Opera Operagezelschap Opera2Day en De Nederlandse Bachvereniging rijgen Händel-composities aaneen tot een vermakelijke nieuwe opera. Een ontwapenende circusgroep zorgt voor een kleurrijk en wervelend toneelbeeld.
The Opera Circus van Opera2Day.
The Opera Circus, op muziek van Händel. Door: Opera2Day & De Nederlandse Bachvereniging. Regie: Serge van Veggel & Aedín Walsh. Muzikale leiding: Hernán Schvartzman. Gezien: 15/1, Koninklijke Schouwburg Den Haag. Tour t/m 13 maart.
Info: opera2day.nl
Het dondert in Den Haag. Oorlogsgod Armato laat met handaangedreven windmachine en donderplaat een storm razen over het toneel van de Koninklijke Schouwburg in Den Haag. Zijn tegenstrever godin Armata ontsteekt in een verzengende woede. Aan touwen wervelen gezichtsloze furiën met circuscapriolen door de lucht: wraakzuchtige mythologische wezens die dood en verderf zaaien. Wie zich als mens in dit apocalyptische domein waagt, zal sidderen en beven. Zelfs het orkest van dienst, De Nederlandse Bachvereniging, moet de instrumenten na deze storm pardoes bijstemmen.
Het is Händel die uit de orkestbak oplaait tijdens de première van The Opera Circus, de nieuwe voorstelling van Opera2Day. Van toornige aria’s tot bittere klaagzangen: 48 stukken opgeduikeld uit Händels oeuvre zijn aaneengeregen tot een nieuw verhaal. Die aanpak hanteerde Opera2Day al eerder bij Vivaldi en Bach. Deze derde samenwerking met de NBV is behalve een ode aan de eindbaas van het barokke drama ook een ode aan het theaterspektakel van die tijd.
Historische bronnen over baroktheater zijn om van te smullen: decors met illusoire dieptewerking die in een oogwenk van park naar paleis konden transformeren, ingenieus bewegende machinerieën die figuren door de lucht lieten zweven, en speciale effecten die oor en oog overrompelden. Bij Händels opera Rinaldo werd er zelfs een zwerm mussen losgelaten. Aan spektakel geen gebrek.
The Opera Circus.
Dat barokke extravaganza herleeft in The Opera Circus. In het inventieve scenario van Serge van Veggel belandt een felgekleurde circustroupe in de duistere godenwereld. Hun aanwezigheid werkt voor de twee ruziënde goden uiteindelijk letterlijk en figuurlijk ontwapenend. Het wondermiddel dat Armato en Armata weer tot elkaar brengt: een voorstelling-in-een-voorstelling, opgevoerd in een barok theatertje dat de circustroupe à la minute opbouwt. Leuke vondst: slagwerker Marianna Soroka, die uit de orkestbak wordt gehesen om op het podium geluidseffecten van water, vogels en kikkers te verzorgen.
Met goden die maar in hun misère blijven rondwentelen komt het verhaal ietwat traag op gang. Maar met slim gedoseerde slapstick humor en levendige mimiek en gestiek in barokke stijl weet de club circusartiesten het godenpaar, sopraan Maria Schellenberg en countertenor James Hall, uiteindelijk te ontdooien. Voor het merendeel van de anderhalf uur durende voorstelling zijn zij de enige zingende personages, maar in samenspel met de overtuigend mimende circusartiesten dragen ze het stuk met verve. In de soms lange aria’s dreigt Hall qua theatrale présence wel wat weg te vallen tegen de rondtuimelende furiën. Ontroerend is zijn duet over eenzaamheid met Schellenberg.
In het orkest zouden de abrupte emotionele wendingen uitgesprokener kunnen; je wordt er niet elke keer meteen in meegesleurd. Dat zal ongetwijfeld loslopen op weg naar de volgende speelplaatsen. Als uitsmijter zorgt de vitaal zingende sopraan Maud Bessard Morandas (De Zon) als deus ex machina voor een veerkrachtig, happy end. Wie de Blue Monday-dip al voelt naderen, heeft aan deze mix van circus en opera een vermakelijke opkikker.
The Opera Circus.
Elke donderdag de mooiste verhalen over kunst en cultuur: interviews, recensies en achtergronden
Source: NRC