevrouw heeft gestalkt”, zegt Havik na terugkomst. Hij wijst op de vele e-mails en berichten die Marco stuurde, ook „over de rug van de kinderen”. En concludeert: „U bent gewoon echt fout bezig geweest.”
Tegelijkertijd prijst de rechter dat Marco inziet dat hij fout handelde en dat hij hulp heeft gezocht. Hij zegt te hopen dat de lopende familierechtprocedure „leidt tot herstel van het contact met de kinderen en normalisatie van de betrekkingen”.
Marco krijgt tachtig uur taakstraf opgelegd. De helft is voorwaardelijk, zodat hij zich in de toekomst „wel tien keer bedenkt”. Marco moet bovendien 2.500 euro smartengeld en ruim 700 euro aan reiskosten betalen.
En dan komt voor Marco het spannendste gedeelte: het contactverbod. „Gelet op het verleden vind ik dat mevrouw en de kinderen beschermd moeten worden”, zegt de rechter. Hij gebruikt weliswaar een ander wettelijk haakje dan de officier wil, maar legt Marco de bijzondere voorwaarde op dat hij geen contact mag opnemen, tenzij dit gebeurt onder toezicht van Veilig Thuis, het wijkteam of de reclassering.
„Begrijpt u het vonnis?”, vraagt hij de rood aangelopen Marco.
„Ik begrijp in godsnaam niet waarom er een contactverbod met de kinderen wordt opgelegd”, antwoordt die fel. „Het duurt zo tot in den treure.”
De rechter reageert stoïcijns. „U begrijpt dus wat ik gezegd heb, maar bent het er niet mee eens.”
In deze rubriek beschrijven verslaggevers elke week een rechtszaak.