Als verdediger van FC Twente vond Stav Lemkin iets wat hem lang niet was gegund: rust in zijn hoofd. 'Ik ben 22 jaar, maar voel me minstens dertig', aldus de Israëlisch international, die in zijn geboortestad Tel Aviv vertrouwde raakte met luchtalarmen, schuilkelders en de dreiging van geweld.
© Pro Shots
Drie seizoenen geleden leefde hij helemaal in angst, na een transfer van Hapoel Tel Aviv naar Shakhtar Donetsk in Oekraïne. Het land van zijn moeder. Maar ook: oorlogsgebied. 'Ik heb het echt onderschat', erkent de verdediger in gesprek met VI. 'Ik was bang, ongelukkig en eenzaam. Je wilt naar huis, maar dat kan niet. Je hebt een contract, verplichtingen. Ik heb doorgezet, hoe moeilijk het ook was. Zeker in de tijd dat ik geblesseerd was.'
Terwijl de andere spelers samen optrokken en onderweg waren voor wedstrijden, bleef Lemkin twee, drie maanden met een fysiotherapeut alleen achter in Kiev. 'Spelers, trainers, directeuren: iedereen was weg. 's Ochtends werkte ik met de fysio aan mijn herstel. De rest van de tijd was ik thuis. Een kleine hotelkamer was mijn wereld. Elke dag moest ik minimaal één keer de schuilkelder in. En dat terwijl ik een zware hamstringblessure had.'
Rennen was er niet bij voor Lemkin, zelfs lopen ging amper. 'Mijn kamer was op de vierde verdieping. Zodra het luchtalarm ging, was de lift buiten gebruik. Dus strompelde ik die trappen af. Ging ik hinkelend die schuilkelder in.' In Nederland telt hij zijn zegeningen. 'Geen hoofdpijn, geen sirenes, geen paniek. In Oekraïne maakte ik me elke dag druk. Waar is de dichtstbijzijnde schuilkelder? Is mijn vriendin veilig? Gaat het alarm vannacht? Zal ik kunnen slapen? Heb ik stroom? Stress, altijd stress.'
Lemkin had het nog heel wat beter dan zoveel anderen in Oekraïne, dat hoeft niemand hem uit te leggen. Hij kon na het seizoen opgelucht vertrekken, heel wat levenslessen rijker. 'Ik heb zoveel geleerd tijdens dat jaar in Oekraïne. Zoveel overwonnen. Wezenlijkere dingen dan een nederlaag, blessure of plek op de bank.'
Het hele interview met Stav Lemkin lees je op VI PRO.
Source: VI Nieuws