Oorlog in Libanon Hezbollah spreekt van een jihad tegen Amerika en Israël en zegt de oorlog voort te zetten „ongeacht alle offers”. Terwijl Israël oprukt en één miljoen mensen ontheemd zijn, hemelt Hezbollah de strijders op. „De oorlog zou hoe dan ook een keer hervat worden.”
Vlaggen van Hezbollah en foto's van Hezbollab-kopstukken en Iraanse leiders worden getoond op de plek waar zes leden van een familie bij een Israëlische luchtaanval zijn omgekomen in Baalbek.
De strijd tussen Hezbollah en Israël is binnen een paar weken uitgegroeid tot een nieuwe grootschalige oorlog in Libanon. Het is duidelijk dat Hezbollah nu volledig gericht is op oorlogsvoering. De strijders maken veelvuldig gebruik van kamikazedrones en vuren soms salvo’s van tientallen raketten af. Leden van het Radwan Regiment, een elite-eenheid van Hezbollah, zouden al begin maart zijn teruggekeerd naar het zuiden.
„Deze strijders zijn zeer goed getraind, ervaren, gemotiveerd, en bereid om als martelaar te sterven”, zegt de Britse veiligheidsanalist en Hezbollah-kenner Nicholas Blanford. Hij wijst op de religieus geïnspireerde boodschappen van het militaire leiderschap, zoals in een brief aan de strijders waarin het spreekt van een „jihad” tegen Amerika en Israël. De tekst verwijst meerdere malen naar de martelaarsdood van imam Hussein, de kleinzoon van de profeet Mohammed, tijdens de slag van Karbala in het jaar 680.
Volgens analyses van Libanese journalisten in Middle East Eye en L’Orient Le Jour heeft Hezbollah zich grondig geherstructureerd sinds de Israëlische aanval in september 2024 waarbij duizenden Hezbollah-leden gewond raakten door ontploffende piepers. Terwijl de groep de afgelopen twintig jaar steeds meer op een conventioneel leger begon te lijken, valt die nu terug op guerrillatactieken die ze ook in de jaren negentig gebruikte. Om infiltratie te voorkomen werkt ze weer met koeriers, handgeschreven boodschappen en gescheiden communicatiekanalen tussen commando- en veldeenheden.
Dat Hezbollah er met een gestrekt been in is gegaan, valt ook af te lezen aan publicaties op mediakanalen die gelieerd zijn aan of ten minste sympathiseren met de groep. Media als Al Mayadeen of Al Manar publiceren items met koppen als: „Libanese man bevestigt steun aan het verzet ondanks ontheemding”; „Drie keer ontheemd, haar geloof in Het Verzet blijft rotsvast; of „Libanese waardigheid boven Israëlisch ultimatum: het verhaal van de martelaar van Tallousah.”
Het Hezbollah-mediabureau publiceert tientallen keren per dag updates over de eigen militaire operaties tegen het IDF. Soms met video’s waarin strijders raketten op Israëlische tanks afvuren, voorzien van militaire of spionage-achtige geluiden, visuele effecten en ‘Verzetsmuziek’.
Volgens Joseph Bahout, directeur van de denktank Issam Fares Institute in Beiroet, was er nog „unfinished business” tussen Hezbollah en Israël. „De oorlog zou hoe dan ook een keer hervat worden, en dat is nu gebeurd.”
Toen Hezbollah in 2023 raketten afvuurde op Israëlische militaire doelen als steun aan Hamas laaide het decennialange conflict op. Aangenomen wordt dat Hezbollah Israëls reactie heeft onderschat: in plaats van een paar raketten terug, zoals in de jaren ervoor soms gebeurde, kwam er in het jaar daarop een grootschalige oorlog, met duizenden doden en een nieuwe bezetting van een deel van het zuiden van Libanon.
Tijdens Israëlische aanvallen beschadigde wooncomplexen in het centrum van Beiroet.
Nu ligt dat anders. „Ik heb het gevoel dat Hezbollah dit ziet als dé grote laatste oorlog met Israël waar ze zich al jaren op voorbereidt; eentje zonder restricties en waar maar één winnaar uit voortkomt”, aldus Blanford. Hezbollah-leider Naim Qassem herhaalde vorige week de strijd voort te zetten „ongeacht de offers”. De groep ziet die als legitiem en existentieel verzet, en eist dat Israël de bombardementen stopt, zich terugtrekt uit de bezette gebieden in het zuiden, tientallen Libanese gevangenen vrijlaat, en de terugkeer van bewoners naar het gebied toelaat. „Wij kunnen dit bereiken”, aldus Qassem.
Het lijkt erop dat het Iraanse regime meer macht naar zich toe trekt. Sterker, tot deze oorlog was volgens Blanford en Bahout waarschijnlijk besloten door Iran en de militaire tak, die zichzelf het Islamitische Verzet noemt, en niet door Hezbollah-leider Qassem.
De Israëlische invasie van Zuid-Libanon breidt zich ondertussen gestaag uit. Het Israëlische leger bombardeert naast huizen steeds meer infrastructuur zoals elektriciteitsgeneratoren, klinieken en wegen. Zondag vernietigde het opnieuw een belangrijke brug over de Litanirivier die het zuiden met de rest van het land verbindt.
De Libanese president Joseph Aoun beschuldigt Israël ervan „de bezetting te bestendigen en Israëlische expansie (…) na te streven.” De Israëlische minister van Defensie Israel Katz zei zondag dat het leger (IDF) de invasie „met volle kracht” voortzet en de sloop van Libanese grensdorpen zal versnellen.
Een brug in Libanon wordt onder vuur genomen door het Israëlische leger.
Een agent inspecteert in Noord-Israël een krater, ontstaan door de inslag van een uit Libanon afkomstige raket.
Israëlische eenheden trekken Zuid-Libanon in met tanks gevolgd door bulldozers en graafmachines met het doel zoveel mogelijk huizen te vernietigen. Hezbollah-strijders proberen hun opmars te verhinderen. Het Libanese leger, dat vooralsnog geen partij is in de strijd, heeft zich al op verschillende plekken moeten terugtrekken. Militairen van VN-vredesmissie Unifil moeten vaak schuilen in hun bunkers.
Het gehele gebied ten zuiden van de Zahrani-rivier valt onder Israëlische evacuatiewaarschuwingen, waardoor inmiddels ruim een miljoen mensen zijn ontheemd. Ruim duizend mensen zijn bij Israëlische bombardementen gedood, onder wie 118 kinderen, aldus het Libanese ministerie van Volksgezondheid.
De verwachting is dat deze oorlog lang kan gaan duren. Blanford ziet een groeiend risico op conflicten binnen Libanon als Hezbollah zich existentieel bedreigd gaat voelen. „Ik zie niet hoe ze op de lange termijn wapenvoorraden kunnen aanvullen, en ook niet hoe het als een uitsluitend politieke organisatie zou voortleven. Alles draait juist om het verzet.”
Aurélie Daher, onderzoeker en universitair docent aan de Université Paris-Dauphine en Sciences Po in Parijs, ziet het anders. „Hezbollah is geen suïcidale organisatie, dus ik betwijfel dat ze denken een verloren strijd te voeren.” Ze wijst erop dat de groep zich ondanks de grote aantallen gewonde strijders zich in 2024 behoorlijk staande hield tijdens de gevechten met de IDF.
Daher denkt dat de groep wat er ook gebeurt politiek relevant zal blijven omdat de Libanese politiek vrij binair is. Het luidste anti-Hezbollahkamp wordt grotendeels geleid door zeer rechtse partijen die voortkomen uit milities die tijdens de burgeroorlog en de Israëlische bezetting met Israël collaboreerden. „Paradoxaal genoeg zijn het Hezbollahs grootste vijanden die indirect maar effectief Hezbollah in het zadel houden.”
Ontheemden hebben geïmproviseerde tentjes gemaakt op een parkeerplaats in Beiroet.
Correctie 23 maart, 18.00 uur: in een eerdere versie van dit artikel stond dat bij Israëlische bombardementen volgens het Libanese ministerie van Volksgezondheidruim duizend mensen zijn gedood, onder wie achttien kinderen. Dat moet 118 kinderen zijn, dat is hierboven aangepast.