is journalist en columnist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen.
Vastgoedmakelaars zouden relatietherapeuten met huissleutels kunnen worden genoemd. Ze zien al binnen vijf seconden na het openen van de voordeur of kopers echt verliefd zijn op een huis.
Maar hoe handig is voor de verkopende partij het inschakelen van een makelaar nou werkelijk? Eigenlijk hebben verkopers geen zin en energie om zelf aan de weg te timmeren met een huis. Het is net als met het invullen van het belastingbiljet. Iedereen is bang iets over het hoofd te zien.
Makelaars zijn aangesloten bij overkoepelende organisaties. De bekendste is de NVM (Nederlandse Vereniging van Makelaars) waarvan de leden 70 procent van de markt in handen hebben en zich op de borst kloppen over hun betrouwbaarheid en deskundigheid.
Maar op de huizenmarkt is het makkelijk manipuleren. Wacht de hoogste bieding af, bel daarna een vriend op die belangstelling heeft, laat hem of haar een bod doen dat één euro hoger ligt en schuif daarna onder tafel een enveloppe met enkele bankbiljetten door. Op allerlei manieren valt ermee te rommelen, zeker in deze verhitte markt waar overbiedingen schering en inslag zijn.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Woningen kunnen op verschillende manieren worden verkocht, bijvoorbeeld onderhands of via een veiling. In de praktijk gebeurt dat meestal via een makelaar, waarbij kopers binnen een bepaalde termijn kunnen bieden. Wie het hoogste bod doet, krijgt het huis.
Om daarbij tot enige uniformering te komen, zijn door de branche afspraken gemaakt voor een digitaal biedlogboek. Alle biedingen zijn daarin met prijs, tijdstip en voorwaarden vastgelegd. De verkopers kunnen die inzien. Alleen de namen van de bieders worden niet vermeld. Voor de koper worden de verschillende biedingen pas openbaar als het definitieve bod is gedaan. Het moet voorkomen dat biedingen worden achtergehouden, fictieve biedingen worden gedaan en kopers voorkeursbehandelingen krijgen omdat ze op dezelfde klaverjasvereniging als de makelaar zitten.
Inmiddels is niet iedereen ervan overtuigd dat het goed werkt. Zo kunnen makelaars kopers tegen elkaar uitspelen of bevriende partijen net voor de deadline informeren over het hoogste bod, zodat zij het winnende bod kunnen uitbrengen.
De Vereniging Eigen Huis en Vastgoed Nederland hebben strengere normen voorgesteld. Zo zou het biedlogboek na verkoop niet alleen mogen worden ingezien door de uiteindelijke koper, maar voor alle bieders toegankelijk moeten zijn. Ook zouden verkopers het biedboek pas mogen inzien na het sluiten van het proces, net zoals de kopers.
De NVM is tegen dat laatste plan en wil voor de verkopers de huidige open inschrijving behouden. Het gesloten systeem zou de verkopers benadelen. Manoeuvreren is geen manipuleren. Daarnaast is er in alle gevallen een wettelijke bedenktijd bij het kopen van een huis, waarbij alsnog na sluiting een hoger bod kan worden gedaan. Verkopers hebben hoe dan ook de ruimte om daarop in te gaan.
Nu de makelaarsverenigingen met elkaar overhoop liggen, ligt de bal bij de regering. Hoewel de overheid zich normaliter beter niet met de liefde kan bemoeien, is voor de betaalde liefde tussen huis en koper een wettelijke regeling nodig. Iedereen mag toch weten wat er aan de strijkstok blijft hangen.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant