Eva Hoogland (25) reisde de wereld over, maar heeft haar leven de afgelopen jaren 180 graden gedraaid. ‘Nu heb ik een huis, een baby, een man en een baan. Superburgelijk, maar het geeft op een andere manier weer vrijheid.’
is popredacteur van de Volkskrant.
Hoe woon je?
‘Ik heb een huis gekocht in Groningen met mijn man Corné. We woonden al eerder samen in Groningen, toen hebben we alles opgezegd om een paar jaar samen te gaan reizen. Toen we onverwacht eerder terugkwamen van de reis omdat ik zwanger was, was het lastig om een woonruimte te vinden. Je betaalt zomaar 1.500 euro voor een appartementje in de stad, of je moet in een dorp gaan wonen.
‘Op een gegeven moment hadden we een huis gevonden, maar toen we net alles hadden verhuisd en ik 37 weken zwanger was, bleek het toch niet door te kunnen gaan. Het is een luxe dat we even bij mijn ouders terechtkonden, daar ben ik ze heel dankbaar voor, maar je wil natuurlijk je eigen plekje.
‘Afgelopen zomer konden we terug naar Groningen, dat voelde als thuiskomen. Groningen ligt ver van alles vandaan, en is daardoor een soort opzichzelfstaand eiland. De mensen kijken naar elkaar om, zijn vriendelijk en relaxt.
25 in 25
In de serie 25 in 25 vragen we jongeren geboren in 2000 hoe ze zijn geworden wie ze zijn en hoe ze hun toekomst zien. Meedoen? Mail een korte omschrijving (opleiding/woonplaats/bijzonderheden) naar: 25in25@volkskrant.nl
‘Hier was een huis kopen ook opeens niet meer zo onrealistisch. Er moet nog wel veel gebeuren aan het huis, maar mijn man is gelukkig handig. In de tussentijd wonen we op een camping in de buurt.
‘Nu we een huis hebben gekocht zie ik hoe oneerlijk de woningmarkt is, we hebben nu zoveel voordelen. Hypotheekrenteaftrek bijvoorbeeld, en allerlei subsidies waar je voor in aanmerking komt. Kopen scheelt per maand heel veel geld ten opzichte van huren. Maar omdat de huizenprijzen zo hoog zijn lukt het bijna niemand om een eerste huis te kopen. Zelfs wij konden alleen hier een nog onbewoonbaar huis kopen, terwijl wij allebei nog een goede baan, bijna geen studieschuld en ouders die willen helpen hebben.’
Hoe ziet je gezin eruit?
‘Ik ben getrouwd en heb een dochtertje, Maya, omdat ze uit het land van de Maya’s komt. We waren op reis in Guatemala, en hebben daar tegen elkaar gezegd: stel dat we ooit zwanger worden, dan houden we het kind. Ik had een spiraaltje, maar ben onverwacht toch zwanger geworden. Ik was 23, best jong. We hebben nog een paar maanden doorgereisd. Corné heeft me ten huwelijk gevraagd bij Machu Picchu. We zijn wel eerder teruggegaan, zodat ik in Nederland kon bevallen.’
Wat voor werk doe je?
‘Ik werk bij een bedrijf dat zich inzet voor transities, om de wereld een beetje beter te maken met behulp van verschillende expertises. Ik geef daar communicatieadvies, ik ben superblij dat ik daar mag werken.’
Zou je die reis nog eens af willen maken?
‘Wat ik heel fijn vond aan die reis, is dat je een bepaalde vrijheid hebt. Je hoeft met niemand en niks rekening te houden en je kan doen waar je zin in hebt. Het is bijzonder om de wereld op een andere manier te zien.
‘Maar nu heb ik dit leven, met een huis, een baby, een man en een baan. Superburgelijk, maar het geeft op een andere manier weer vrijheid. Ik weet hoeveel er elke maand binnenkomt, ik weet dat we niet zomaar uit dit huis gezet kunnen worden. We hebben hele lage maandlasten, zeker vergeleken met wat we hiervoor aan huur kwijt waren. Doordat we nu dus wat geld overhebben, en hier op onze plek zitten, hebben we ruimte om allerlei dingen te doen. Het is niet zo dat je een bijzonder leven hebt als je naar het buitenland gaat. Ik vind het leven hier al avontuurlijk genoeg.’
Hoe vind je het om moeder te zijn?
‘Ik vond het in het begin heel zwaar. Ik was net 24 toen ik een kind kreeg, dat is tegenwoordig echt jong. In mijn omgeving heeft niemand kinderen, ik wist niet wat me te wachten stond. In het begin had ik er moeite mee dat het zo levensveranderend was. Ik dacht: wow, is dit nu mijn leven?
‘Iedereen heeft het over de bevalling, maar niemand heeft het over de kraamtijd. Dat vond ik echt heel zwaar. Vlak voor de bevalling had ik een hectische periode gehad, want ik had geen huis en een nieuwe baan. Ik ben in die tijd ook nog getrouwd en afgestudeerd. Toen kreeg ik een kind en werd het ineens helemaal stil. Dat was een groot contrast. Ik gaf borstvoeding, dan wordt de energie gewoon uit je gezogen. Je ligt de hele dag op de bank bij te komen van hoe zwaar het wel niet is geweest.
Eva Hoogland is op 11 augustus 25 geworden.
Woonplaats Groningen
Hoe volwassen vind je jezelf op een schaal van 1 tot 10?
‘8. Ik neem verantwoordelijkheid voor mijn leven, en ik reflecteer erop.’
Voel je jezelf onderdeel van een generatie?
‘Ja, van een generatie die zich inzet voor een betere wereld en op een andere manier kijkt naar werk en relaties. Maar misschien is dat vooral in mijn bubbel.’
Waar ben je over zeven jaar?
‘Met een kind van 8, wat ik een bizar idee vind. Misschien kunnen we dan het huis van de bovenbuurman erbij kopen.’
‘Nu is Maya wat ouder, ze brabbelt verhalen en ik zie haar iedere dag groeien. Daar haal ik veel plezier uit. Ik ben veranderd door haar, ik ben rustiger geworden. Dat moet wel, met een kind.
‘Er zijn veel mensen van mijn leeftijd die ervoor kiezen om geen kinderen te nemen. Het is een megaverandering, en er zijn meerdere wegen naar geluk. Ik haal er superveel geluk uit dat Maya bestaat en bij mij is, maar ik snap het ook heel goed als mensen ervoor kiezen om het niet te doen.
‘Vanavond heb ik een kerstdiner met vrienden, dan neem ik Maya mee. Iedereen vindt het leuk om haar te zien en met haar te spelen. Het was eerst best moeilijk om de enige moeder te zijn, maar nu vangen vrienden en familie haar ook op.
‘In het begin voelde ik me af en toe wel alleen, je bent de enige die voelt wat je voelt. Daarom heb ik nu de wens om in Groningen een community te bouwen van vrouwen met jonge kinderen, die samen bijvoorbeeld naar een museum kunnen gaan of naar de bioscoop. Dan hoef je je niet bezwaard te voelen als je kind moet huilen, want iedereen kan zich erin verplaatsen. Ik weet dat er veel animo voor zou zijn, want elke moeder die ik spreek herkent dat geïsoleerde gevoel.’
Hoe vaak zie je je vrienden?
‘Ik geloof niet in lineaire vriendschap. Soms heb ik meer contact met één vriend, dan spreek ik een ander weer minder, en later is het misschien andersom. Dat komt en gaat. Ik hang daar geen verplichtingen aan. Je hebt bepaalde vrienden die je elke dag spreekt, en sommige die je minder vaak spreekt. Dat is oké.
‘Je 25ste is een aparte leeftijd. Als kind denk je: als ik zo oud ben, dan heb ik a, b en c. Maar nu ik op die leeftijd ben, zie ik dat dat niet zo is. Iemand van veertig kan net gescheiden zijn en aan een nieuwe baan beginnen, iemand van 25 kan een koophuis en een kind hebben. Ik zie bij mijn vrienden dat iedereen een eigen leven krijgt en dat er niet één vorm is waar iedereen in past.’
Hoe ziet je online leven eruit?
‘Ik heb geen sociale media meer. Op een gegeven moment dacht ik: hallo, die bedrijven verdienen vet veel geld aan mij, terwijl ik mijn hele gemoedstoestand door hen laat bepalen. Je komt zo makkelijk in het verkeerde algoritme terecht en je wordt er zo ingesleurd. Ik mis het helemaal niet meer. Als ik wil weten hoe het met mijn vrienden gaat, vraag ik het gewoon.’
Hoe kijk je naar de toekomst?
‘Er heerst een grimmige sfeer in de wereld, daar maak ik me veel zorgen om. Maar als je kijkt naar de geschiedenis zie je dat dit soort situaties altijd tijdelijk zijn geweest. Dat betekent niet dat het niet gepaard gaat met veel ellende en trauma, maar het gaat wel voorbij. Ik heb vertrouwen in de mens, want dat is ook wat de geschiedenis laat zien: wat de toestand ook is, het wordt uiteindelijk wel gefixt.’
Ben je gelukkig?
‘Dit is mijn leven en daar ben ik erg gelukkig mee. Als ik dat niet ben, vind ik wel weer een nieuw project, baan of ding dat me geluk gaat brengen. Een jaar geleden zat ik er echt even doorheen, nu ben ik on top of the world. Het leven is dus op een bepaalde manier maakbaar, daar haal ik veel rust uit.
‘Je bent nooit probleemloos, iedereen heeft altijd wel een probleem. Maar ik heb hele relaxte problemen, ik heb het super luxe. Iedereen in mijn leven is gezond, ik ben gezond, ik heb een goede en leuke baan, ik heb het heel erg getroffen.
‘Ik heb mijn leven de afgelopen jaren 180 graden gedraaid en dat is goed gekomen. Soms komen dingen gewoon goed.’
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant