Datingcoach In online groepen geven steeds meer pick-up artists tips over vrouwen te versieren – lees: hoe mannen ze kunnen overhalen tot seks. „Ze maken mannen wijs dat een liefdesrelatie een machtsstrijd is, waar de één moet winnen en de ander moet verliezen.”
Hij gaat bijna elke dag naar het winkelcentrum om vrouwen aan te spreken. Soms krijgt hij een telefoonnummer, maar daarna wordt hij via WhatsApp genegeerd, zonder uitleg. De vrouwen hebben al een relatie. Ze zeggen: „Sorry, ik heb geen interesse.” Of ze lopen hem voorbij alsof hij lucht is. „Vijf jaar geleden ben ik mijn missie gestart”, zegt de 35-jarige man, aan de telefoon, die in een dorp in de provincie Utrecht woont. Die missie: voor het eerst in zijn leven seks hebben met een vrouw, met behulp van verleidingscoaches.
De man woont bij zijn ouders (hij wil anoniem blijven vanwege het taboe op pick-up artists; zijn naam is bekend bij de redactie). Hij verblijft momenteel in Warschau, omdat hij daar hogere verwachtingen heeft bij het vinden van een date dan in Nederland. „Ik liep weleens uren rond in winkelcentrum Hoog Catharijne om vrouwen aan te spreken.” De man heeft door zijn sociale angsten en autisme vrijwel geen ervaring met vrouwen. Hierdoor is hij beland in de wereld van de incels, ‘onvrijwillig celibataire’ heteroseksuele mannen, en de datingcoaches en pick-up artists die hen adviseren.
Via online groepen en sociale media krijgen jonge mannen steeds vaker het idee ingeprent dat ze tekortkomen. Ze denken dat ze niet aan een vrouw kunnen komen, omdat ze geloven dat ze daarvoor aantrekkelijk(er), meer macho en mentaal sterk(er) moeten zijn. Dat blijkt onder meer uit onderzoek van Ofcom, een Britse toezichthouder voor de media.
Mannelijke datingscoaches springen in op deze onzekerheden. Een subgroep binnen de datingcoaches vormen de pick-up artists, die advies geven over versiertrucs. Ze leren jonge mannen – die vaak willen ‘leren’ daten – trucjes om vrouwen het bed in te krijgen. Ze bieden prijzige cursussen aan, waarin jonge mannen leren hoe ze niet langer afgewezen zullen worden door vrouwen.
Voorheen schreven pick-up artists boeken en gaven ze (fysieke) presentaties over versieren. Nu zijn ze voornamelijk online, op forums, sociale media en YouTube te vinden met hun adviezen.
Via Game Global, een wereldwijd netwerk van pick-up artists met onder meer een eigen website en sociale media-accounts, zoeken mannen elkaar op om tips uit te wisselen en in de offline wereld gezamenlijk op vrouwen af te stappen. In 2021 identificeerde de Brits-Amerikaans ngo Center for Countering Digital Hate (CCDH) honderden groepen op sociale media die verbonden zijn aan Game Global, met wereldwijd meer dan tienduizenden leden. In deze groepen bespreken de leden hoe ze vrouwen in bed konden krijgen en verspreiden ze misogyne inhoud.
In Nederland heeft dit netwerk actieve (online) groepen met honderden leden in Utrecht, Amsterdam, Rotterdam, Den Haag en Eindhoven. NRC keek mee in de Nederlandse groepen op Facebook en Telegram, waar veelal werd afgesproken om verder te communiceren in een besloten groep, zoals op WhatsApp. NRC benaderde diverse pick-up artists, maar die wilden louter volledig geanonimiseerd worden opgevoerd vanwege het slechte imago van hun aanpak.
Volgens Imran Ahmed, ceo van CCDH, normaliseren pick-up artists vrouwenhaat. Ook belanden de leerlingen van deze datingcoaches vaak in de manosphere, een verzamelnaam voor de conservatieve online omgeving die zich verzet tegen het idee dat vrouwen gelijk zijn aan mannen. Ahmed, in een videogesprek vanuit zijn huis in Washington: „Ze maken mannen wijs dat een liefdesrelatie een machtsstrijd is, waar de één moet winnen en de ander moet verliezen.” Dit doen ze onder meer door vrouwen stiekem te filmen tijdens het flirten en dit online te delen of te verkopen als ‘lespakket’.
Volgens Ahmed ondermijnt die ideologie van de machtsstrijd de schoonheid van liefde, intimiteit en het samen opbouwen van een leven of een gezin. „In plaats daarvan presenteren pick-up artists seks en relaties als een markt, waarin iedereen met elkaar concurreert en empathie plaatsmaakt voor strategie. Het is een sterk geautomatiseerde, bijna kapitalistische visie op menselijke intimiteit.”
Het uiterlijk is cruciaal om te scoren bij vrouwen, wordt de jonge mannen door influencers ingewreven. Ze moeten er zo masculien mogelijk uitzien om een vrouw te krijgen. In de filmpjes zijn bijvoorbeeld oefeningen te zien om een strakke kaaklijn te krijgen.
Ook leren de jonge mannen dat ze superieur zouden zijn. Volgens pick-up artists en influencers vinden vrouwen het opwindend als ze worden gedomineerd door mannen. Dat verstoorde beeld wordt gevoed door steeds nieuwe middelen die moeten voorkomen dat mannen worden afgewezen. Zo duiken op Instagram, TikTok en streamingdienst Twitch steeds vaker filmpjes op van pick-up artists die vrouwen ongevraagd filmen met een bril met ingebouwde camera. De pick-up artists stappen op vrouwen af en gebruiken het videomateriaal van de versierpogingen om mannen te ‘leren’ vrouwen te benaderen. In oktober 2025 waarschuwde de Universiteit van San Francisco studenten voor een man die met zo’n bril vrouwen op de campus filmde. Hij plaatste de filmpjes op zijn sociale media-accounts.
„Deze stiekeme opnames krijgen hashtags als POV (Point of View, camerastandpunt) en rizz (straattaal voor charisma)”, zegt Mark McGlashan, oprichter van de Britse onderzoeksgroep MANTRaP over de korte filmpjes.
Voordat de pick-up artists op een vrouw afstappen beoordelen ze haar uiterlijk op een schaal van één tot tien. Vervolgens spreken ze de vrouwen aan met een ingestudeerde openingszin. Hoe knapper de vrouw, hoe meer respect ze krijgen van andere pick-up artists en hun kijkers.
Vrouwen die hiervan slachtoffer zijn, spreken zich steeds vaker uit op sociale media. „Dit is waarom deze brillen niet zouden mogen bestaan. Ik word er letterlijk misselijk van. Dit is grensoverschrijdend en fout”, schrijft een vrouw op X.
De 35-jarige man uit Utrecht vindt de stiekem gefilmde interacties juist leerzaam. „De filmpjes helpen mij minder angstig te zijn voor vrouwen. Maar ik kan me ook wel voorstellen dat vrouwen daar niet op zitten te wachten.”
De 35-jarige man gebruikt Game Global ook om zogeheten wingmen te vinden. Een wingman is een andere man die ondersteunt tijdens het aanspreken van een potentiële date. Via WhatsApp of Telegram spreken de mannen met elkaar af, meestal in een café.
Via online kaarten delen de mannen locaties om af te spreken. Op in de website van Game Global geïntegreerde kaarten van Google Maps, met door de gebruikers ‘gepinde’ locaties, staan horecagelegenheden met opmerkingen. Zo geven ze bijvoorbeeld aan waar in Utrecht mannen het best een vrouw kunnen aanspreken. „Dit is niet alleen een kaart voor pick-up artists, maar ook voor potentiële verkrachters en mensen die gewelddadige intenties hebben tegenover vrouwen”, zegt Imran Ahmed van CCDH. Google is volgens Ahmed op de hoogte van dit probleem, maar doet er niets aan. Tegen NRC zegt Google hier geen melding van ontvangen te hebben.
Nadat de mannen wat hebben gedronken, stappen ze op vrouwen af. „Ik doe een sprintje en ga recht voor ze staan. En dan ga ik een soort script af”, zegt de 35-jarige man. Zo’n script kan geïnspireerd zijn op The Game, een spel dat in de jaren negentig werd bedacht door pick-up artists met onder meer psychologische tactieken om vrouwen te verleiden. „Voor mij is The Game een soort bijbel die mij helpt om vrouwen aan te trekken.” Op deze manier aan een vrouw proberen te komen ziet hij als een noodkreet. ”Al duurt het nog veertig jaar. Ik zie geen andere optie dan hiermee door te gaan.”
„Ik vraag eerst of ze de route naar het station weet. Of ik vraag haar of ze een foto van mij wil maken.” Manipulerend vindt hij deze trucjes niet. „Nee, totaal niet. Vrouwen worden dagelijks door talloze mannen aangesproken. Dus dan zal je echt iets te bieden moeten hebben om interessant over te komen.”
Pick-up artists zijn volgens de wet niet strafbaar. Wel geeft het Rijksopleidingsinstituut tegengaan Radicalisering (ROR) sinds 2025 de training ‘vrouwenhaat en extremisme’ aan professionals. Daarin worden ook pick-up artists genoemd als een van de bewegingen binnen de manosphere.
In de afgelopen vijf jaar heeft de man uit Utrecht nauwelijks vooruitgang geboekt. „Al die coaches op het internet doen flirten veel mooier lijken dan dat het is”, zegt hij aan de telefoon. De prijzen die de coaches vragen zijn „exorbitant” hoog. „Ze vroegen mij soms meer dan 1000 euro per dag.”
Als hij met wingmen of coaches op pad ging, werden zowel hij als de coaches veelal afgewezen. „Maar dat zie je niet terug in de online filmpjes.” Sommige filmpjes die wel online circuleren zijn in scène gezet, weet de man. Zo acteren online sekswerkers in filmpjes dat ze voor de charmes van de pick-up artists vallen.
Achteraf heeft de man spijt dat hij zoveel geld aan de datingcoaches heeft uitgegeven. „De coaches spelen in op onzekere mannen of mannen die veel afwijzingen voor hun kiezen hebben gekregen en dit zien als een laatste strohalm.” De man merkt dat hij de laatste tijd nog minder motivatie heeft om een vrouw aan te spreken.
Onder de volgers van pick-up artists zitten veel onschuldige mensen die simpelweg beter willen worden in daten, zeggen Daria Dayter, universitair hoofddocent aan de Universiteit van Tampere in Finland en Sofia Rüdiger, professor aan de Vrije Universiteit in Berlijn. Ze doen al meer dan tien jaar onderzoek naar het gedrag van online pick-up artists. „Maar ze moeten wel nauwlettend worden gevolgd en serieus worden genomen. Want na verloop van tijd worden vrouwenhatende ideeën genormaliseerd. En hierna sluiten ze zich vaak aan bij incel-gemeenschappen.”
Ook de man uit Utrecht noemt zichzelf een incel. „Ik vind het jammer dat er zo weinig begrip is voor mannen die ongewenst maagd zijn. De meeste incels zijn helemaal geen vrouwenhaters. Als het mij alleen om de seks zou gaan, dan was ik allang naar een escort gestapt. Maar daar gaat het mij niet om. Ik wil gezíen worden door een vrouw.”
Maar hoe langer het duurt om een vrouw te vinden, hoe meer de angst groeit om toch negatief over vrouwen te gaan denken. „Soms kijk ik verbitterd naar mijn situatie, maar ik geef vrouwen daarvan niet de schuld – nóg niet. Maar hoe vaker ik negatieve interacties met vrouwen heb, hoe minder sympathie ik voor ze krijg.”
Elke donderdag de mooiste verhalen over kunst en cultuur: interviews, recensies en achtergronden
Source: NRC