Een ode aan verandering en een magische wereld in prenten. Dit zijn de interessantste exposities die nu in musea te zien zijn.
Een schilderij van een pakje Typhoo Tea. Britser krijg je het niet. In Kunstmuseum Den Haag hangt dit eigenzinnige popartkunstwerk van David Hockney tegen de muur tussen circa zestig andere schilderijen en tekeningen, als pars pro toto van de Britse, sorry, Londense kunstscene van naoorlogse schilders.
Oftewel: de ‘School of London’, zoals de groep van ongeveer veertien kunstenaars ook wordt genoemd, hoewel het geen echte ‘school’ was. Meer een geslaagde verkoopslogan. Lees de recensie.
★★★★☆
Kunstmuseum Den Haag, t/m 7/6.
Conservator Frits Scholten kneedde de tentoonstelling Metamorfosen in het Rijksmuseum tot iets dat bij elkaar meer is dan de losse elementen. Er is beeldrijm, vormverwantschap en, vooral, onverwachte harmonie. Het bindmiddel: de verhalen uit de Metamorfosen. In elke tijd en onder elke kunstenaarshand werden die weer in een andere gedaante vormgegeven, keer op keer weer actueel.
Ovidius was een klassieke dichter; daarover kun je heel gewichtig doen of dat kan juist best intimiderend zijn. Maar wel een dichter van wie de verhalen in zo veel verschijningen door de geschiedenis piepen, dat iedereen er wel iets van kent. Lees de recensie.
★★★★★
Rijksmuseum Amsterdam (i.s.m. Galleria Borghese, Rome), t/m 25 mei.
Dat het bijzonderste voorwerp en het vreemdste vrijwel naast elkaar liggen in de nieuwe tentoonstelling Birds in het Mauritshuis in Den Haag, zegt een hoop over de ambities van de samenstellers. Beide voorwerpen gaan over vogels.
Het bijzonderste voorwerp: het 11de-eeuwse prekenboek waarin vermoedelijk de eerste zin in – een versie van – de Nederlandse taal is geschreven: ‘Hebban olla vogala nestas hagunnan hinase hic enda thu, wat unbidan we nu?’ Lees de recensie.
★★★★☆
Mauritshuis, Den Haag, t/m 7/6.
‘Hip Hop Is’ in het Groninger Museum laat zien hoe de beeldtaal van hiphop de beeldende kunsten beïnvloedde. In zalen die zowel kleurrijk en stijlvol als een beetje duister zijn, zien we de hiphopcultuur oprukken in de beeldende kunst. Vanaf het begin, want de schilderkunst (graffiti) en dans (breakdance) van de hiphopcultuur schoten buiten de VS vaak eerder wortel dan het muziekgenre zelf.
Muziek? Die is er zeker wel, maar wordt zelden zo dominant als je wellicht zou verwachten, ook niet in de eerste zaal waar 840 Nederlandse platenhoezen uit het Dutch Hiphop Archive hangen. Zelfs hier is hiphop voor één keer primair muziek om naar te kijken. Lees de recensie.
★★★★☆
Groninger Museum, Groningen, t/m 10/5.
Vrijblijvend advies aan alle veertigplussers die de fototentoonstelling Fake! in het Rijksmuseum in Amsterdam gaan bezoeken: neem een loep mee. Met een loep kun je tenminste zien dat de vrouw die op een begin 20ste-eeuwse ansichtkaart in de lucht boven Hamburg zweeft, samen met haar man en een paraplu, ook nog drie baby’s vervoert.
Dat is dus meteen het tweede advies (voor alle bezoekers): even je scepsis thuislaten. Op deze tentoonstelling kan alles. Lees de recensie.
★★★★☆
Rijksmuseum, Amsterdam, t/m 25/5.
Het regent, en niet zo’n beetje ook. Een harde wind trekt door de straten en duwt ruw de regen uit zijn baan. De avond is gevallen, de wereld is verlaten – op één iemand na.
Dit is een Japans bergdorpje van een eeuw geleden, maar de prent van kunstenaar Kawase Hasui (1883-1957) raakt aan een tijdloos gevoel. Alsof achter die oplichtende ramen kinderen in knusse huizen liedjes zingen, hopend dat de goedheiligman nog komt, ondanks het barre weer. Een haast magische wereld scheppen, daarin was Hasui een expert. Lees de recensie.
★★★★★
Japanmuseum Sieboldhuis, Leiden, t/m 15/3.
Les één voor wie overtuigend kinderen wil fotograferen: zorg dat je op gelijke hoogte komt. Zak door je knieën, ga op de grond liggen als het moet. En gebruik een Rolleiflex, bedacht ik bij het zien van de oude camera van Robert Doisneau (1912-1994). Een toestel dat op je buik hangt en waar je van bovenaf inkijkt is óók heel handig.
Het is een goede zet geweest om zijn grote retrospectief Robert Doisneau – Gegeven momenten in museum La Boverie in Luik met de kinderfoto’s te beginnen. Doisneau maakte er een heleboel en ze zijn verslavend leuk en speels en ongedwongen. Lees de recensie.
★★★★☆
La Boverie, Luik, t/m 19/4.
In de expositie Beyond Surrealism, in het Depot van Museum Boijmans Van Beuningen in Rotterdam, is installatiekunst te zien van zes vrouwelijke kunstenaars van nu, gecombineerd met surrealistische kunstwerken uit de museumcollectie.
Wie de expositie betreedt, wordt als een kind in een snoepwinkel alle kanten op gelokt: naar het kleurige hart van de tentoonstellingsruimte, naar een hypnotiserend liedje dat verderop klinkt. De muren glooien uitnodigend alle kanten op en zijn warm oranje en roze. Lees de recensie.
★★★★☆
Depot van Museum Boijmans Van Beuningen, Rotterdam, t/m 6/4.
Op de tentoonstelling Fantastische wezens in Museum van Bommel van Dam in Venlo hebben zestien hedendaagse kunstenaars beestachtige hersenspinsels losgelaten. En die wezens zijn ‘fantastisch’, ja, echt. De wauw-factor is hoog, visueel is de tentoonstelling verrukkelijk.
De ene kunstenaar zou graag een zeemeermin zijn, de ander verbeeldt een godin of een demonische reus. De vraag is: wat hebben deze schepsels met elkaar te maken? Lees de recensie.
★★★★☆
Museum van Bommel van Dam, Venlo, t/m 22/3.
Elke week kiest de kunstredactie een opvallend kunstwerk dat nu in een expositie is te zien.
Deze week waren we in Wassenaar, waar een geluidsinstallatie is te zien van Shilpa Gupta.
‘Without revolution there can be no proper peace’, klinkt een stem. Ik sta in een spaarzaam verlichte zaal in Museum Voorlinden. Vanuit het plafond hangt een leger van honderd microfoons in strakke rijen naar beneden, onder elk is een A4’tje vastgespietst op een puntige metalen staander. Lees Kunstwerk van de week.
Vorige week waren we in Delft, waar we een griezelige foto zagen van Wanda Tuerlinckx.
Haar huid lijkt van porselein, haar zwarte haar valt in een onberispelijke bob langs haar gezicht. Maar wat het meest opvalt aan de vrouw op deze zwart-witfoto is haar blik. Ze kijkt niet in de camera maar net erlangs, de verte in. Alsof ze verzonken is in een dagdroom, of ergens heel diep over nadenkt. Lees Kunstwerk van de week.
Over dit overzicht: de kunstredactie maakt een selectie uit de meest positief besproken tentoonstellingen en de rubriek Kunstwerk van de Week.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant