Joy Beune voelde zaterdag na haar olympische debuut ongeloof en verdriet. De wereldkampioene reed een prima 3 kilometer in Milaan, maar dat was niet eens genoeg voor een medaille. "Die tijd van Lollobrigida is echt niet normaal goed."
Zodra Beune over de finish komt, buigt ze haar hoofd en slaat ze haar handen voor haar gezicht. Op het scorebord van het Milano Speed Skating Stadium ziet ze een vier achter haar naam. Twee jaar lang stond ze na elke 3 kilometer op het podium. Maar uitgerekend bij haar eerste Spelen niet.
"Dit is een klap", zegt Beune. "Ik wist na de finish niet zo goed hoe ik me moest voelen. Het was ongeloof, verdriet. En ergens ook opluchting dat het erop zit. Het is heel gek door welke emoties ik de afgelopen dagen ben gegaan. Dit zijn de Spelen, er komt heel veel op je af. Ik zocht wel afleiding, maar je voelt van alles. Dit had ik nog nooit meegemaakt."
Beune ging voor goud, nadat ze dit seizoen twee van de drie wereldbekers op de 3 kilometer had gewonnen. Maar twee ritten vóór haar zette de Italiaanse Francesca Lollobrigida een wereldtijd van 3.54,43 neer. Beune is maar één keer sneller geweest en dat was in Salt Lake City, de snelste ijsbaan ter wereld (3.53,69).
"Die race van Lollobrigida was echt niet normaal. Ontzettend goed. Bizar", zegt Erik Bouwman, de coach van Beune. "We kunnen met Joy van alles willen, maar ze is op deze baan niet in staat om 3.54 te rijden. Voor haar rit wist je eigenlijk: zelfs een toprace levert haar maximaal zilver op."
Beune had de toptijd van Lollobrigida, die dit seizoen geen enkele keer op het podium stond van de 3 kilometer, vanzelfsprekend ook gezien toen ze aan het inrijden was. "Ontzettend knap", zegt de Nederlandse. "Dit zag ik niet aankomen. Ik denk dat niemand rekening had gehouden met Lollobrigida."
Beune wilde haar gouden droom niet voor haar rit al opgeven. "Natuurlijk ging ik vol voor de winst. Ik heb tot het einde gestreden het ging supergoed in de eerste vijf rondes. Daarna voelde ik de vermoeidheid en werd het knokken. Ik heb het uit mijn tenen moeten halen. Dat dat geen medaille waard is, is extra zuur."
Beune was met 3.58,12 een dikke seconde langzamer dan de Canadese Valérie Maltais (3.56,93), die verrassend het brons pakte. "Als je voor goud gaat en hard begint, kun je er ook nog helemaal naast vallen", stelt coach Martin ten Hove.
"Ik denk dat dat vandaag gebeurd is bij Joy. Maar we hadden echt het idee dat we het goud konden wegkapen. Maar wat Lollobrigida gedaan heeft, is insane."
Voor Beune lag er extra druk op de 3 kilometer, omdat het haar enige individuele afstand in Milaan is. Ze plaatste zich eind december bij het olympisch kwalificatietoernooi (OKT) in Heerenveen niet voor de 1.500 meter, haar favoriete afstand waarop ze ook de regerend wereldkampioene is.
"Natuurlijk zat er een extra laagje op deze 3 kilometer", zegt Ten Hove. "Maar ik heb niet het idee dat Joy ten onder is gegaan aan de druk of de spanning. Ik vind dat ze er de afgelopen weken goed in zat. Ze was op de juiste manier ontspannen, met een goede focus."
Beune vertelt zelf dat het OKT "mentaal en fysiek erg zwaar" is geweest. "Zeker omdat ik dat ticket op de 1.500 meter misliep. Ik weet niet of het ideaal is om een maand voor de Spelen zo'n OKT te moeten rijden. Maar ik heb er sindsdien wel alles aan gedaan om hier zo fit mogelijk aan de start te staan. Dat is gelukt, maar het was niet genoeg."
Het is een pijnlijke conclusie op de eerste dag van de Spelen. "We zijn allemaal even sprakeloos", zegt coach Bouwman. "We kunnen Joy niks verwijten. Als je naar de rest van het seizoen kijkt, zou deze rit altijd een medaille opleveren. Maar nu niet."
Source: Nu.nl algemeen