Een groot deel van de oppositie is best bereid om mee te denken, maar dan moet het begrotingsbeleid over een andere boeg.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Rob Jetten heeft recht op zijn eigen premierschap en er zullen zich heus nog genoeg verschillen aandienen, maar zoals hij zich deze week in de Tweede Kamer presenteerde, drong de vergelijking met de voorvorige minister-president zich toch op. Uiterst behoedzaam maar tegelijkertijd zeer ontspannen, opgewekt en zelfverzekerd trad hij het veelkoppige monster tegemoet. Met alle begrip voor de zorgen van de linkse oppositie, een beetje meebuigend met de splinters op rechts, wat persoonlijke aandacht gevend aan iedereen (‘mijn vader liet weten dat de heer Struijs weer helemaal gelijk had’) en uiteindelijk iedereen in lichte verwarring achterlatend: wat hadden twee dagen debat nou eigenlijk opgeleverd?
In elk geval de wetenschap dat Nederland weer een premier heeft met de gave van het woord. Dat is niet onbelangrijk voor een leider van een kabinet dat is aangewezen op goede verhoudingen. Zelfs over het Gaza-debat, waar altijd politiek explosiegevaar dreigt, legde hij een blusdeken van woorden. Zoals oppositieleider Jesse Klaver concludeerde: ‘Wat de heer Jetten zojuist zei, had Dick Schoof ook kunnen zeggen, zij het dat de heer Jetten het veel eloquenter zegt.’
Of dat het recept is voor een succesvol premierschap is nog helemaal de vraag. Want er is ook een andere conclusie na deze week: het onlangs nog zo groots gepresenteerde regeerakkoord blijkt in de praktijk niet meer dan een discussiestuk. Een denkrichting. Geharnaste politieke overtuigingen bevat het nauwelijks, bijna alles kan bij nader inzien ook anders. Naast ‘samenwerking’ is ‘uitwerking’ het favoriete woord van de premier. Het kabinet heeft slechts een openingsbod gedaan.
Jetten moet hebben genoteerd dat de verhoging van de AOW-leeftijd het in deze vorm niet gaat halen. Dat geldt eveneens voor de bezuinigingen op de gehandicaptenzorg, voor de verkorting van de werkloosheidsuitkeringen en voor de manier waarop het kabinet de koopkracht verdeelt. De huidige prognose van de stijging van de armoedecijfers gaat deze Kamer niet accepteren.
Dat gaat Jetten nog wel in problemen brengen. Ook in eigen coalitiekring. De noemer van alle afgedwongen wijzigingen die onvermijdelijk op hem afkomen, is immers dat er minder geld naar de schatkist komt. Een groot deel van de oppositie is best bereid om mee te denken over alternatieven, maar zolang de VVD het idee blokkeert om niet alleen de belasting op arbeid te verhogen maar eindelijk ook eens wat meer geld op te halen bij de vermogens en de bedrijfswinsten, dreigt daar een patstelling.
Dat gaat de grote test worden voor dit kabinet. De VVD is overal uitgeroepen tot de winnaar van de formatie, maar zal vroeg of laat moeten erkennen dat de grondgedachte van het voorgestelde begrotingsbeleid in dit parlement onvoldoende draagvlak heeft.
Of niet, maar dan wordt Jettens ploeg binnen afzienbare tijd vleugellam. De premier staat voor de uitdaging om de VVD ervan te overtuigen dat er water bij de wijn moet. De manier waarop minister Heinen na een intensieve lobby van beleggend Nederland deze week het wetsvoorstel voor de nieuwe vermogensbelasting onverhoeds van tafel veegde, was nog geen teken dat de partij van Dilan Yesilgöz daar al klaar voor is.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant