De lezersbrieven! Over mannen die het werk van hun echtgenote een ‘uit de hand gelopen hobby’ noemen, het interview met Navo-baas Mark Rutte in Volkskrant Magazine, privileges en consequent blijven door mannen ook een gezin te geven.
Zaterdagochtend voor de kerst: kranten, ontbijtje, koffie, mooie dagen in het vooruitzicht, fijn! Altijd te beginnen met het Volkskrant Magazine, ieder jaar voor Kerst gevuld met interessante interviews.
Het eerste interview met Nicolien van Vroonhoven hakt erin, resoneert nog (voor mij persoonlijk té) lang na. Los van het geschetste beeld van een beter gesitueerde, naïeve volgeling van Pieter Omtzigt, heeft Van Vroonhoven er kennelijk geen probleem mee dat haar echtgenoot haar werk als een ‘uit de hand gelopen hobby’ noemt. Het dedain spat eraf.
Zij volgt hém naar Australië als expat, keert terug en maakt deel uit van het landbestuur, of doet een poging tot. Kennelijk heeft deze ‘sterke’ vrouw’ er geen probleem mee om als hobbyist geduid te worden in villa Van Vroonhoven. En dat als voorvechter van behoorlijk bestuur.
Beste Nicolien, laat deze man (verbaal) alle hoeken van de villa of het immense gazon zien. Los van jouw en mijn politieke overtuiging: dit pikken wij vrouwen niet meer anno 2025.
Sylvia van de Graaf, Castricum
Het interview met Mark Rutte (Volkskrant Magazine, 12/20) leest als een huldegesprek met iemand die of niet ziet wat er in Amerika gebeurt, of er simpelweg voor kiest het weg te relativeren. Terwijl Europa vastzit op het spoor, dendert een politieke trein uit Washington onze kant op. Rutte lijkt gerustgesteld; de machinist heeft tenslotte afgedwongen dat de stations beter zijn gefinancierd.
Dat is inderdaad zo’n beetje de enige verdienste van Trump. Hij heeft Navo-bondgenoten gedwongen meer te investeren in defensie. Niet door leiderschap, maar door chantage. Niet door visie, maar door iedereen te verraden en bondgenoten publiekelijk voor de bus te gooien. Dat vervolgens presenteren als staatsmanschap vergt of veel goede wil, of een gevaarlijk gebrek aan realiteitszin.
Het pijnlijkste is de selectieve vergeetachtigheid. Oekraïne gaf kernwapens, raketten en bommenwerpers op in ruil voor veiligheidsgaranties van de VS, het VK en Europa. Die garanties bleken niets waard, ook onder Trump. Wie dat negeert, negeert de kern van de Europese veiligheidscrisis.
Rutte is zonder twijfel een meester in iedereen binnen boord houden. Maar als secretaris-generaal van de Navo is de vraag niet of iedereen zich prettig voelt en wat dieper in de buidel tast, maar of hij doorheeft hoe precair de situatie werkelijk is. Na dit interview vrees ik dat het antwoord nee is. En dat is, zacht gezegd, zorgwekkend.
Leon Stille, Bollnäs (Zweden)
Wat je ook van hem mag vinden als persoon, hier in Den Haag was Mark Rutte een prima leider. Hield zijn mensen aan het werk en bij de les (iedereen weet wat een kiftende bende het werd na zijn vertrek).
In Brussel blijkt Rutte ook een begenadigd strateeg en ach, wie hem een serviele houding tegenover Trump verwijt, raakt hem daarmee niet.
Voor Rutte geldt: keep your eyes on the prize. De prijs is een veilig(er) Europa.
Anna van Cooten, Den Haag
Zoals elk jaar biedt het Volkskrant Magazine ons eind december een interviewspecial – de voorpagina noemt het onomwonden ‘de mensen van 2025’.
Er is een factor die mij bijzonder irriteert: 80 procent van de geïnterviewden is miljonair, wit en leeft in een wereld tjokvol privilege. Bijna alle gesprekken met deze mensen gaan desalniettemin over engagement. De enigen in de lijst die niet zes cijfers jaarsalaris verdienen of in vrijstaande villa’s wonen zijn de Dolle Mina’s en acteur Daniël Kolf – mogelijk niet geheel toevallig vrouwen of een mens van kleur?
Volgens mij kan deze afspiegeling van de samenleving in interviews vele malen beter, spannender en echter. Op deze manier feliciteert wit gegoed Nederland zichzelf iets te hard met het jaar dat achter de rug ligt.
Vincent Cardinaal, Rotterdam
Ik heb genoten van de interviewspecial van 20 december. Boeiende verhalen van mannen en vrouwen. Ik heb niet genoten van de CV’s bij de interviews. Ik hoef echt niet te weten dat Nicolien van Vroonhoven vijf kinderen heeft. Maar als dat bij de geïnterviewde vrouwen wel belangrijk is om te vermelden, wees dan consequent en geef de mannen ook een gezin.
Paulien Jansen, Nijmegen
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant