De lezersbrieven! Over behoeften, koning Willem -Alexander, een rookgordijn, deejays en een belangrijk eindejaarslijstje,
Op de laatste dagen van een jaar is het weer tijd voor ‘lijstjes’, het meest, het minst, het mooist et cetera. Ik denk dat de wolf dit jaar het meest besproken dier van ons land was. Sinds 2015 weer in ons land. Eerst geliefd, nu vaak ongewenst. In de media ging het al snel niet meer over natuur, maar over de overlast en ‘dit kan zo niet langer’. Uiteindelijk werd ‘probleemwolf’ Bram begin december doodgeschoten.
Ik mis rust in het debat. De wolf is op eigen kracht teruggekeerd naar ons land, een land dat zichzelf graag natuurminnend noemt, en waar bouwprojecten stilgelegd moeten worden om een insect of vleermuizen, en terecht.
Het raakt mij dat samenleven met natuur blijkbaar eindigt zodra het ongemakkelijk wordt: wel selfies met de wolf maar daarna moet hij weg diep het naar onze wensen aangelegde bos in. De stilte na het schot is geen oplossing.
Ilona Dekker, Nieuwegein
Frank Kalshoven schreef in de zaterdagkrant over ‘absolute en relatieve behoeften’, een onderscheid dat de beroemde Britse econoom John Maynard Keynes maakte. Door de verwachte toename van werkloosheid als gevolg van AI, zal de laatst genoemde categorie in verhouding groter worden.
De omschrijving van Keynes voor deze behoeften als ‘consumptie die ons het gevoel geeft superieur te zijn aan de mensen om ons heen’ is in deze tijd beter weer te geven als ‘consumptie die ons een prettige besteding van de vrije tijd oplevert’. Voorspelbaar is, dat alles wat hieraan bijdraagt, meer werkgelegenheid gaat opleveren: reizen, sporten, kunst (film, theater, muziek, literatuur et cetera), kortom alle vormen van recreatie.
Natuurlijk zou het beter zijn eerst de absolute behoeften in arme landen te helpen bevredigen. Maar Kerstmis is alweer voorbij.
Simon Broerse, Barsingerhorn
Mooie kersttoespraak van de koning vorige week, je kan er weinig op tegen hebben. Maar nu komt toch een beetje show, don’t tell, om de hoek kijken. Koning, laat zien dat het je menens is, steun openlijk met geld jouw goede doelen, zie af van je jaarlijkse verhogingen, betaal belasting zoals je onderdanen en schenk een deel van je vermogen aan de armsten. Je mag best in luxe leven, maar wat minder kan ook. Ook onze superrijken mogen dit best eens overwegen.
Yvonne Takken, Zaandam
In het interview met Thom de Graaf trekt de vice-voorzitter van de Raad van State het rookgordijn verder dicht rond de rol van de Raad van State in het kinderopvangtoeslagschandaal. Hij herhaalt weer eens een niet-relevant element en een onwaarheid.
Niet relevant is de scheiding tussen de afdeling advisering en de afdeling bestuursrechtspraak: daar zat niet het probleem bij de uitspraken in de toeslagzaken. Het probleem was namelijk dat de afdeling bestuursrechtspraak jarenlang beweerde dat het herzien van toeslagen tot 0 euro, ook bij kleine onvolkomenheden aan de kant van ouders, door de wet was voorgeschreven. Dat is onwaar. De wetgeving was niet streng, maar de Belastingdienst en de Raad van State deden samen alsof.
Ook deden ze, in strijd met het recht, alsof er geen mogelijkheid was om bij de herziening onevenredig nadeel bij de ouders te voorkomen. Dit is al meermaals door juristen vastgesteld, onder meer door Sandra Palmen, die zelf bij de Belastingdienst werkte en wier waarschuwende memo daar in een la belandde. De rechtbank Overijssel oordeelde in 2023 zelfs dat de rechtspraak van de Raad van State op dit punt een schending inhield van het recht op een eerlijk proces, waarvoor de staat aansprakelijk is. De Raad van State had er zelf voor gekozen om de Belastingdienst op een onrechtmatige manier in zijn fraudejacht te steunen.
Niet de combinatie van twee afdelingen in de Raad van State is het probleem, maar de systematische bias ten gunste van
overheidsorganen en ten nadele van rechtsbescherming van burgers. Dat De Graaf dit alles, opnieuw, onder het tapijt veegt en de schuld onterecht op de wetgever afschuift, is stuitend.
Derk Venema, Wijchen
Het verbaast me dat er nog muziekliefhebbers zijn, die de Top 2000 leuk vinden. Er wordt meer (opgefokt) gepraat dan dat je nog muziek hoort. Deejays, die zich kennelijk belangrijker vinden dan de muziek, die moet worden gedraaid. Bezuinigingstip voor de NPO: weg met die deejays.
André Doorlag, Groningen
Naast alle beste en mooiste en toppen 10, 20, 30, 50, 2000 van van alles en nog wat, mis ik die van onderwerpen waarvan ten onrechte geen eindejaarslijstje is. Op 1 staat voor mij: de belangrijkste onthullingen door de onderzoeksjournalistiek.
Gerard Mensink, Zeist
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant