ALPHEN AAN DEN RIJN - Tijdens hun eerste date werkten ze zich in het zweet op de squashbaan. Bijna 35 jaar later neemt het echtpaar Nigel en Manon Eagles een laatste kijkje in hun geliefde sporthal, voordat de sloopkogel erdoorheen gaat. 'Dit is de plek waar het voor ons allemaal begonnen is.'
Grote bergen met bouwstenen, gravel en zand. Griezelig lege ruimtes met gesloopte puien en losgehaalde platen waar je in het pikkedonker zomaar over kunt struikelen. Tientallen tennisballen op de vloeren of zelfs nog in het plafond.
Uit alles blijkt dat de sloop van het voormalige tennis- en squashcentrum Nieuwe Sloot in volle gang is. De beeldbepalende Alphense sporthal gaat na 45 jaar tegen de vlakte, omdat het complex moet wijken voor woningbouw. Het brengt nostalgische gevoelens naar boven.
'Onvoorstelbaar', zegt Manon (58) terwijl ze om zich heen kijkt. 'Het einde van een tijdperk.' Die woorden kan haar grote liefde Nigel (61) alleen maar beamen. 'De laatste 35 jaar zijn we hier zó vaak geweest. Het was een enorm deel van ons leven', voegt hij daaraan toe.
In de zomer van 1991 stelt Nigel aan Manon voor om op date te gaan. Nigel is nog geen twee maanden daarvoor vanuit Engeland naar Alphen aan den Rijn gekomen en logeert bij een vriend. Een paar deuren verderop woont de zus van Manon.
Bij de eerste blik op zijn latere echtgenote is hij gelijk verkocht. Liefde op het eerste gezicht. Dat gevoel blijkt wederzijds te zijn. 'Ik zag haar en zei dat ik een date met haar wilde. Zij speelde squash, dus ik stelde voor om bij Nieuwe Sloot af te spreken.'
Dat gaat helemaal goedkomen, denkt Manon op dat moment. 'Ik ben squasher en hij tennisser, dus ik maak hem in. Dacht ik. Maar dat viel tegen, want hij won.' Héél belangrijk, reageert Nigel grappend. 'Als ik niet had gewonnen, had je geen respect voor mij gehad.'
Inmiddels zijn de twee 32,5 jaar getrouwd, hebben ze drie volwassen kinderen en zijn ze fanatieke tennissers. Om een balletje te slaan kunnen ze niet langer terecht bij racketcentrum Nieuwe Sloot aan de President Kennedylaan, want de gelijknamige vereniging is vorig jaar juni verhuisd.
Naast de voetbalvelden van Alphense Boys - op 850 meter afstand van de afgebroken sporthal - is een splinternieuw complex verrezen. Op sportpark De Bijlen liggen acht hypermoderne gravelbanen waar vrijwel het hele jaar op kan worden getennist, plus vier padelbanen.
Binnenkort wordt ook de bouw van het nieuwe clubhuis afgerond en is de verhuizing compleet. De contouren zijn al zichtbaar, met onder meer de herkenbare houten bogen uit het oude racketcentrum. Ook de glazen pui en sanitaire voorzieningen worden hergebruikt.
Alphen moet het voorlopig wel stellen zonder binnenbanen; daar heeft de vereniging geen geld meer voor. Hierdoor verdwijnt ook de squash bij wat ondertussen officieel tennis- en padelvereniging (TPV) Nieuwe Sloot is gaan heten.
De laatste jaren had racketcentrum Nieuwe Sloot meer functies dan alleen sport en horeca. Zo was het gebouw in coronatijd een vaccinatielocatie van de GGD Hollands Midden. Ook verbleven er tijdelijk vluchtelingen uit Oekraïne.
Voorafgaand aan de verhuizing is er jarenlang flink gesteggeld over het onderkomen van de Alphense tennisclub. Eerst behoedde de gemeente Nieuwe Sloot en het 'rivaliserende' TEAN voor een faillissement, vervolgens werd een gedwongen plaatsing van TEAN bij Nieuwe Sloot voorkomen.
De indoorbanen zouden aanvankelijk behouden blijven. Dat plan verdween uiteindelijk alsnog in de prullenbak vanwege te hoge kosten in combinatie met de geplande huizenbouw. Uiteindelijk verkaste Nieuwe Sloot naar de Sportlaan om plaats te maken voor maximaal 350 woningen.
Bovendien is de club zijn bekendste uithangbord kwijtgeraakt: paralympisch kampioen Diede de Groot. De 29-jarige rolstoeltennisster legde bij Nieuwe Sloot de basis voor haar succesvolle loopbaan als topsporter, maar traint nu in het Nationaal Tennis Centrum in Amstelveen.
'Heel triest', noemt zij het verdwijnen van de Alphense tennishallen. 'Het voelde voor mij als thuis. Alles wat ik nodig had, kon worden geregeld. Ze hadden voor mij zelfs een soort gym gecreëerd in de squashruimtes. Daar ben ik nog steeds heel dankbaar voor.'
Aangezien de binnenbanen weg zijn en het huidige gravel niet geschikt is voor haar trainingen, zoekt ze noodgedwongen haar heil elders. 'Het is wel goed voor de clubleden dat zij het hele jaar door buiten kunnen tennissen', vindt ze.
Ondanks haar vertrek zit Nieuwe Sloot voorgoed in haar hart. 'Ik mis het clubgevoel wel een beetje', bekent de winnares van twee keer paralympisch goud en 42 Grand Slam-titels. 'Al sluit ik een terugkeer nooit uit. Ik hoop dat ze ooit weer iets vergelijksbaars kunnen creëren.'
De markante sporthal diende niet alleen als vruchtbare grond voor De Groot, maar ook als decor voor prestigieuze toernooien. De hal was het toneel van meerdere Nederlandse kampioenschappen tennis en in 2014 werd er de World Team Cup - het WK rolstoeltennis voor landenteams - gehouden.
Bert van Zeijts (89) kijkt er vol trots op terug. Als oud-voorzitter van de tennisclub herinnert hij zich hoe het allemaal begon met een blaashal, op de plek waar nu het racketcentrum wordt neergehaald. 'Ik geloof dat ik hier drieduizend keer naartoe ben gereden.'
Hij vertelt zijn verhaal buiten, tussen de brokstukken van het gebouw. 'Ik word wel een beetje weemoedig als ik rondkijk. Dan zie ik alleen maar palen staan en voor de rest is al het gravel van die mooie banen weg. Het is een troosteloze aanblik.'
Tegelijkertijd ziet Van Zeijts ook het positieve in van de verhuizing. Zo was de gemeente grotendeels eigenaar van het oude complex, terwijl het huidige tennis- en padelpark van de club is. 'De sporthal begon ook een beetje gedateerd te raken, dus er was wel behoefte aan verandering.'
'Het was een heel herkenbaar gebouw, maar om nou te zeggen dat het mooi was, dat is weer wat anders', gaat hij glimlachend verder. 'In die zin is het niet echt een gemis. Althans, als gebouw. Qua gebruik natuurlijk wel.'
Wat in zijn ogen wél een groot gemis zal zijn, is het ontbreken van binnenbanen. Met name voor ouderen, rolstoelgebruikers en jeugd. Manon Eagles deelt zijn mening. 'Jammer dat het niet mogelijk was om de binnenbanen te behouden en daarboven en omheen woonruimte te creëren.'
Nog één laatste keer slaat ze met echtgenoot Nigel binnen een balletje op de tennisbaan. 'Het doet pijn dat dit allemaal weggaat. We hebben hier heel veel mooie herinneringen gemaakt. Met elkaar, maar ook met onze vrienden.'
Nigel: 'Het is een raar gevoel. Toen ik hoorde dat we hier weg moesten, was ik eerst supernegatief. Maar het is niet zo moeilijk als ik had verwacht. De sfeer op het nieuwe complex is zo snel verbeterd. Ik vind het geweldig.' Manon: 'Het is een heel nieuw begin. Voor nieuwe mensen, met nieuwe dates.'
Source: Omroepwest - Alphen aan den Rijn