is tv-recensent voor de Volkskrant en schrijft over film.
Er is iets naars aan de hand: ik ben een ‘Wie?’-zegger geworden, iets waarvan ik hoopte dat ik het nooit zou worden. De ‘Wie?’-zegger is vaak een vervelende, wat snobistische figuur. Iemand die een nieuwsbericht ziet, meestal over een influencer of acteur uit het Spangas- of GTST-hoekje, en dan vervolgens zegt: ‘Wie???’
Toch heeft ook de beroepsmatige kijker blijkbaar een grens. Kijk op een willekeurige avond naar een programma als No Way Back Vips en het duizelt. Zodra deelnemers aan dit soort programma’s niet eens allemaal meer een eigen Wikipediapagina hebben, wordt het wel erg ingewikkeld. In No Way Back Vips, waarin veertien BN’ers worden afgebeuld in de wildernis, herkende ik bijvoorbeeld een vlaag van een Hans Kazan-achtig gezicht; het bleek te gaan om diens zoon.
En het stopt niet. Kijkcijferdeskundige Tina Nijkamp had uitgerekend dat er alleen al dit jaar 49 tv-programma’s komen waaraan BN’ers meedoen; 49 aankondigingen, en we zitten pas in februari. Het vijftigste programma staat inmiddels op stapel: een groep tv-recensenten wordt gevolgd terwijl ze alle deelnemers van die 49 programma’s proberen te identificeren.
Ik heb lang gedacht dat het BN’erschap een enigszins beschermd beroep was. Zelfs het door mij geliefde programma De alleskunner vips heeft altijd wel een stuk of tien deelnemers uit de categorie Jody Bernal of René Le Blanc: mensen die het BN’er-schap verdienen, al was het maar omdat ze ooit héél eventjes groot waren op hun eigen manier.
Inmiddels is er een hele categorie BN’ers van wie ik bijna niet meer weet wat hun werk is, behalve fulltime deelnemer zijn aan BN’erprogramma’s. Denk aan London Loy, Roos Schlikker, Teun Föhn, Toine van Peperstraten, Berry uit Penoza en vrijwel ieder gezinslid uit de familie Kazan, Borsato, Froger of Bauer.
Het wordt, kortom, tijd om richtlijnen op te stellen, met een selectiecommissie die bepaalt wie zich mag voegen in de Canon der Bekende Nederlanders. Ook een beroeps-BN’er moet het uiteindelijk verdienen. Een eerste aanzet:
1. De BN’er moet een beetje Gordon, Rob de Wijk of Patty Brard zijn, dat wil zeggen: de sporen in ieder geval op meerdere terreinen verdiend hebben.
2. Nepofamilies krijgen een beroepsverbod (uitzonderingen daargelaten: Nel Donders, moeder van Roy, mag blijven).
3. Een onafhankelijke voxpopcommissie gaat de straat op in Etten-Leur, Enkhuizen, Drachten, Dronten en Zaltbommel, en hanteert daarbij een quotum van vijf herkennende blikken (naam kennen niet vereist, gezicht wel).
4. Influencers zijn welkom, maar ze moeten ook hebben gepiekt op een ander medium dan YouTube of TikTok (denk aan Kalvijn met het televisieprogramma Avastars)
5. Geen enkel programma in het genre B&B vol liefde mag nog nieuwe televisiesterren voortbrengen.
6. Voor de BN’ers geldt een schnabbelmaximum van drie tv-programma’s per jaar.
Het is jammer dat het zover heeft moeten komen, maar alleen samen krijgen we de BN’erpandemie onder controle.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant