De eerste eigen show van gitaarband Hiqpy doet nog heviger verlangen naar dat langverwachte debuutalbum.
is popredacteur van de Volkskrant.
Het gaat nog steeds goed met Hiqpy. De Amsterdamse band houdt de gemoederen van gitaarminnend Nederland al meer dan een jaar bezig. Er staan nog maar drie nummers op de streamingdiensten en iedere (festival)show die ze spelen draagt bij aan hun bijna mythische reputatie en de honger naar meer Hiqpy.
Hooggespannen verwachtingen dus in het Utrechtse TivoliVredenburg, bij hun eerste echte show. Ze speelden dit jaar op alle festivals en stonden in de Ziggo Dome als voorprogramma van Kensington, maar nu pas is het tijd voor een eigen tour langs de popzalen van Nederland.
En ze hebben nog steeds alles, zo blijkt eigenlijk al vanaf het eerste nummer. Het basspel van Tom Radsma is bizar vlug, soepel en pakkend; zijn linkerhand glijdt over de hals zoals er maar weinig bassistenhanden glijden in zijn genre. De muur van gitaargeluid die frontvrouw Abir Hamam en gitarist Victor ter Veld samen optrekken is gruizig maar verfijnd, ieder geluid erin is onderscheidend.
En dan nog die stem van Hamam, waar je mond soms letterlijk van openvalt. Ze is eigenlijk ziek, vertelt ze. Je hoort het als ze praat, en een beetje als ze zingt. Maar juist het hese randje kenmerkt haar, en ze heeft haar stem zo onder controle dat toonvastheid geen probleem is.
En het is geen gelikte band. De bandleden spelen virtuoos maar niet strak. Het begin van The Building moet even opnieuw, toch die zieke stem, maar bij de tweede poging zingt Hamam prachtig verfijnd en lenig. Even later knalt het gitaargeweld er met een vrij smerige break in, en het bestaat in perfecte harmonie naast elkaar. Alles is in balans. We wachten met smart op dat debuutalbum.
Pop
★★★★★
14/12, Pandorazaal TivoliVredenburg, Utrecht.
Herh.: 25/4 Nijmegen, 9/5 Rotterdam, 16/5 Tilburg, 24/5 Groningen, 5/6 Amsterdam.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant