Ik sta op het kerkhof en wil een paar viooltjes op het graf van mijn ouders zetten. Zoals altijd in november. Het begint al te schemeren en dus waarschuwt de beheerder mij in zijn dialect dat kenmerkend is voor de oostelijke mijnstreek:
„Ich mot zoe goan schluiten.” Hij is erg vriendelijk:
„Mé, ich kin nog efkes blieve….”
„Ach”, zeg ik, „ik kom anders volgende week terug.” Zijn geruststellende antwoord:
„Joa, ze blieve doch ligge.”
Lezers zijn de auteurs van deze rubriek. Een Ikje is een persoonlijke ervaring of anekdote in maximaal 120 woorden. Insturen via ik@nrc.nl
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Source: NRC