Jaaroverzicht muziek Rock-comebacks, nieuwe soulsterren en een K-pop-knaller zetten de toon dit jaar. Een jaaroverzicht in tien liedjes.
KPop Demon Hunters.
Het was een jaar waarin we weer eens een echte zomerhit hadden: ‘Ordinary’ van YouTube-ster Alex Warren stond 17 weken op één. Er was een weekje onderbreking voor Claudes Songfestivalinzending ‘Ces’t La Vie’, maar toch was het met afstand het populairste nummer dit jaar. Maar laten we eerlijk zijn: ook een beetje, tja, gewoontjes. Er waren songs dit jaar die meer impact maakten, ook al zijn ze in sommige gevallen al een beetje ouder. ‘Apt.’ van Rosá en Bruno Mars is al van vorig jaar, net als diezelfde Mars met Lady Gaga en ‘Die With a Smile’ – het meest gestreamde nummer van afgelopen jaar op Spotify.
Maar leeftijd heeft niet altijd veel te maken met impact, want nog veel ouder is de song van Radiohead die ineens weer kwam bovendrijven: ‘Let Down’. Nooit een hit geweest, en nu publieksfavoriet bij hun populaire comebackshows. Het zou de rock-comeback van het jaar zijn geweest, als Oasis niet weer aan het touren was geslagen – over impact gesproken.
Een van de meest besproken songs is juist heel erg van nu, alleen al omdat het niet alleen een liedje is, maar hoort bij een film – een multimediale overname van de popcultuur. Bovendien, zoetzappig en catchy als het is en ook nog van een groep die eigenlijk niet bestaat, hebben ze nog wat te zeggen ook: ‘Golden’ drukte een onwaarschijnlijke stempel op dit jaar, en is één van de tien nummers die dit jaar de toon zetten, die wat losmaakten in de maatschappij of ons juist losmaakten van de werkelijkheid.
De Britse zangeres Olivia Dean viel vorig jaar in Rotterdam in voor de uitgevallen Laufey op North Sea Jazz, en deed dat alsof ze al dagen met ingepakte koffers op het vliegveld had zitten wachten tot ze werd gebeld om in te vallen. Heel natuurlijk, heel relaxt en uitermate professioneel. Haar derde single ‘Man I Need’ onderstreepte haar niet tegen te houden sterrenstatus, en werd haar eerste nummer 1-hit in Nederland. Een heerlijk positief, opbeurend liedje dat ze schreef toen ze uit een sombere periode was geklommen. Ze zag het licht weer, en dat hoor je.
Messy, beter had Young de heerlijke track waarmee ze begin dit jaar viraal ging niet kunnen noemen. Ze stond in februari tot haar eigen verbazing in de halve bewoonde wereld op 1 met het nummer waarin iedereen haar maar gewoon moest nemen zoals ze was. Niet dun, rokend als een schoorsteen, onvoorspelbare buien. Te slim, en dan weer te dom. Bij een concert voor een slordige 80.000 mensen in Londen afgelopen zomer moest het publiek haar hard zingend al eens uit de brand helpen. Maar in september ging het echt mis en viel ze flauw op het podium in New York. Al haar komende optredens – ook die in 013 komend jaar – zijn daarom geannuleerd: „I really hope you’ll give me a second chance once I’ve had some time to work on myself and come back stronger.”
Wie ook maar een beetje metaal in z’n hart heeft, hield het niet droog toen Ozzy Osbourne dit nummer zong in juli. Hij nam met Black Sabbath en solo nog één keer goed afscheid in Birmingham, want optreden ging niet meer. Twee weken later overleed Osbourne aan een hartaanval (het laatste zetje). ‘Mama I’m Coming Home’ was het nummer dat het hardst aankwam. Een nummer over zijn vrouw Sharon, waarin Ozzy zich (in de door Lemmy geschreven tekst) leek te realiseren dat zijn wilde leven weleens z’n dood kon worden. Anno 2025 zong hij het fragiel als flinterdun kristal waar hij een dun velletje schuurpapier over had gehaald.
Het is een gek liedje, met een hook waar je lippen en tong op elkaar klapperen zoals in geen enkel ander liedje. En dan gaat het over een appartement, of is het een Koreaans drankspelletje? Geen moeilijke vragen stellen over een van de meest catchy songs van het jaar waarmee de Hawaïaan Peter Gene Hernandez – wij mogen Bruno Mars zeggen – zijn hitgevoeligheid onderstreept. Het nummer is van Rosé, die we kennen van meidengroep Blackpink en ook al kwam het eind 2024 uit, het stond in januari dit jaar ineens op nummer 1 in de top 40, om daar tien weken te staan. Voor Mars leuk, want die had net 17 weken op 1 gestaan met Lady Gaga. Inmiddels is ‘APT.’ ruim 2 miljard (!!) keer gestreamd op Spotify en YouTube.
Niemand kon Vespertine voorspellen, of The Kick Inside, of Ziggy Stardust. En zo kon je ook Lux niet voorspellen, het vierde album van Rosalía. Ze had met reggaeton geflirt, met beats die het juist op oude autospeakers het best deden als de hoedenplank ritmisch op en neer ging. Maar toen kwam eind oktober ‘Berghain’ uit, haar eerste nieuwe single: een furieuze vioolsolo, een Duits koor en Rosalía zelf operatesk daaroverheen in een song die – met Björk en Yves Tumor – onder de drie minuten nauwelijks lijkt te eindigen. Een instant klassieker, waar zowel de pop- als de klassieke wereld met open mond naar luisterde. En toen moest de rest van het prachtige album Lux nog komen.
Als je vorig jaar had gevraagd of de kans groter was op ofwel een reünie van de broertjes Gallagher, ofwel het bericht dat de een de ander de hersens had ingeslagen, wist je het wel. Een reünie? Nog niet als ze er alle stervende kinderen van de wereld mee konden redden, had Noel gezegd. Maar aan de beroemdste muzikale broedervete ooit kwam plots een einde. Veel stervende kinderen zullen er niet mee gered zijn, maar een heleboel blije boomers leverde het wel op: de tour die Oasis dit jaar deed evenaarde die van Taylor Swift van vorig jaar in aandacht, anticipatie en plezier (en in gestoorde ticketprijzen).
Weer zo’n onnavolgbare TikTok-hit: een oud liedje (1997). Nadat ‘Let Down’ van Radiohead viral ging op de filmpjesapp kwam het zelfs in de Billboard Hot 100 terecht, daar was de Britse band niet meer geweest sinds 2008. Het liedje, dat Thom Yorke destijds eigenlijk niet op Ok Computer wilde, was geen single en ze speelden het zelden live. Gitarist Ed O’Brien reageerde verbaasd op de hernieuwde aandacht in NME: „Ik vertelde het tegen mijn kinderen, 18 en 21. Die zeiden: ‘Wat had je verwacht? Tieners zijn depressief. Het is depressieve muziek!’” Tijdens de comebackshows van Radiohead werd het toch echt wonderschone liedje een van de welverdiende toegiften.
Een onwaarschijnlijke schok in de Nederlandse muziekwereld was het: middenin hun meest succesvolle reeks concerten in de Ziggo Dome maakten Suzan en Freek bekend dat hij ongeneeslijk ziek is. Het Achterhoekse duo had alles mee: een tiet vol hits, een kindje op komst (nu net geboren) en een imago zo lief en vriendelijk dat ook de grootste hater van hun muziek geen hekel kan hebben aan Suzan en Freek zelf. De longkanker maakte een snel einde aan de concerten. Maar met levensverlengende medicatie die goed aanslaat kunnen ze toch veel spelen, is de hoop, en subiet verkochten ze tien shows in de Gelredome uit. Daar zal het hoopvolle ‘Lichtje Branden’ ongetwijfeld een emotioneel hoogtepunt zijn, zoals dat het afgelopen jaar was om zowel het duo zelf als alle fans een hart onder de riem te steken.
Een lelijk liedje met een lelijke tekst was het, en nog gemaakt met AI ook: het extreemrechtse nummer ‘Nee nee nee tegen een AZC’ dook op op de streamingdiensten en leek op nummer één te kunnen gaan landen. Lief en links Nederland bedacht (een idee van muzikant Olivia Jaeggi) een list: als zoveel mogelijk mensen het nummer ‘Vrijheid, Gelijkheid, Zusterschap’ van Sophie Straat uit 2022 zouden draaien, zou dat misschien op één komen. En met succes: één haalde Straats liedje niet, maar het kwam wel boven het anti-vluchtelingenlied uit. Het versloeg daarmee in één klap extreemrechts én gemakzuchtige AI-slop.
Een van de allergrootste hits dit jaar, op allerlei fronten. De Amerikaanse animatiefilm KPop Demon Hunters brak niet alleen filmrecords (de meest bekeken Netflix-film ooit), ook de muziek sloeg in als een bom: ‘Golden’ kwam op één in vele landen. Het is populair in allerlei leeftijdsgroepen, van jong (de nieuwe ‘Let it Go’) tot wat ouder. Het spelen met K-pop en de niet erg verstopte queerthema’s, maken het aantrekkelijk voor een grote groep jongeren. „I’m done hidin’/ now I’m shinin’/ like I’m born to be”, zingen EJAE (Kim Eun-jae), Audrey Nuna (Audrey Chu) en Rei Ami (Sarah Yeeun Lee), ofwel Huntr/X. K-pop was al onwaarschijnlijk populair, maar de manier waarop ‘Golden’ de popculturele wereld instormde is ook voor dat onontkoombare genre indrukwekkend.
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Elke donderdag de mooiste verhalen over kunst en cultuur: interviews, recensies en achtergronden
Source: NRC