Na twintig jaar neemt Aleid Truijens afscheid als columnist. Volkskrant-lezers reageren.
Helaas stopt de zo ongeveer beste columnist van de Volkskrant, Aleid Truijens, met het schrijven van columns over onderwijs en opvoeding. Ze gebruikt het woord ‘verbijstert’ om haar verbazing uit te spreken over de als maar dalende kwaliteit van het onderwijs. ‘Verbijstert’ is de overtreffende trap van ‘verbaast’.
Truijens gebruikt een woord dat politici bij iedere gelegenheid gebruiken als er iets gebeurt waarover ze menen hun verbazing te moeten uitspreken. Politici zijn ook om de haverklap verbijsterd. Wie verbijsterd is heeft zich blijkbaar niet voldoende gerealiseerd hoe erg de situatie al was.
Na ‘verbijstering’ blijft er vrijwel niets meer over om nog verbaast over te zijn, terwijl het vaak toch nog altijd slechter blijkt te kunnen gaan. In het onderwijs bijvoorbeeld. En terecht dat Aleid Truijens daar keer op keer aandacht voor vraagt.
Vincent van Merwijk, Berlijn
‘Het verbijstert me dat het onderwijs telkens nóg slechter kan.’ De onderwijs-columniste Aleid Truijens van de Volkskrant neemt wel heel klaterend afscheid met deze uitspraak. ‘Zich beseffen’ is al aan het inburgeren. Deze kende ik nog niet: verbijsteren wederkerig gebruikt, een beetje verbijsterend. Maar ik heb me door AI laten bijscholen. Die meldt: grammaticaal correct, idiomatisch aanvaardbaar en stilistisch scherp.
Hans van Keken, Amsterdam
Wat een gemis dat Aleid Truijens stopt. Voor de Volkskrant, en voor het onderwijs. Er zijn maar weinigen die zo haarfijn kunnen aanvoelen wat er speelt in het onderwijslandschap en welke kant het op moet. Altijd kritisch, vanuit het hart, en niet bang om ook aan te wijzen waar het wel goed gaat. Hopelijk heeft de minister meegelezen!
Cas Versluijs, educator, Amsterdam
Dank Aleid Truijens voor je onvermoeibare aandacht, strijd zou ik bijna zeggen, voor kwaliteit in het onderwijs. Hoewel ik het inhoudelijk vaak niet met je eens ben, ik ben zo’n onderwijsvernieuwer waar je regelmatig zo tegen fulmineerde, waardeer ik je betrokkenheid zeer bij de leerlingen die het beste verdienen. Bij leraren die zich uit de naad werken om dat mogelijk te maken.
Wat ik je altijd heb willen zeggen, vragen (deze reactie zit al jaren in mijn hoofd maar haalde nooit een mailtje naar jou): zou je niet af en toe nog je columns willen schrijven over het leven, de mensen om je heen, je visie op de gekte en vreugde die ons ten deel valt en zo verder?
Ik wilde je altijd al zeggen, bij deze dus, dat ik zo hou van die eerdere, vroegere columns waarin je voor mij de opvolger van Martin Bril was en de evenknie van Sylvia Witteman. Maar dan op zijn Truijens!
Veel moois en goeds in je leven en in andere projecten!
Ruud Jansen, Diemen
Wat een gemis zal het zijn, de frisse blik van Aleid Truijens in de Volkskrant op het onderwijs na zoveel jaren. Hoe vaak heb ik na het lezen van haar column niet gedacht: ‘Waarom is zij geen minister van onderwijs?’ Niet alleen haar heldere kijk op het onderwijs, maar ook haar positieve ideeën! Hadden maar meer onderwijsministers naar haar geluisterd. Dan was het met ons onderwijs vast beter gegaan.
Angeline du Mée-Heerink, Amersfoort
Aleid Truijens. Een icoon geworden. Aan alles komt een eind, maar een nieuw begin kan ook. Ik zag haar altijd als de ideale minister van onderwijs.
Mieke van der Aalst, Eindhoven
Jarenlang scrolde ik iedere dinsdag direct naar de column van Aleid Truijens om te lezen wat ik om me heen zag gebeuren; het wegglijden van ons onderwijs naar een niveau waarop je onze leerlingen niet wilt hebben. Om de vinger op de zere plek te leggen en de juiste woorden te vinden, heb je mensen zoals Aleid Truijens nodig; hard nodig. Ik hoop dat haar columns de ogen geopend hebben en mensen inspireren om echt aan de slag te gaan voor beter onderwijs in Nederland.
Ton van Hemmen, Schiedam
Grote dank Aleid Truijens voor uw pittige columns die ik als grootouder verslond. Ik tipte de kinderen, ‘heb je haar column gelezen?’. U bent één van de weinigen die het onderwijs snapt en telkens weer de aandacht legt op de zere plekken en de hardwerkende docenten die bedolven zijn en worden onder de regelgeving. Zorgt u voor een opvolger?
Onderwijscolumns van dit kaliber kunnen niet gemist worden. Het goede nieuws is dat mijn kleindochter juf wil worden. Dat het u goed mag gaan!
Baukje Bijlsma, Zierikzee
Als generatie- en seksegenoot, als mede-Neerlandicus, als moeder, als leerkracht basisonderwijs en nu als oma, wil ik Aleid Truijens bedanken voor haar altijd prikkelende columns, waar altijd wel over na te denken of te mopperen viel.
Terecht noemt ze in haar laatste bespiegelingen haar, in mijn ogen, vervelende gewoonte om de ervaringen van haar eigen kinderen in het onderwijs op te voeren als feiten.
En als leerkracht van groep 8 heb ik haar meerdere malen vervloekt als mijn beroepsgroep weer eens van bevooroordeeld zijn beticht werd, zelfs nog in deze laatste column!
Maar wat ben ik het altijd met haar eens geweest, over het veel te vroeg moeten kiezen in groep 8: waarom gebeurt dit vrijwel alleen in Nederland, vraag ik me nog steeds af.
Kortom, ik ga je missen Aleid, wie moet ons op onderwijsgebied nu scherp houden? Ik heb het hele woord nog niet gehoord in de kabinetsformatie.
Terry Goud, Woltersum
De beste minister van onderwijs, misschien wel, die Nederland nooit gehad heeft. De meest inspirerende verspreider van het taal- en leesevangelie, voor leraren, ter aanmoediging. De welhaast hoogst kritische, en sociaaldemocratische voorvechter met betrekking tot kansengelijkheid en een meer eerlijke verdeling. De fijnste column in de Volkskrant die ik zo graag las, als docent, om gesteund te zijn in ook mijn vaak wankele, maar idealistische opvattingen.
Anderen mochten van jou bepalen wat je ermee bereikt hebt, met die duizend prachtige columns. Ik weet het eigenlijk wel. Maar daar zou ik een column, misschien wel duizend, over kunnen schrijven! Bedankt.
Willy Derksen, Hilvarenbeek
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant