Met de verkiezing van Nasry Asfura tot president van Honduras heeft Donald Trump zijn zin gekregen. De Amerikaanse president sprak openlijk zijn steun uit. Nu moet blijken wat er terechtkomt van Asfura’s beloftes om Honduras economisch sterker en veiliger te maken.
is nieuwsverslaggever van de Volkskrant. Ze schrijft met name over onderwijs.
‘Papi a la orden!’ Die verkiezingsslogan werd door Nasry Asfura (67) en zijn campagneteam jarenlang consequent ingezet. Vrij vertaald: ‘Papi’ (in Honduras een alledaagse aanspreekvorm) staat paraat. Eenvoudige taal, passend bij een man die geen grote woorden gebruikt of ideologische beloftes doet.
Die houding leverde hem voldoende steun op voor het presidentschap, vooral onder kiezers die weinig vertrouwen hebben in een politieke cultuur die wordt gekenmerkt door corruptieschandalen en diepgeworteld wantrouwen in staatsinstituties. Van overweldigende steun kan echter niet worden gesproken.
De conservatieve Asfura werd weliswaar op kerstavond - weken na de verkiezingen - uitgeroepen tot winnaar, met iets meer dan 40 procent van de stemmen, maar bleef daarmee de centristische Salvador Nasralla slechts nipt voor. De marge bedroeg minder dan één procentpunt. De kandidaat van de linkse regeringspartij Libre eindigde op afstand als derde.
Een aanzienlijk deel van de stemmen moest handmatig worden geteld na technische problemen en vertragingen bij het digitale telsysteem. Protesten verstoorden bovendien het proces. De uitslag werd vastgesteld zonder volledige consensus binnen de kiesraad. De verliezende partijen erkennen haar niet.
Dat heeft onder meer te maken met de buitenlandse lading die de verkiezingsstrijd heeft gekregen. De overwinning van Asfura werd beïnvloed door de openlijke steun van de Amerikaanse president Donald Trump. Hij waarschuwde dat Honduras niet in handen mocht vallen van wat hij ‘narco-communisten’ noemt, zijn vaste kwalificatie voor linkse regeringen in Latijns-Amerika.
Dagen voor de verkiezingen riep Trump Hondurezen publiekelijk op om op Asfura te stemmen en suggereerde hij dat de Amerikaanse financiële steun zou opdrogen bij een andere uitslag. Tijdens de vertraagde telling herhaalde hij beschuldigingen van verkiezingsfraude, zonder daarvoor bewijs te leveren.
Kort daarvoor had Trump gratie verleend aan oud-president Juan Orlando Hernández, partijgenoot van Asfura, die in de Verenigde Staten was veroordeeld voor grootschalige drugshandel. Daarmee werd de verkiezing onderdeel van een bredere politieke agenda, ook al hield Asfura zich in zijn publieke commentaar opvallend op de vlakte.
Die Amerikaanse bemoeienis beperkte zich overigens niet tot één kandidaat. Ook Asfura’s belangrijkste rivaal, Nasralla, reisde in aanloop naar de verkiezingen naar Washington en zocht contact met Republikeinse politici. Asfura ging daarbij een stap verder: zijn campagneteam liet zich adviseren door Amerikaanse consultants, onder wie Brad Parscale, voormalig campagnemanager van Donald Trump. Dat onderstreepte hoezeer de verkiezingsstrijd ook draaide om de vraag wie in Washington als de meest betrouwbare bondgenoot werd gezien.
Nasry Asfura werd in 1958 geboren in Tegucigalpa, als zoon van Palestijnse migranten. Hij volgde een opleiding civiele techniek, die hij niet afrondde, en werkte eerst in de bouwsector voordat hij in de jaren negentig de overstap maakte naar het openbaar bestuur. Via gemeentelijke functies werd hij parlementslid en directeur van het Hondurese Sociale Investeringsfonds.
Van 2014 tot 2022 was hij burgemeester van het hoofdstedelijk district Tegucigalpa en Comayagüela, waar hij naam maakte met grootschalige infrastructuurprojecten, van wegen tot afvalbeheer. Zijn publieke voorkomen bleef consequent sober. Een man van weinig woorden in spijkerbroek, met opgerolde mouwen.
Tegelijkertijd raakte zijn bestuur verwikkeld in een corruptieonderzoek. In 2020 werden bezittingen van hem en gelieerde bedrijven in beslag genomen in een zaak rond vermeende verduistering van publieke middelen. De aanklachten werden later geseponeerd, maar het dossier bleef aan hem kleven en kleurde zijn reputatie.
Asfura presenteerde zich tijdens zijn presidentscampagne als ondernemingsgezinde kandidaat, met nadruk op buitenlandse investeringen, economische groei en werkgelegenheid. Tegelijk beloofde hij versterking van veiligheid, onderwijs en gezondheidszorg. Over ideologie sprak hij weinig. ‘Extremen werken niet’, zei hij herhaaldelijk. Zijn boodschap was dat bestuur vooral moet functioneren.
Waar de huidige regering de banden met China, Cuba en Venezuela aanhaalde, heeft Asfura aangekondigd relaties met Venezuela te willen verbreken en te onderzoeken of Honduras opnieuw diplomatieke banden met Taiwan aanknoopt. Daarmee zou het land zich weer nadrukkelijker richting de Verenigde Staten bewegen.
Het is een ontwikkeling die in Washington zonder meer wordt omarmd, ook in andere Latijns-Amerikaanse landen zoals Chili, Argentinië, Bolivia en El Salvador zijn inmiddels rechtse leiders aan de macht die Trump steunen. ‘De Verenigde Staten feliciteren Asfura en kijken ernaar uit met zijn regering samen te werken om welvaart en veiligheid in ons halfrond te bevorderen’, schreef Marco Rubio, de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, kort na zijn overwinning op X.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant