In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
De aanslag op Bondi Beach laat zien hoe het antisemitisme is toegenomen door de oorlog in Gaza. Het is cruciaal om onderscheid te blijven maken tussen Joden en het beleid van de Israëlische regering.
Geschokt zag de wereld hoe twee geradicaliseerde Australische moslims vanaf een brug het vuur openden op Joden die op Bondi Beach het Chanoekafeest vierden. Koelbloedig schoten zij vijftien mensen dood, alvorens zij werden overmeesterd.
De daders, vader en zoon Akram, waren geïnspireerd door Islamitische Staat en zouden een IS-training op de Filipijnen hebben gevolgd. Hun misdaad laat zien dat het gewelddadige islamitische extremisme allerminst verslagen is, hoewel IS niet meer zo sterk is als ten tijde van de aanslagen in Parijs in 2015. Het heeft er alle schijn van dat Australië het gevaar heeft onderschat. Volgens de publieke omroep ABC was zoon Naveed Akram een volgeling van een bekende islamitische prediker die werd veroordeeld wegens antisemitisme.
Antisemitisme is een oude ideologie, maar sinds de gruwelijke terreuraanval van Hamas op 7 oktober 2023 en de genocidale oorlog van Israël in Gaza is het aantal antisemitische incidenten wereldwijd toegenomen. Alleen al Australië registreerde tot eind september 1.654 anti-Joodse incidenten, vijf keer zo veel als het gemiddelde van de jaren daarvoor.
Terecht heeft het Israëlische optreden in Gaza mondiaal verontwaardiging gewekt. Kritiek op Israël mag echter nooit overgaan in Jodenhaat. Het is verwerpelijk om willekeurige Joden verantwoordelijk te houden voor het beleid van de Israëlische regering. Die denkwijze reduceert het individu tot een lid van een groep tegen wie men grieven koestert. Dat leidt tot ontmenselijking, waarna het nog maar een kleine stap is naar intimidatie en geweld.
Willekeurige Joden kunnen niet worden vereenzelvigd met het beleid van de regering-Netanyahu, evenmin als willekeurige moslims kunnen worden vereenzelvigd met de misdaad die de schutters van Bondi Beach in naam van de islam begingen. Het beste voorbeeld daarvan is het heldhaftige optreden van Ahmed al Ahmed, de Syrische immigrant die met gevaar voor eigen leven een van de schutters ontwapende.
Helaas doet de Israëlische regering er alles aan om het cruciale onderscheid tussen Joden en Israëlische politiek te vertroebelen. Premier Benjamin Netanyahu legde meteen een verband tussen de aanslag op Bondi Beach en het besluit van de Australische regering om de Palestijnse staat te erkennen. Daarmee zouden de Australiërs ‘olie op het antisemitische vuur’ hebben gegooid.
Dat is een kwalijke manier van redeneren, waarbij kritiek op het Israëlische beleid als antisemitisme wordt gediskwalificeerd. Die kritiek is echter legitiem, zeker gezien het misdadige, uitzichtloze en antidemocratische beleid van de regering-Netanyahu.
Netanyahu bewijst de strijd tegen antisemitisme een slechte dienst omdat hij Jodendom en Israëlisch beleid op één hoop gooit, terwijl ze juist uit elkaar moeten worden gehouden.
Het misbruik van een bloedbad voor politieke doeleinden leidt de aandacht af van de kern van de zaak, de toename van het antisemitisme. In de hele wereld voelen Joden zich niet meer veilig. Het is daarom van groot belang om Joden te beschermen en de samenleving te mobiliseren tegen alle vormen van Jodenhaat.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant