Fraude De 63-jarige Kadir K. wordt ervan verdacht tussen 2021 en 2024 voor honderden mensen en ter waarde van miljoenen euro’s valselijke aanvragen voor kinderopvangtoeslag te hebben gedaan. Nu staat hij terecht en geeft hij de fiscus ongevraagd advies.
Frans Weekers, oud staatssecretaris van Financiën (2010-2014), tijdens de openbare verhoren van de parlementaire enquêtecommissie naar aanleiding van het Toeslagenschandaal.
Nog voordat hij bevraagd kan worden over de feiten in het strafdossier, draait Kadir K. donderdag in de rechtbank in Rotterdam de rollen om. De 63-jarige man uit Dordrecht zegt via zijn Turkse tolk dat hij de Belastingdienst een paar adviezen wil geven. „Om ze te helpen.” En hij begint uit te leggen waarom het toeslagensysteem volgens hem zo lek is als een mandje.
Alsof hij deze dag niet zelf terechtstaat omdat via zijn ip-adres voor miljoenen euro’s aan kinderopvangtoeslag onterecht is uitgekeerd.
Volgens het Openbaar Ministerie diende Kadir K. tussen 2021 en 2024 honderden aanvragen voor toeslagen in, voor hoofdzakelijk Turks sprekende Bulgaren. In zeker 236 gevallen werd kinderopvangtoeslag uitgekeerd terwijl de kinderen nooit naar een opvang gingen. De bewijsbare schade: ruim 4,5 miljoen euro. En dat is waarschijnlijk slechts het topje van de ijsberg: K. verklaarde dat hij rond de zesduizend mensen heeft geholpen uitkeringen te regelen.
De zaak toont gelijkenis met de zogeheten Bulgarenfraude van ruim tien jaar geleden, waarbij op grote schaal toeslagen werden aangevraagd door Bulgaarse bendes. Die affaire droeg destijds bij aan veel strengere controles, die uiteindelijk resulteerden in het Toeslagenschandaal.
In de rechtszaal schetst officier van justitie Robert Zwarts de werkwijze. K. hield kantoor aan huis in Dordrecht. Daar ontving hij Bulgaren die uit waren op wat zij „kindgeld” noemden. Een Bulgaar beschreef in een verhoor hoe dat ging. „We kwamen binnen, hij vroeg ons op de bank te gaan zitten. Hij klapte zijn laptop open en daarna zei hij: het is geregeld.”
De Bulgaren hoefden volgens Zwarts alleen hun DigiD-gegevens aan te leveren. Daarmee logde K. in bij de Belastingdienst en diende hij de aanvragen in, vaak met het maximale aantal opvanguren. Zijn ‘tactiek’ was om eerst voor één kind toeslag aan te vragen, en later voor een volgend kind, om niet te veel op te vallen. Zwarts: „Deze vernuftige werkwijze laat duidelijk zien dat hier sprake was van een geraffineerde fraude die geheel afkomstig was uit de koker van verdachte.”
Pas achteraf werd gecontroleerd of de kinderen echt naar de opvang gingen. Wanneer bleek dat de kinderen niet bekend waren bij een opvang, vroeg de Dienst Toeslagen de ouders per brief om opheldering. Zij stuurden die brieven door aan Kadir K., die hen adviseerde de post te negeren of zelfs te verscheuren.
K. zelf wijst naar het systeem. „De Belastingdienst heeft zo veel zwakheden, zo veel lekkages. Op TikTok en YouTube worden video’s gedeeld hoe je toeslagen kan aanvragen.” Je hoeft volgens hem alleen een paar dingen in te vullen. „Op de vraag of je werkt, vink je gewoon ‘ja’ aan.” En je geeft op naar welke opvang het kind gaat. „Die registraties van kinderdagverblijven zijn zo op internet te vinden.”
Om dit misbruik tegen te gaan, zou volgens K. de kinderopvang de toeslagen moeten aanvragen voor de kinderen, niet de ouders. „Dan is dit opgelost.”
De rechter erkent dat het „inderdaad heel makkelijk is” om toeslagen te krijgen. „Maar mag je dan frauderen?”
K. verwijst naar een Turks gezegde, dat erop neerkomt dat wie zijn deur openlaat, ook verantwoordelijkheid draagt als er wordt ingebroken. „De huiseigenaar moet zijn huis beter bewaken.”
„Als iemand inbreekt in een huis dat niet op slot is”, reageert de rechter, „is hij alsnog hartstikke strafbaar.”
Dan grijpt advocaat Dennis Vlielander in. Hij vindt dat Kadir K. zich opstelt „als een Robin Hood die het werk van de Belastingdienst aan het doen is”. Vlielander adviseert zijn cliënt met klem zich te beroepen op zijn zwijgrecht, waarna K. geen vragen van de rechter meer wil beantwoorden.
Vlielander vraagt om vrijspraak omdat K. niet zou hebben geweten dat sprake was van fraude. De Bulgaren zouden valse gegevens over hun kinderen aan hem hebben doorgegeven. Het OM eist vijf jaar gevangenisstraf en wijst erop dat K. fors werd betaald: hij vroeg circa 1.000 euro per valse aanvraag. Volgens K. betaalden de aanvragers dat uit zichzelf „als cadeau” voor zijn hulp.
De onterecht uitgekeerde miljoenen kunnen vermoedelijk niet meer worden teruggevorderd. Veel van de Bulgaarse aanvragers verblijven niet meer in Nederland.
Het laatste nieuws en de beste stukken over de mooiste havenstad die er is
Source: NRC