Fotograaf Francesco Ragazzi verruilde het Italiaanse Padua voor het Londense Hackney. Een jaar lang fotografeerde hij uit het raam van de winkel waar hij werkte en zag de buurt voorbijkomen én veranderen.
Door Veronique Smedts
Fotografie Francesco Ragazzi
In de film Smoke (Wayne Wang, 1995) maakt Augie Wren, een prachtige rol van Harvey Keitel, elke ochtend een foto vóór zijn tabakswinkel in New York. Elke dag vanaf dezelfde plek, op hetzelfde uur. Wanneer hij weer een stapeltje heeft laten afdrukken – het is nog de tijd van de analoge fotografie – plakt hij ze in een fotoalbum, in chronologische volgorde. Het is een verslag van zijn plekje, zijn wereld.
Wanneer hij op een avond het album laat zien aan een van zijn dagelijkse klanten, schrijver Paul Benjamin (William Hurt) maant hij hem om er niet zo snel doorheen te gaan, want anders zie je niet hoe de tijd gelijkmatig verstrijkt. ‘Ze zijn allemaal hetzelfde, maar toch anders dan alle andere’, zegt Paul. Wanneer hij opeens een foto ziet van zijn onlangs overleden vrouw die voorbij de winkel loopt, in gedachten, op weg naar haar werk, is de magie compleet.
Dat gevoel van melancholie krijg je ook bij het zien van de foto’s van Francesco Ragazzi.
Ragazzi verhuisde in 2014 van Padua naar Londen, waar hij fotojournalistiek studeerde. Omdat hij graag in Londen wilde blijven wonen, maar als beginnend fotograaf niet genoeg opdrachten kreeg, nam hij in maart 2015 een bijbaan in een groente- en fruitwinkel in het hart van de multiculturele wijk Hackney. Vanaf de eerste week begon hij met fotograferen. Hij plaatste op een schap, tussen de flessen olijfolie, een kleine camera. Vanaf dat gezichtspunt, gericht op het grote winkelraam, maakte hij dagelijks meerdere foto’s. In het jaar dat hij er werkte, schoot hij ruim vijftigduizend beelden.
Ragazzi is nooit meer uit Hackney weggegaan. Hij heeft de wijk steeds meer zien veranderen, van een multiculturele arbeiderswijk naar een hippe buurt. Als fotojournalist blijft hij dat vastleggen. En sinds hij er in 2018 een Italiaanse koffiebar opende, maakt hij inmiddels ook deel uit van zijn geliefde wijk.
Nu, tien jaar later, is er een boek: Broadway Market, een verslag van zijn plekje, zijn wereld. Een raam met uitzicht.
Broadway Market, Francesco Ragazzi, Specola Books.
Hij keert graag terug naar zijn geboorteplaats en verlaat die een paar weken later weer net zo graag. Fotograaf Giulio Piscitelli legt Napels vast in al zijn contrasten.
De foto’s van Sarah van Rij zijn een soort dagdromen vol verrassende perspectieven, doorkijkjes en vervormende spiegelingen, vaak gesitueerd in esthetische, grootstedelijke omgevingen.
Robert Doisneau werd beroemd met de foto van een kussend stel in Parijs. Maar hem daartoe herleiden is onterecht. Een groot retrospectief in Luik toont zijn verrassend veelzijdige oeuvre. En zijn befaamde kusfoto? Die kreeg een bijzonder plekje.
Source: Volkskrant